Αρχική Απόψεις Aρθρα Βασίλης Μαυρέλος: Ο Καύκασος κι ο πόλεμος είναι πολύ μακριά μας;

Βασίλης Μαυρέλος: Ο Καύκασος κι ο πόλεμος είναι πολύ μακριά μας;

10

                                                                                         


<< Ο Καύκασος κι ο πόλεμος είναι πολύ μακριά μας;>>


 


                                                                                 


                                                                       Του Βασίλη Μαυρέλου


                                                     Μέλους του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ


 


                                                                         Χίος 18-8-2008


 


 


    Την ώρα που η φλόγα για την τελετή έναρξης της σύγχρονης Ολυμπιάδας της ντόπας,της μίζας και των πολυεθνικών εταιριών,άναβε με ομολογουμένως εντυ-


πωσιακό τρόπο στο Πεκίνο,άλλο τόσο εντυπωσιακά αλλά και τραγικά μαζί ο αμε-


ρικανοτραφής και αμερικανόδουλος πρόεδρος της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι,


αυθεντική μαριονέτα των ΗΠΑ εκτελούσε,σαν έτοιμος από καιρό αλλά όχι σαν θαρραλέος,το προδιαγεγραμένο πολεμικό σχέδιο,γκαγκστερικό συμβόλαιο θανά-


του,με την εισβολή των Γεωργιανών στρατευμάτων στην μαρτυρική πρωτεύουσα


της Νότιας Οσετίας Τσχινβάλι,σκορπώντας την καταστροφή και τον όλεθρο στην


ευρύτερη περιοχή.


    Θύματα,<<παράπλευρες απώλειες>> τις θεωρούν στο Λευκό Οίκο και το Πεντά-


Γωνο,των σχεδιασμών ΗΠΑ-Γεωργίας,χιλιάδες άμαχοι κυρίως γυναικόπαιδα και


υπερήλικες,που όσοι απ’αυτούς είχαν την τύχη να επιζήσουν,είδαν αυτά που για


μια ζωή μοχθούσαν να δημιουργήσουν να μετατρέπονται σε ερείπια,στάχτες και απο-


καϊδια,παίρνοντας παράλληλα αναγκαστικά το δρόμο της προσφυγιάς.


     Μέχρις στιγμής τα εγκληματικά τους σχέδια ευτυχώς οδηγούνται σε αποτυχία που


αγγίζει τα όρια του φιάσκου και παράλληλα γελοιοποιούν πολιτικά τόσο τον ανεκδιή-


γητο Σαακασβίλι όσο και τους εγκληματίες καθοδηγητές του Μπούς,Τσένι και Ράις.


     Οι πολεμικές εικόνες από τις ανταποκρίσεις στην περιοχή της Νότιας Οσετίας που


φαντάζουν <<σαν σκηνές από ταινία προσεχώς>> αλλά και σαν <<στο ίδιο έργο έργο


θεατές>> μαζί, είναι αποτέλεσμα των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων,των διαφορετι-


κών οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων μεταξύ των Αμερικανονατοϊκών,


Ρωσικών και Ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων,στοχεύοντας στην επαναχάρα-


ξη των συνόρων,σ’ένα νέο μοίρασμα των σφαιρών επιρροής με στρατηγικό στόχο τον


έλεγχο των τεράστιων αποθεμάτων των πηγών ενέργειας (φυσικό αέριο και πετρέ-


λαιο) και των αγωγών διέλευσης τους σε Καύκασο και Κασπία Θάλασσα.Για να πε-


τύχουν τους σκοπούς τους οι κυρίαρχες αστικές τάξεις των παραπάνω χωρών πυρο-


δοτούν τις εθνικιστικές τάσεις και αξοιοποιούν τους αδηφάγους και διεφθαρμένους


τοπικούς πολιτικούς <<ηγέτες>> τύπου Σαακασβίλι μετατρέποντας τους σε κανονι-


κούς μισθοφόρους και πειθήνια πιόνια τους.


      Οι κίνδυνοι που προκύπτουν απ’τις εξελίξεις αυτές για μια γενικότερη σύγκρουση


που θα λειτουργούσε και ως ντόμινο,όχι μόνο στο συγκεκριμένο γεωγραφικό στίγμα


αλλά στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια είναι μεγάλοι και περισσότερο κο-


ντά μας από κάθε άλλη φορά.


      Αλήθεια εμείς τι κάνουμε απέναντι σ’όλα αυτά;


Ποιός επιτέλους μπορεί να τους σταματήσει; Σίγουρα ο ρόλος του παρηγορητή ακόμα


και στην περίπτωση που υπάρχουν ειλικρινή ανθρωπιστικά και φιλειρηνικά αισθήμα-


τα δε φτάνει.Πολύ δε περισσότερο εκείνος της απάθειας και της αδιαφορίας που


εμπεριέχει εκτός των άλλων και συνευθήνη.Ο ΟΗΕ και οι αντίστοιχοι οργανισμοί έ-


χουν σταματήσει από καιρό πια να παίζουν το ρόλο τους,(ιδιαίτερα μετά το τέλος του


κλασσικού διπολισμού λόγω της κατάρευσης της Σοβιετικής Ένωσης και των συμμά-


χων της),έρμαια και όμηροι όσων γεννούν το πρόβλημα.Τι απομένει λοιπόν;Η μόνη


λύση είμαστε εμείς! Και σ’αυτό το εμείς νοείται κάθε άτομο,φορέας και συλλογικό-


τητα που τάσσεται στην απέναντι όχθη απ’τις λογικές και τις αιτίες που προκαλούν τον πόλεμο.Δηλαδή την επέκταση,την ισχύ απέναντι στον αδύναμο,την εκμετάλευση


και τα καπιταλιστικά υπερκέρδη.Η έμπρακτη αλληλεγγύη με τους λαούς του Καυκά-


σου ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και συμφέροντα κυρίως των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ,και


όχι μόνο,θα πρέπει να είναι η άμεση απάντηση του εργατικού κινήματος στον τόπο μας, στην Ευρώπη και διεθνώς,συνοδευόμενη απ’τις θεμελιώδεις αξίες της ειρήνης,


του διαλόγου και της τήρησης των κανόνων του διεθνούς δικαίου.Η ενεργοποίηση


του λαϊκού  παράγοντα είναι τελικά η μόνη δύναμη που μπορεί να αναχαιτήσει


και να λειτουργήσει καταλυτικά για να σταματήσουν οι όπου γης πολεμοκάπηλοι


και οι ορέξεις τους.


       Διαφορετικά πολύ σύντομα θα πούμε πως ο Καύκασος κι ο πόλεμος ήταν


Πολύ κοντά μας!