Αρχική Απόψεις Aρθρα Ελπίδα Τσουρή: Όμηροι των κάθε λογής Ρασπούτιν

Ελπίδα Τσουρή: Όμηροι των κάθε λογής Ρασπούτιν

12

 (Χρήσιμα -για τα καθ’ ημάς- συμπεράσματα από τη συμμετοχή μου στο Διεθνές Κοινοβουλευτικό Συνέδριο, με θέμα : «Διεθνής Ανάπτυξη: αξιολογώντας την αποτελεσματικότητα της βοήθειας», 16 – 22 Νοεμβρίου 2008,  Λονδίνο).



Μελαγχολία και προβληματισμός είναι τα συναισθήματα μιας Ελληνίδας βουλευτή, όταν, μέσω της συμμετοχής, σε διεθνή fora, διαπιστώνει κανόνες, πλαίσιο και διαδικασίες, οι οποίες μπορεί να είναι αυτονόητες για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος στις χώρες της Ευρώπης, στην Ελλάδα, όμως, σήμερα, αποτελούν όχι απλώς ζητούμενο, αλλά και μακράν του Δημοσίου Διαλόγου θέμα.
Σε λίγες γραμμές θα αναφερθώ στα αυτονόητα, μεταφέροντας την εμπειρία μου και ελπίζοντας ότι το νοσηρό κλίμα των ημερών, στη χώρα μας, θα είναι σύντομα παρελθόν.
1. Η  διακυβέρνηση μιας χώρας, στις σημερινές συνθήκες, αφορά στη χρήση της ισχύος και της εξουσίας, τους τρόπους με τους οποίους η χώρα αυτή διαχειρίζεται και διεκπεραιώνει τις υποθέσεις της. Η διεκπεραίωση αυτή είναι πολυεπίπεδη. Ξεκινά από την κεντρική Κρατική εξουσία και φθάνει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και την ίδια τη λειτουργία των νοικοκυριών.
Η έννοια «διακυβέρνηση» συμπεριλαμβάνει όλους τους μηχανισμούς, τις διαδικασίες, τις σχέσεις, τους θεσμούς, μέσω των οποίων οι κοινωνικές ομάδες και οι πολίτες εκφράζονται, ασκούν τα δικαιώματα και εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους.
Η χρηστή διακυβέρνηση προϋποθέτει:
α) ‘Oτι η ισχύς και η εξουσία –σε οποιαδήποτε μορφή ή επίπεδο- χρησιμοποιούνται προς όφελος του συνόλου, χωρίς διαχωρισμούς και διακρίσεις
β) Tην ικανότητα της πολιτικής ηγεσίας, του κρατικού μηχανισμού και των δημοσίων οργανισμών να είναι αποτελεσματικοί
γ) Tη λογοδοσία της ηγεσίας, της Κυβέρνησης, των δημοσίων οργανισμών και των προσώπων
3. Η χρηστή διακυβέρνηση εξασφαλίζει την οικονομική ανάπτυξη μέσα από τη βελτίωση της ζωής, κυρίως, των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων, διασφαλίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ασφάλεια του πολίτη και τους εισοδήματος του, την παροχή ποιοτικών  δημόσιων υπηρεσιών.
Για την επίτευξη της οικονομικής ανάπτυξης ο ρόλος της Πολιτείας δεν πρέπει και δεν μπορεί να είναι, απλά, τεχνικός – διαχειριστικός. Η ανάπτυξη συνεπάγεται σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, που, πολλές φορές, έρχονται αντιμέτωπες με νοοτροπίες δεκαετιών.
Το παραπάνω πλαίσιο για την αποτελεσματική διακυβέρνηση,  που συζητήθηκε στο Διεθνές Κοινοβουλευτικό Συνέδριο του Λονδίνου,  δεν σχετίζεται, ούτε εφαρμόζεται,  μόνο, στις αναπτυσσόμενες χώρες. Έχει εφαρμογή σε κάθε χώρα, που επιδιώκει η οικονομική ανάπτυξη να συμβαδίζει με τη δημοκρατία, το σεβασμό των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων για εργασία, αξιοπρέπεια και ευημερία, το κράτος δικαίου, την προστασία του περιβάλλοντος, την αντιμετώπιση της διαφθοράς.Η Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει τη ρεαλιστική προσέγγιση, το διάλογο και τη στρατηγική ενίσχυση των ικανοτήτων και των πλεονεκτημάτων της κάθε χώρας.
Αυτά είναι δεδομένα στην Ευρώπη. Και αναζητούν τρόπους προστασίας της πραγματικής οικονομίας και των πολιτών, μέσα στο χρηματοπιστωτικό τσουνάμι. Αλλά, εκεί, δεν έχουν Βατοπέδια. Ούτε πολιτικά αποδυναμωμένες και ηθικά απονομιμοποιημένες Κυβερνήσεις.
Ας μου συγχωρεθεί η ανάγκη να γράψω για τα αυτονόητα. Με διακυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία, δεν υπάρχουν.