Αρχική Απόψεις Aρθρα Μάρκος Σκούφαλος: Μαθήματα πολιτικής οικονομίας από Σοσιαλδημοκράτες και όχι μόνον

Μάρκος Σκούφαλος: Μαθήματα πολιτικής οικονομίας από Σοσιαλδημοκράτες και όχι μόνον

7

 

 

Πριν λίγο καιρό επισκέφτηκε το νησί της Μυτιλήνης η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Τίποτε το περίεργο για έναν εκπρόσωπο του δικομματισμού να επισκέπτεται τους υπηκόους του και να τους τάζει λαγούς με πετραχήλια.
Σχετικά πρόσφατα στον τοπικό Χιακό τύπο έκανε την εμφάνισή του άρθρο του τέως υπουργού Αιγαίου κ. Κοτσακά. Στην κεντρική πολιτική σκηνή, στα αστικά Media ,σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές σε πλήρη συμφωνία με τα παπαγαλάκια τους εκατέρωθεν, βάλθηκαν να σώσουν την τιμή του καπιταλιστικού, γι αυτού στην ουσία πρόκειται κοινωνικού κράτους.
Αυτό όμως δε σημαίνει και αυτόματα λησμονιά και λήθη για το ποιο ήταν και παραμένει το ΠΑΣΟΚ, ή για το τι ήταν και είναι ο οπορτουνισμός διαχρονικά, επειδή η Νέα Δημοκρατία δικαίωσε και δικαιώνει για πολλοστή φορά ότι είναι η γηραιοτέρα εκπρόσωπος του μεγάλου κεφαλαίου στην Ελλάδα, ασχέτως αν το ΠΑΣΟΚ αποτελεί άξιο ανταγωνιστή της.
Το ότι η δεξιά ήταν και παραμένει δεξιά, δε σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ και η σοσιαλδημοκρατία που εκπροσωπεί άλλαξαν γούνα.
Τα μεγάλα λόγια, και τα «παπατζιλίκια» αναιρούνται πολύ εύκολα από την ίδια την πείρα μας. Μίλησαν και μιλούν όλοι αυτοί για κοινωνικό κράτος και μάλιστα που θα αποκατασταθεί από μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ  ή από τη χειραφετημένη νέα αριστερά που θα βάζει τους ανθρώπους πάνω από τα κέρδη.(το πώς ,υπό ποιες συνθήκες δημιουργούνται και υπάρχουν τα κέρδη , αυτό είναι ζήτημα που θα το μελετήσει στους επόμενους αιώνες ο ΣΥΡΙΖΑ και η χειραφετημένη αριστερά , αν δεν έχουν μέχρι τότε πάρει την εξουσία.)
Εκ προοιμίου πρέπει να πούμε ότι κοινωνικό κράτος επί της ουσίας, είναι μόνο το κράτος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Είναι το κράτος του σοσιαλισμού κομμουνισμού, που οικοδομείται μέσα από την κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής , έχοντας απαλλοτριώσει και δημεύσει την περιουσία της αστικής τάξης. Δηλαδή, τα εργοστάσιά της, τα πλοία της, τις τράπεζές της, τη γη της το δίκτυο διανομής των εμπορευμάτων της με λίγα λόγια όλος ο συγκεντρωμένος πλούτος στα χέρια των καπιταλιστών-ληστών, μετατρέπεται σε λαϊκή ιδιοκτησία. Στη βάση αυτή οικοδομείται και το κοινωνικό κράτος με την λαϊκή παιδεία, υγεία , πρόνοια αθλητισμό, πολιτισμό  και λοιπές κατακτήσεις που γνωρίσαμε στις σοσιαλιστικές χώρες, οι οποίες αν και ατελείς κοινωνίες και τελικά ευάλωτες στην αντεπανάσταση και στον οπορτουνισμό, παρόλα τα τραγικά και συνειδητά λάθη των εκεί ηγεσιών, επέδειξαν για αρκετές δεκαετίες θαυμαστά αποτελέσματα σε αυτούς τους τομείς.
Το «κοινωνικό» κράτος που γνωρίσαμε στα πλαίσια του καπιταλισμού ήταν και παραμένει νόθο. Αποτέλεσμα των αγώνων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, του συσχετισμού δύναμης σε διεθνές επίπεδο με την ύπαρξη της ΕΣΣΔ και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών και αποτέλεσμα ελιγμού του συστήματος μπροστά στη γενικευμένη κρίση του, που είχε ήδη καταγράψει δύο παγκόσμιους πολέμους.
Οι σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές  είναι  σαφές ότι δεν έχουν καμιά σχέση με ό,τι σχετίζεται με επανάσταση , σοσιαλισμό κομμουνισμό. Έβγαζαν και βγάζουν σπυράκια και μόνο στο άκουσμά τους. Η φωνολογική τους ενημερότητα αφορά μόνο σε φράσεις του τύπου, «είστε το χάος», «ζητήστε συγγνώμη κύριε πρωθυπουργέ», «κυβέρνηση απούσα» , «κυβέρνηση του Εφραίμ» «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός» και άλλα «πιασάρικα», που έχουν τόση σχέση με την πολιτική, όσο ένας …καλόγερος με το real estate.  Ενώ οι του ΠΑΣΟΚ πρωτοστάτησαν στη δεκαετία του 90 προκειμένου να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του κεφαλαίου μέσα από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις με την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ, της ΔΕΗ και των άλλων ΔΕΚΟ, ενώ πρωτοστάτησαν στο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων , ενώ ψήφισαν το νόμο Ρέππα ,που μαζί με του Σιούφα και τη σημερινό της Πετραλιά ,αποτελούν την ταφόπλακα του ασφαλιστικού μας συστήματος ήρθαν σήμερα να θυμηθούν το κοινωνικό κράτος του Κέυνς.
 Αφού χάρισαν στο κεφάλαιο δισεκατομμύρια με χαριστικούς νόμους και δανεικά κι αγύριστα- φορολογία των επιχειρήσεων  στο 35%  από 45% για να το πάει η ΝΔ στο 25%- επιδοτήσεις επί επιδοτήσεων με ταυτόχρονη σκληρή λιτότητα για τους εργαζόμενους και αυταρχισμό για τους αγρότες , βλέπε ΜΑΤ και ξεφούσκωμα λάστιχων, αποφάσισαν τη στροφή στον καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, δηλαδή να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τη σκούφια του αλλιώς.
Θυμήθηκαν και θυμούνται την κρατικομονοπωλιακή ρύθμιση της οικονομίας, που έσωσε τον καπιταλισμό μετά την κρίση του 1930, γι αυτό και σπεύδουν να προλάβουν την κρίση και να εξομαλύνουν τις αντιδράσεις. Ταγμένοι στον κλασικό ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας που ανέκαθεν ξελάσπωνε το σύστημα. Αντιλαμβάνονται τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της αστικής τάξης , η οποία σε διεθνές επίπεδο σπαράσσεται από τις σύμφυτες αντιθέσεις του καπιταλισμού και τείνουν χείρα βοηθείας μαζί με τους οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να εγκλωβιστούν οι συνειδήσεις στο λιγότερο κακό, να σταματήσει η ριζοσπαστικοποίηση των μαζών και ο δικομματισμός το πολύ να γίνει διπολισμός , αν δεν ανακάμψει τελικά ως τέτοιος που είναι. Επαναφέρουν σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές την επίπλαστη διαχωριστική γραμμή περί δημιουργίας αντινεοφιλελεύθερου μπλοκ, ως πολιτική συμμαχιών, όχι βέβαια με την εργατικής τάξη και τα άλλα καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα , αλλά μεταξύ τους.
Καταλαβαίνουν ότι η κλασική καπιταλιστική κρίση που είναι κρίση υπερπαραγωγής, δηλαδή η τάση για μεγιστοποίηση κερδών είναι τέτοια , που δεν ελέγχει την υπερπληθώρα προϊόντων. Από την άλλη, για τους ίδιους λόγους, η εργατική δύναμη φτηναίνει και εξαθλιώνεται και δεν μπορεί να αγοράσει. Το αποτέλεσμα αυτής της αντιφατικής κατάστασης είναι η γενίκευση της κρίσης είτε αφορά επιχειρήσεις είτε τράπεζες με δάνεια κλπ.
Η κλασική συνταγή λοιπόν είναι, το κράτος καπιταλιστής να αναλάβει μέσα από τον αναδιανεμητικό του ρόλο σε βάρος του λαού να ξελασπώσει τους καπιταλιστές, που και το ληστεύουν αφού είναι δικό τους και τους προστατεύει ως «νταβατζής τους».
Αυτό είναι το κράτος του ΠΑΣΟΚ, αυτό διαχειρίστηκαν χρόνια , σε αυτό πιστεύουν και αυτό εννοούν ότι το θέλουν ως στρατηγείο. Στρατηγείο της άρχουσας τάξης ενάντια στο λαό. Αυτό το «κοινωνικό κράτος αποτελεί το φάρο και για το ΣΥΡΙΖΑ γι αυτό από κοινού κόπτονται για τα παραπάνω, για τα σχέδια με τον Καποδίστρια 2, για τα περίφημα 6 σημεία του Αλαβάνου κλπ. Δεν είναι δε απίθανο, αν η κυβέρνηση της ΝΔ «ανακάμψει» από το φαγοπότι στο οποίο ρίχτηκε ασύστολα και μη τηρώντας τους κανόνες δεοντολογίας του αστικού σαβουάρ βιβρ, να τη δούμε να στα ίσα πλέον να ανταγωνίζεται το ΠΑΣΟΚ για το ποιος είναι πιο αντινεοφιλελέυθερος.
Το ΚΚΕ αντίθετα επιδιώκει όξυνση της ταξικής πάλης και άρα της κρίσης του καπιταλισμού. Επιδιώκει την ακυβερνησία των αστών και την ενδυνάμωση και ενίσχυση του λαού ώστε να μην μπορούν νε περάσουν τα μέτρα τους και η πολιτική τους.
Το ΚΚΕ δείχνει ξεκάθαρα το δρόμο της λαϊκής συσπείρωσης, της ενίσχυσής των εκμεταλλευομένων για τη λαϊκή συμμαχία, τώρα που ο αντίπαλος έχει πρόβλημα που ξεγυμνώνεται ιδεολογικά και πολιτικά, που οι θεωρίες του και η παντοδυναμία του δέχεται ισχυρά χτυπήματα, τώρα είναι η ώρα της αντεπίθεσης για το λαϊκό μέτωπο, τη λαϊκή εξουσία την οικοδόμηση του σοσιαλισμού κομμουνισμού. Τώρα είναι η ώρα οι αυταπάτες να ξεδιαλύνουν και να φανούν οι φίλοι το λαού από τους εχθρούς του, σε όλα τα επίπεδα.
Τώρα θα φανεί και ποιος είναι με ποιον.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ