Αρχική Απόψεις Aρθρα Σαράντος Πιτσιλαδής: για έθιμο ρουκετοπόλεμου- η δικαστική απόφαση αποκάλυψε τις ευθύνες όλων

Σαράντος Πιτσιλαδής: για έθιμο ρουκετοπόλεμου- η δικαστική απόφαση αποκάλυψε τις ευθύνες όλων

8

 Χίος 21-4-2009
Αγαπητή εφημερίδα.



  « Έθιμο είναι παραδοσιακή πράξη ή ενέργεια , νομ. Κανόνας δικαίου που καθιερώθηκε μετά από  μακροχρόνια εφαρμογή.»



Σύμφωνα  με τον ορισμό αυτό του εθίμου, ο ρουκετοπόλεμος σήμερα  έχει αλλοιωθεί σαν έθιμο.
70.000 ή 50.000 ρουκέτες για άλλους, είναι αριθμοί πολύ μεγάλοι που κάνουν τη λέξη έθιμο να μπαίνει σε εισαγωγικά, αφού έχει ξεφύγει από το μέτρο της λογικής και τα όρια του παραδοσιακού, με απρόβλεπτες συνέπειες, όπως  ξεκίνησε να γίνεται πριν από 150 χρόνια στον Βροντάδο. Δεν έχει καμία σχέση  με τον αριθμό των ρουκετών που έφτιαχναν στα κρυφά οι παρέες των νέων πριν από πολλά χρόνια για να γιορτάσουν το Πάσχα και τα συναισθήματα που δημιουργούνταν στοχεύοντας τα καμπαναριά των δύο εκκλησιών.
Σήμερα τα παιδιά έχουν παρασυρθεί από τα ΜΜΕ και την ανάγκη του τόπου να προβληθεί τουριστικά, σ’ έναν επικίνδυνο αγώνα, για να φτιάξουν όσο το δυνατόν περισσότερες ρουκέτες και να εντυπωσιάσουν πανελλήνια την κοινή γνώμη. Κανένα τους  όμως δεν υπολογίζει ότι εκθέτει τη  ζωή του κυρίως, αλλά και τη σωματική του ακεραιότητα σε  κινδύνους για να κερδίσουν κάποιοι συμπολίτες τους μεγάλα κέρδη. Και το χειρότερο κανένας δε φροντίζει να τα προστατέψει.
Βλέπετε 20.000 επισκέπτες για μερικές ημέρες στο νησί είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός και γι? αυτούς ακόμη τους πλέον τουριστικούς προορισμούς, πόσο μάλλον για τη Χίο. Τα τοπικά επιχειρηματικά συμφέροντα είναι πολύ μεγάλα.
Και ποιος έχει αναλάβει την ευθύνη της διοργάνωσης του σώου, όπως έχει γίνει σήμερα το έθιμο; Ποιος ορίζει τον αριθμό των ρουκετών που θα εκτοξευθούν; Κανένας.
Και μη μου πείτε ότι τα συρματοπλέγματα που έβαζε κάποτε η Νομαρχία και σήμερα ο Δήμος Ομηρούπολης , πάνω από τα σπίτια θιγόμενων συμπολιτών μας, ότι θεωρούνται ανάληψη ευθύνης από την επίσημη πολιτεία.
Ποιος καλύπτει τα έξοδα των παιδιών για την κατασκευή των χιλιάδων ρουκετών; Τα ίδια τα παιδιά. Ποιος καρπώνεται τα κέρδη; Όχι βέβαια τα παιδιά.
Ποιος έχει αναλάβει να διοργανώσει με ασφάλεια την κατασκευή των ρουκετών;  Τα παιδιά τις φτιάχνουν  μόνα μέσα σε χαλάσματα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς να λαμβάνουν μέτρα προστασίας..
Ποιος ελέγχει  το ρίξιμο του τεράστιου αριθμού των 70.000 ρουκετών; Μόνα τους τα παιδιά..
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη ή την αποζημίωση εάν κινδυνεύσει η ζωή ή η σωματική  ακεραιότητα κάποιου παιδιού; Κανένας άλλος εκτός από τους γονείς του.  
Όλοι λοιπόν αυτοί οι ανευθυνοϋπεύθυνοι που βιάστηκαν να λοιδορήσουν τους δικαστές για την απόφασή τους, η οποία περίμεναν  να αθωώσει τα παιδιά και να νομιμοποιηθεί έτσι το «έθιμο», έχουν κάνει κατά τη γνώμη μου λάθος.
Η απόφαση  αποτελεί παράδειγμα θάρρους, αφού στην κρίσιμη  στιγμή οι δικαστές δεν υπολόγισαν τις σκοπιμότητες  και ήρθαν σε αντίθεση με αυτή που είχε καλλιεργηθεί στην κοινή γνώμη. Με αυτήν αποκαλύφθηκαν οι ευθύνες όλων εκείνων που στις πλάτες των παιδιών κάνουν πολιτική και έχουν εναποθέσει ανέξοδα την προβολή της Χίου. Αυτοί που τόσο καιρό έκαναν ελάχιστα, τώρα  είναι υποχρεωμένοι να ενεργήσουν για να νομιμοποιηθεί το έθιμο στο σημείο που έφθασε, αφού μετά από τη δικαστική απόφαση τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Έτσι όλοι  θα αναλάβουν τις ευθύνες τους, θα προστατευθούν τα παιδιά στο Βροντάδο και το έθιμο θα επιστρέψει στα πλαίσια της λογικής. Το ανεύθυνο της υπόθεσης τελείωσε, χάρις σ’ αυτήν την απόφαση..


                                                                                     Πιτσιλαδής Σαράντος