Αρχική Απόψεις Aρθρα Συσπείρωση Πανεπιστημιακών: Δεν μας φοβίζουν, μας φοβούνται!

Συσπείρωση Πανεπιστημιακών: Δεν μας φοβίζουν, μας φοβούνται!

7

 Δεν μας φοβίζουν, μας φοβούνται!


Η ολοσέλιδη μετωπική επίθεση πρωινής εφημερίδας (18/2/09) κατά της ΠΟΣΔΕΠ και ειδικότερα κατά της ηγεσίας της, δεν μας ξαφνιάζει.
Αποτελεί συνέχεια προηγούμενων, παρόμοιου περιεχομένου, “δημοσιευμάτων” (συνήθως ανυπόγραφων και με ‘καταθέσεις’ ανωνύμων … πανεπιστημιακών) που τον τελευταίο καιρό συστηματικά βλέπουν το φως της δημοσιότητας και που πολιτικές, εκδοτικές και ενδοπανεπιστημιακές δυνάμεις σε συντονισμό επιχειρούν να προωθήσουν ώστε οι “υγιείς δυνάμεις να ανακαταλάβουν την ΠΟΣΔΕΠ” (!).
Κατανοούμε απόλυτα το φόβο όλων αυτών των συντηρητικών και ιδιοτελών δυνάμεων μπροστά στο ενδεχόμενο συνέχισης μιας στάσης αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας που με συνέπεια εκφράζεται τα τελευταία 4 χρόνια από το συνδικαλιστικό όργανο των πανεπιστημιακών, την ΠΟΣΔΕΠ.
Η ευθεία στοχοποίηση όμως των συναδέλφων μας Λάζαρου Απέκη και Γιάνη Μαΐστρου (Προέδρου και Αντιπροέδρου αντίστοιχα της ΠΟΣΔΕΠ) σε μια εποχή που πληθαίνουν οι ενέργειες ακύρωσης της μαχητικής συνδικαλιστικής δράσης, δεν μπορεί να μας αφήσει αδιάφορους.
Οι υστερόβουλοι κονδυλοφόροι που ξαφνικά παρεμβαίνουν στις εκλογικές διαδικασίες και καλούν σε πανστρατιά τους “πρόθυμους” να “ανακαταλάβουν την ΠΟΣΔΕΠ” θα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι δύο συνάδελφοι και συναγωνιστές μας δεν είναι μόνοι τους. Μαζί τους είναι ολόκληρο το πανεπιστημιακό κίνημα που σε κοινό μέτωπο με τους φοιτητικούς συλλόγους κατάφερε να αποκρούσει την ισοπέδωση, την μετάλλαξη και την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πανεπιστήμιου και να ακυρώσει βασικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές (αναθεώρηση Άρθρου 16).
Δεν τους έπιασε καμιά λαχτάρα να δουν τη συνεργασία συντηρητικών δυνάμεων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – και την παράταξη ΑΡΜΕ) που μάλιστα τις αποκαλούν “υγιείς” στην ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος των πανεπιστημιακών … αλλά ενοχλήθηκαν σφόδρα επειδή πλήττονται τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα!   Θέλουν ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο από τον κριτικό λόγο, θέλουν τον πανεπιστημιακό πειθήνιο όργανο στις εκάστοτε επιλογές της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, θέλουν να διαιωνίσουν τις πελατειακές σχέσεις και τη διαπλοκή, θέλουν να διευρύνουν τον κομματισμό στον πανεπιστημιακό συνδικαλισμό, θέλουν τα Πανεπιστήμια να επιβάλουν τα δίδακτρα ως αρωγή στην “απρόθυμη” κυβέρνηση που δεν δίνει το … υπεσχημένο 5% στην παιδεία, θέλουν τα Πανεπιστήμια να πουλάνε υπηρεσίες πιστοποιημένης κατάρτισης σαν να είναι σουπερμάρκετ, θέλουν να βάλουν τους νόμους της αγοράς στο δημόσιο Πανεπιστήμιο σαν να πρόκειται για ιδιωτική επιχείρηση, και να επιβάλουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλογές τους τη στιγμή που καταρρέουν … διεθνώς!  
Οι δυνάμεις αυτές συνασπίζονται επειδή νιώθουν απειλούμενοι από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις αλλά βολεύονται μια χαρά με τη βίαιη επιβολή της νεοφιλελεύθερης αντι-μεταρρύθμισης.  Αντιδρούν εκείνοι που διαπλέκονται και συναλλάσσονται για να μην πληγούν τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα, εκείνοι που τον διάλογο τον βλέπουν μέσα από τα ΜΜΕ και είναι απόντες από τις συλλογικές και δημοκρατικές διαδικασίες στα πανεπιστήμια. Εμείς γνωρίζουμε τι συμβαίνει στα πανεπιστήμια και παλεύουμε μέσα στα αμφιθέατρα, τα συλλογικά και θεσμικά όργανα και στους δρόμους για το πανεπιστήμιο που θέλουμε.
Με τον καθημερινό μας αγώνα διαδηλώνουμε ότι «δεν υπερασπιζόμαστε ένα πανεπιστήμιο, χωρίς υποδομές, δυσκίνητο γραφειοκρατικό και σε παντελή ένδεια, χωρίς διοικητικό προσωπικό, με συμβασιούχους διοικητικούς απλήρωτους και αδρανείς, και μόνιμους διοικητικούς εφησυχασμένους και αδιάφορους λόγω της παρατεταμένης ομηρίας τους σε τοπικές εξουσίες». Παλεύουμε για να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας όλων, φοιτητών, διδασκόντων και διοικητικών υπαλλήλων. Παλεύουμε «για ένα πανεπιστήμιο όπου η γνώση του δεν θα είναι εμπόρευμα, ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό στην κοινωνία, ένα πανεπιστήμιο που θα γεννά την κριτική σκέψη, που θα παράγει νέα γνώση όσο και καινούργιες μορφές επίγνωσης για τις γενιές των φοιτητών και φοιτητριών του». Πιστεύουμε στον καθημερινό αγώνα δασκάλων που πιστεύουν στο έργο τους και τις ευθύνες τους, που αγωνίζονται για την αξιοπρέπειά τους σε συνθήκες ασφυκτικής υποχρηματοδότησης της παιδείας». Αυτές είναι οι αξίες μας. Τις υπερασπιζόμαστε και τις απευθύνουμε σε ολόκληρη την κοινωνία.
Τα καταιγιστικά δημοσιογραφικά πυρά των τελευταίων ημερών κατά της ΠΟΣΔΕΠ δεν μπορούν να κάμψουν ούτε την αποφασιστικότητα, ούτε την θέλησή μας. Δεν μπορούν να ακυρώσουν την αγωνιστική γραμμή μας για προάσπιση του δημόσιου αγαθού που υπηρετούμε, του πανεπιστήμιου. Έχουμε σαφή επίγνωση του διακυβεύματος και θα συνεχίσουμε αταλάντευτα την πορεία μας, βέβαιοι πως αυτοί που μας πολεμούν σήμερα και μας διαβάλουν, ουσιαστικά φοβούνται. Φοβούνται τις ιδέες μας και τα όνειρά μας.
Προσπαθούν να μας εξαφανίσουν, μην γνωρίζοντας οι δυστυχείς — αυτό που λέει ο ποιητής — “και τι δεν κάνατε για να με θάψετε όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος”!


Συσπείρωση Πανεπιστημιακών