Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Εργασιακός μεσαίωνας στο Αεροδρόμιο, παρέμβαση Ελπ. Τσουρή

Εργασιακός μεσαίωνας στο Αεροδρόμιο, παρέμβαση Ελπ. Τσουρή

12

 Με απαρχαιωμένο οργανισμό και ελλιπές προσωπικό, λειτουργεί το αεροδρόμιο Χίου. Παρεμβαίνοντας σχετικά με Ερώτησή της προς τον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών, η βουλευτής Ελπίδα Τσουρή,  κάνει λόγο για εργασιακό μεσαίωνα, και για ανάγκη  άμεσης και μόνιμης λύσης του προβλήματος της έλλειψης αερολιμενικών στο αεροδρόμιο της Χίου. Καταγγέλλοντας την έλλειψη σχεδιασμού για  την άμεση αύξηση των οργανικών θέσεων αερολιμενικών, καθώς  στον πρόσφατο διαγωνισμό αερολιμενικών, μέσω ΑΣΕΠ, δυστυχώς  δεν προέβλεπε αντίστοιχη θέση για το αεροδρόμιο της Χίου, και εγείροντας ζήτημα ασφάλειας των πτήσεων, η κ. Τσουρή ζητά από την κυβέρνηση να ενεργήσει εις τρόπον ώστε  να μπορούν οι αερολιμενικοί να έχουν τις ίδιες συνθήκες εργασίας με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον αερολιμένα, εξασφαλίζοντας τις ημέρες ανάπαυσης που δικαιούνται. Χαρακτηριστικο είναι το ερώτημα που θέτει για το «πόσες  ημέρες άδειας οφείλονται στους αερολιμενικούς του αεροδρομίου της Χίου,  για τα έτη 2007 και 2008, και πότε αυτές θα τους δοθούν;».


Αναλυτικά το πλήρες κείμενο της Ερώτησης αναφέρει:
Η ειδικότητα του αερολιμενικού θεωρείται από τις σημαντικότερες στη λειτουργία ενός αεροδρομίου, αφού μεταξύ των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων του, εντάσσεται η ασφαλής και απρόσκοπτη λειτουργία του αερολιμένα, η επιθεώρηση του διαδρόμου και του χώρου στάθμευσης αεροσκαφών, ο συντονισμός της αεροπορικής πυρασφάλειας,  ο συντονισμός της ασφάλειας του αεροδρομίου, ο έλεγχος πτυχίων και αδειών.
Από τον οργανισμό της ΥΠΑ (1989) προκύπτει ότι οι δύο (2) οργανικές θέσεις είναι αρκετές για την ασφαλή λειτουργία του αεροδρομίου της Χίου, χωρίς ποτέ να έχει ληφθεί υπ’ όψιν ότι από το 1989, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, σε ό,τι αφορά στις ανάγκες και στην κίνηση του αερολιμένα της Χίου.
Η λειτουργία του αεροδρομίου της Χίου, έως τον Μάιο του 2008, κατά τις ακάλυπτες βάρδιες των αερολιμενικών (ώστε να μη δουλεύουν επτά μέρες την εβδομάδα και 365 μέρες το χρόνο) βασίζονταν στην υπερπροσπάθεια υπαλλήλων του αερολιμένα να διεκπεραιώνουν, με «σιωπηρή» έγκριση της ΥΠΑ, κάποια από τα στοιχειώδη και ελάχιστα καθήκοντα αερολιμενικού ελέγχου (π.χ. έλεγχος πεδίου ελιγμών), αλλά και στην τύχη.
Τον Μάιο του 2008, η Κεντρική Υπηρεσία απέστειλε την αυτονόητη διαταγή, «όπως  τα καθήκοντα αερολιμενικού ασκούνται αποκλειστικά από υπαλλήλους του ιδίου κλάδου», δίχως να εξασφαλίζεται, όμως, ο τρόπος απρόσκοπτης λειτουργίας του αεροδρομίου με δύο, μόνο, υπαλλήλους.
Έκτοτε, οι συνθήκες εργασίας, κάτω από τις οποίες λειτουργούν οι υπάλληλοι, παραπέμπουν σε εργασιακό μεσαίωνα.
Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι, κατά τον μήνα Αύγουστο,  οι ημέρες ανάπαυσης ήταν μηδενικές, δηλαδή, εργασία επτά ημέρες την εβδομάδα. Παρόμοιες συνθήκες συνεχούς εργασίας σημειώθηκαν και κατά το διάστημα από 26 Μαΐου έως και 15 Ιουνίου, καθώς και τον Οκτώβριο.
Μέχρι σήμερα, οι οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης και οι άδειες του 2007 και του 2008 που δικαιούνται οι δύο αερολιμενικοί υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τις 120 ημέρες, και για τους δύο.
Οι αναφορές που έχουν γίνει στην ΥΠΑ δεν έτυχαν κάποιας απάντησης ή λύσης του προβλήματος.»