Αρχική Νέα Τοπικά Ελπίδα Τσουρή: «Άγονες» πολιτικές, άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ελπίδα Τσουρή: «Άγονες» πολιτικές, άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

4

 Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε, με έκπληξη και απορία, τη στείρα  αντιπαράθεση –μέσω δηλώσεων και non paper- μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής και της Ένωσης Επιχειρήσεων Ακτοπλοΐας, σχετικά με τους διαγωνισμούς ανάθεσης γραμμών δημόσιας υπηρεσίας.


Αντιπαράθεση, η οποία, δυστυχώς, έχει αντικαταστήσει τον ουσιαστικό διάλογο γύρω από ένα θέμα-πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει τις νησιωτικές κοινωνίες.


Λίγες, μόνο, ημέρες πριν από την έναρξη της νέας δρομολογιακής περιόδου, οι διαγωνισμοί, όπως και όλο το δίκτυο των άγονων γραμμών, βρίσκονται, κυριολεκτικά, στον αέρα. Η λύση που θα δοθεί είναι γνωστή: παράταση των συμβάσεων και απ’ ευθείας αναθέσεις. Ήδη, νησιά βιώνουν την απομόνωση και οι κάτοικοι τους έντονα  και δικαίως, διαμαρτύρονται. Ο ρόλος του Κράτους περιορίζεται σε αυτόν του «πυροσβέστη» και του «μικρού μάγου»-«πασπαρτού» που αντιμετωπίζει, κατά περίπτωση, τα επείγοντα περιστατικά «απομόνωσης». Αλήθεια αυτό αξίζει στους νησιώτες;


Πρόσχημα, «διά πάσαν νόσον», είναι, δήθεν, ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο, σταδιακά, οι αγορές απελευθερώνονται, αλλά με κανόνες και με προτεραιότητα τη διασφάλιση του Δημόσιου συμφέροντος, παράλληλα με την ενίσχυση του ανταγωνισμού. Εάν η Κυβέρνηση αρνείται να αξιοποιήσει τις ειδικές ρυθμίσεις και να διεκδικήσει πόρους, που η Ε.Ε. μπορεί να αποδεχθεί και να εγκρίνει, για την προστασία του Δημοσίου συμφέροντος, είναι άλλο θέμα.


Από την άλλη πλευρά, δεν αποτελεί λύση η ολιστική και, τελικά, απλουστευτική προσέγγιση, που επιχειρείται από τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να παραγνωρίζουμε το θετικό χαρακτήρα της πρωτοβουλίας. Ενδεικτικά αναφέρω: 
1. Δεν είναι αποτυχία της «απελευθέρωσης» το γεγονός ότι πολλά νησιά (των λεγομένων άγονων γραμμών) παρουσιάζουν προβλήματα στις συνδέσεις με την υπόλοιπη χώρα. Αυτό δεν ήταν δουλειά της αγοράς. Αυτό είναι δουλειά του κράτους. Με βάση το Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο 3577/92 άρθρο 4 , δίνεται το δικαίωμα σε κάθε χώρα-μέλος να επιβάλλει το καθεστώς Δημόσιας Υπηρεσίας, όπου τεκμηριώνεται αυτή η ανάγκη. Ως προς τα μικρά νησιά δε, η διαδικασία σύναψης τέτοιων συμβάσεων υπόκειται σε απλουστευμένους κανόνες και προβλέπει μεγαλύτερης διάρκειας ισχύ της σύμβασης.
Το πρόβλημα λοιπόν είναι η μη αξιοποίηση των δυνατοτήτων, που είχαμε και έχουμε, ως χώρα.
2. Η λύση για τα νησιά (μικρά, μεσαία, μεγάλα) δεν είναι και δεν μπορεί να είναι «η δημιουργία ενός δημόσιου – κοινωνικού φορέα παροχής ακτοπλοϊκών υπηρεσιών…». Πρώτον, γιατί να είναι ένας φορέας (φανταστείτε μια μονοπωλιακή κατάσταση στην ακτοπλοΐα με 128 περίπου βαπόρια!!!), δεύτερον, γιατί η παραγωγή (όχι η παροχή) αυτής της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Δημόσιου Τομέα, αποκλείοντας τον Ιδιωτικό Τομέα; Τρίτον, πως αντιλαμβάνονται τη συμμετοχή της Τ.Α. στο φορέα αυτό;


Εμείς αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη αυτού του φορέα ως Ρυθμιστικού μηχανισμού και μόνο. Κάτι που είχε επιδιωχθεί με τη ΡΑΘΕ,  την οποία κατήργησε η Ν.Δ., όπως έκανε και με άλλες Ρυθμιστικές Αρχές. Με αυτό τον τρόπο, θα επιτρέπεται να «ανθήσουν όλα τα λουλούδια». Δημοτικές Επιχειρήσεις, Ιδιωτικές Ναυτιλιακές, Διαδημοτικές ή Διανησιωτικές, ΣΔΙΤ και διάφορα άλλα σχήματα συμμετοχής και συνέργειας των τομέων της οικονομίας.


Είναι προφανές ότι το πρόβλημα των μεταφορών στα νησιά δεν είναι ζήτημα μόνο πλοίων. Η πολιτική που, μέχρι σήμερα, είχε επίκεντρο μόνο το πλοίο, απέτυχε. Θα πρέπει να αντικατασταθεί από μια πολιτική ανάπτυξης ενός ολοκληρωμένου και ενιαίου συστήματος μεταφορών με το συντονισμό διαφορετικών μέσων μεταφοράς (πλοίο- πλοίο, πλοίο-υδροπλάνο, πλοίο αεροπλάνο κλπ.).


Σε αυτή την προοπτική μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί το λεγόμενο «Μεταφορικό Ισοδύναμο», διότι, διαφορετικά, θα καταστεί εργαλείο, πρώτα και κύρια, γι’ αυτές τις γραμμές, που σήμερα θεωρούνται «βιώσιμες» και όχι για τις «άγονες»…


Το ΠΑΣΟΚ έχει προτείνει συγκεκριμένα μέτρα και ειδικές πολιτικές, προς την κατεύθυνση αυτή. Σε κάθε περίπτωση, η λύση δεν είναι απλή. Είναι ένα «σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες».


Η Ελληνική νησιωτική πραγματικότητα δεν έχει αντίγραφο και, για αυτό, ο όρος «δοκιμασμένα Ευρωπαϊκά μοντέλα» δεν είναι καν ο εύκολος δρόμος. Κάθε νησί, ενδεχομένως, χρειάζεται διαφορετική λύση.
Γι’ αυτό, απαιτείται πολλή προσπάθεια από όλους. Όσοι έχουν εργαστεί, για το ζήτημα, το γνωρίζουν καλά. 



Ελπίδα Τσουρή
Βουλευτής Χίου
Πολιτικός Εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ
του Τομέα Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής