Αρχική Πολιτισμός Κινηματογραφική Λέσχη: Πληγωμένο δάσος (12/12/2008)

Κινηματογραφική Λέσχη: Πληγωμένο δάσος (12/12/2008)

23

 

               ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΧΙΟΥ


                             ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008


                        Ο.Π.Κ.Δ.Χ.  ΩΡΑ 8: 30


                       ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ

    MOGARI NO MORI


 


 


                                                                  


                            Μέγα Βραβείο


                           Κριτικής Επιτροπής


                           Φεστιβάλ Κανών 2007


 




 


 


Σενάριο – Σκηνοθεσία: Ναόμι Καβάσε


Παίζουν: Γιοσίρο Σάιτο, Κανάκο Μασούντα, Μασίκο Όνο, Σιγκέκι Ούντα, Μακίκο Γουατανάμπε


Χώρα:  Ιαπωνία/Γαλλία


Γλώσσα : Ιαπωνικά


Έτος: 2007


Διάρκεια: 97’


Αγγλικός τίτλος: The Mourning Forest


 


Σύνοψη:


Ο Σιγκέκι μένει σε έναν μικρό οίκο ευγηρίας. Αισθάνεται άνετα και φαίνεται ευτυχισμένος εκεί, μαζί με τους άλλους ενοίκους και το ευγενικό προσωπικό που επιμελείται την φροντίδα τους. Η Ματσίκο, που εργάζεται στον οίκο ευγηρίας, τον προσέχει ιδιαίτερα. Κρυφά, όμως, την απασχολεί ο χαμός του παιδιού της.


Αφού γιορτάσουν τα γενέθλια του Σιγκέκι, η Ματσίκο αποφασίζει να τον πάει μια βόλτα στην εξοχή. Καθώς διασχίζουν τα γραφικά μονοπάτια, το αυτοκίνητο πέφτει σε ένα χαντάκι, κοντά σε ένα δάσος. Ο Σιγκέκι τρέχει να χαθεί μέσα του και η Ματσίκο δεν έχει άλλη επιλογή από το να τον ακολουθήσει. Μετά από δύο εξαντλητικές ημέρες περιπλάνησης στα δύσβατα μονοπάτια, καταφέρνουν να φτάσουν στον τάφο της γυναίκας του Σιγκέκι. Εκεί, η Ματσίκο ανακαλύπτει ότι ο Σιγκέκι έγραφε στην αγαπημένη του σύζυγο για 33 χρόνια, συνεχώς. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, γι’ αυτόν να στείλει το τελευταίο του γράμμα.


 


Το τέλος του πένθους, το τέλος της θλίψης, σημαίνει εσωτερική ηρεμία και γαλήνη. Ένα ταξίδι για την απώλεια, με την μελαγχολία αρχαίας τραγωδίας, της -μόλις- 38χρονης Ναόμι Καβάσε από την Κίνα, που το μεγάλο της ταλέντο της χάρισε άξια το Μέγα Βραβείο στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του 60ου Φεστιβάλ Κανών. Μια νέα γυναίκα, ένας ηλικιωμένος άντρας και μια εκδρομή στο Βουνό της Θλίψης. Προσπαθούν να συμβιβαστούν με την οδυνηρή αίσθηση μιας απώλειας, που έχει αλλάξει τη ζωή τους για πάντα. Ένα ποίημα για την δύναμη της ψυχής, όταν μονάχη μένει, εγκλωβισμένη στις Σειρήνες των περιττών και ξεχνώντας την ουσία της ύπαρξης, και χάνεται στη θλίψη ενός βουνού, για να σωθεί. Ή, για να επαναπροσδιορίσει τη ζωή.