ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ: Απαράδεκτα τα μέτρα της Κυβέρνησης για τα παιδιά Μεταναστών

    7

     ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ.
    ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΛΕΝΑΣ ΚΟΠΠΑ
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ


    Τα πρόσφατα μέτρα που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση, στα οποία αρνείται να αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια ακόμα και σε παιδιά μεταναστών που γεννιούνται, μεγαλώνουν, σπουδάζουν και ενηλικιώνονται στην Ελλάδα, στηλιτεύουν με Ερώτησή τους προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι ευρωβουλευτές του ΠA.ΣO.K. Σταύρος Λαμπρινίδης και Μαριλένα Κοππά.


    Στην Ερώτησή τους, οι δύο ευρωβουλευτές επίσης επισημαίνουν: “Ο νόμος, στην καλύτερη περίπτωση, δεν αναγνωρίζει στα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα το δικαίωμα επιλογής διαφορετικού τόπου κατοικίας από τους γονείς τους όταν ενηλικιωθούν και, στη χειρότερη, «κληροδοτεί» στα καθ’ όλα νόμιμα παιδιά μεταναστών την ενδεχόμενη «παρανομία» των γονέων τους. Ταυτόχρονα, το σχέδιο νόμου εξαιρεί παντελώς από τις προβλέψεις του τόσο παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα από μη νόμιμους μετανάστες — ακόμα και αν αυτά  ζουν κι ενηλικιώνονται στη χώρα όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά — όσο και παιδιά μεταναστών που γεννιούνται μεν εκτός Ελλάδος, αλλά μεγαλώνουν και σπουδάζουν σε ελληνικά σχολεία και πληρούν όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για τα γεννηθέντα εν Ελλάδι παιδιά μεταναστών.”
         
    Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης στην Επιτροπή:


    ” Στα πρόσφατα μέτρα που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση σχετικά με θέματα ιθαγένειας και μεταναστευτικής πολιτικής, αναφέρεται ότι τα παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα από νόμιμα διαμένοντες στην Ελλάδα γονείς, μπορούν στην ηλικία των 18 ετών, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να αποκτήσουν καθεστώς “επί μακρόν διαμένοντος μετανάστη”, αλλά όχι ιθαγένεια. Ταυτόχρονα, τα νέα μέτρα προβλέπουν ότι, ακόμα και αν ένα παιδί μεταναστών πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, δεν θα δικαιούται ούτε καν το καθεστώς του «επί μακρόν διαμένοντος» μετά από 18 έτη συνεχούς παρουσίας στην Ελλάδα αν οι γονείς του, είτε έχουν αναχωρήσει από την Ελλάδα όταν αυτό κλείνει τα 18 του χρόνια, είτε έχουν εντωμεταξύ απολέσει το δικαίωμα νόμιμης παραμονής στη χώρα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο νόμος, στην καλύτερη περίπτωση, δεν αναγνωρίζει στα παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα το δικαίωμα επιλογής διαφορετικού τόπου κατοικίας από τους γονείς τους όταν ενηλικιωθούν και, στη χειρότερη, «κληροδοτεί» στα καθ’ όλα νόμιμα παιδιά μεταναστών την μελλοντική «παρανομία» των γονέων τους. Τέλος, ο νόμος εξαιρεί παντελώς από τις προβλέψεις του τόσο παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα από μη νόμιμους μετανάστες — έστω κι αν αυτά  ζουν κι ενηλικιώνονται στη χώρα όπως όλα τα υπόλοιπα παιδιά — όσο και παιδιά μεταναστών που γεννιούνται μεν εκτός Ελλάδος αλλά μεγαλώνουν και σπουδάζουν σε ελληνικά σχολεία και πληρούν όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για τα γεννηθέντα εν Ελλάδι παιδιά μεταναστών. 
     
    Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή:


    1. αν θεωρεί ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση ανταποκρίνεται στις επιταγές που έχει θεσπίσει η Ε.Ε για την πολιτική προστασίας των παιδιών και τα συμφέροντα του παιδιού, όπως προβλέπονται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1989 για τα δικαιώματα του παιδιού.
    2. αν θεωρεί ότι κάποιες ή όλες από τις παραπάνω ρυθμίσεις παραβιάζουν άλλες αρχές ή προβλέψεις του ευρωπαϊκού δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
    3. ποιες είναι οι νομοθετικές ρυθμίσεις για τα παιδιά μεταναστών σε αντίστοιχες περιπτώσεις στα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ε.Ε.;
    4. προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλία η Επιτροπή έτσι ώστε να υπάρξει σε ευρωπαϊκό επίπεδο ένα σύνολο θεσμικών εγγυήσεων για τα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται στην Ε.Ε;.”