Αρχική Απόψεις Aρθρα Δημήτρης Αθανασόπουλος: Για το εργοστάσιο χυμών και όχι μόνο

Δημήτρης Αθανασόπουλος: Για το εργοστάσιο χυμών και όχι μόνο

6

 

Αναμφίβολα η παράδοση, μέσω της μετοχοποίησης, του εργοστασίου χυμών σε ιδιώτη επενδυτή αποτελεί ήττα του συνεταιριστικού κινήματος.Η αρνητική αυτή εξέλιξη είναι αποτέλεσμα μιας μακριάς αναμφίβολα πορείας και οφείλεται κυρίως στην απουσία κυβερνητικής πολιτικής στήριξης των συνεταιριστικών μορφών και δευτερευόντως των αστοχιών διοίκησης.Το άρθρο αυτό δεν έχει σκοπό να ψέξει τους ανθρώπους του συνεταιρισμού εσπεριδοκαλλιεργητών την αγωνία των οποίων για τη διάσωση του εργοστασίου συμμεριζόμαστε χωρίς βέβαια να συμφωνούμε με την επιλογή του σωτήρα επενδυτή. Αλλά να εντοπίσει τις πολιτικές που φέρνουν τέτοια αποτελέσματα και να παρουσιάσει κάποιες προτάσεις.
 Η εγκατάλειψη των αγροτικών προϊόντων,η απουσία στήριξης των μεταποιητικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων με τεχνογνωσία,οικονομικών εγγυήσεων,μηχανισμών διαφήμισης και προώθησης των προϊόντων, αναζήτησης νέων αγορών ήταν τα χαρακτηριστικά των κυβερνητικών επιλογών.Ταυτόχρονα αρνητικό κλίμα δημιού-ργησαν οι θεωρίες περί μοναδικής διεξόδου ανάπτυξης μέσω του τουρισμού και η παραγκώνιση μιας ισόρροπης ανάπτυξης των φυσικών πόρων του νησιού.Στα πλαίσια αυτά προωθείται η εγκατάλειψη της γεωργικής γης και η αύξηση της γαιοπροσόδου μέσα από τη μετατροπή της  σε οικόπεδα.
 Αυτό το μοντέλο ανάπτυξης μπορεί να δημιουργεί πρόσκαιρα κέρδη για λίγους, οδηγεί όμως σε αδιέξοδα ένα μεγάλο μέρος αν όχι την πλειοψηφία στις τοπικές κοινωνίες.
 Είναι αναγκαίο και ιδιαίτερα σήμερα σε περίοδο κρίσης να προωθηθεί από τις τοπικές δυνάμεις ένα μοντέλο ανάπτυξης που να στηρίζεται στην ισόρροπη ανάπτυξη των φυσικών πόρων με βάσει την αρχή της αειφορίας. Αυτό να στηριχτεί με στοχευ-μένες πολιτικές οικονομικής στήριξης στα πλαίσια της νησιωτικής πολιτικής και ενός προγράμματος εγγυήσεων.

Έτσι:
1. Το παραγωγικό οικονομικό σχέδιο για τη περιοχή Κάμπος –εσπεριδο-καλλιέργειες να είναι ένα συνδυασμός αγροτικού και τουριστικού εισοδήματος [αγροτοτουρισμός ,οικοτουρισμός]
2. Η μεταποίηση αγροτικών προιόντων δεν μπορεί να ανταγωνιστεί γενικά τις μεγάλες πολυεθνικές.Πρέπει να στηριχτεί στο επώνυμο ποιοτικό προϊόν που θα έχει μεν υψηλότερη τιμή θα απευθύνεται όμως σε συγκεκριμένες αγορές. Οι μονάδες του κλάδου να στηριχτούν από θεσμικούς φορείς που να προσφέ-ρουν τεχνογνωσία ,διαφήμιση και διευκόλυνση πρόσβασης σε πληθυσμιακές ομάδες και νέες αγορές.
3. Να υπάρξει οικονομικό πρόγραμμα οικονομικών εγγυήσεων[κεφαλαίου δανείου-επιδότησης τόκων κλπ] μέσω της Αγροτικής Τράπεζας. Αν σήμερα υπήρχε ανάλογο πρόγραμμα ,όπως στις άλλες επιχειρήσεις μέχρι 50 εργαζό-μενους ,δεν θα πήγαινε ίσως σε ιδιώτη το εργοστάσιο χυμών.
Τέλος και με την ευκαιρία αυτού του άρθρου θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση για το Επιμελητήριο. Τώρα που ξεκινά το πρόγραμμα εγγυοδοσίας μικρομεσαίων  επιχειρήσεων που απασχολούν μέχρι 50 εργαζόμενους έχει ψάξει αν υπάρχουν επιχειρήσεις στη Χίο που δεν πληρούν τους όρους των τριών κερδοφόρων χρήσεων; Στη περίπτωση αυτή αλλά και γενικότερα έπρεπε στα πλαίσια της νησιωτικής πολιτικής να απαιτηθούν ευνοϊκότεροι όροι για τις επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στα νησιά. Κάτι τέτοιο π.χ έχουν ζητήσει τα επιμελητήρια των  πυρόπληκτων περιοχών.

                                                                     Αθανασόπουλος Δημήτριος
                                           Υπεύθυνος σύνταξης τοπικού προγράμματος ΣΥΝ Χίου