Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Παπαδόπουλος: Το αδιέξοδο του Κ.Δ.Α.Π. ΜΕΑ και η αδράνεια του...

Γιώργος Παπαδόπουλος: Το αδιέξοδο του Κ.Δ.Α.Π. ΜΕΑ και η αδράνεια του Δήμου Χίου

11

 Του  Γιώργου  Φ.  Παπαδόπουλου – Δημοτικού  Συμβούλου  Χίου


 

Δεν  είναι  στις  προθέσεις  μου  να  αρθρογραφώ  συνεχώς  για  το  Δήμο  Χίου  γιατί  κινδυνεύω  να  χαρακτηριστώ – από  κάποιους – γραφικός,  λες  και  δεν  έχω  με  τίποτε  άλλο  να  ασχοληθώ.
 Είναι,  όμως,  κάποια  πράγματα  που  σε  πνίγουν  και  δεν  μπορείς  να  σωπάσεις,  ούτε  να  μην  προτείνεις  λύσεις,  σε  μυαλά  ανθρώπων  που  ή  δεν  ξέρουν  τι  τους  γίνεται  ή  βρίσκουν  χίλια  δυο  εμπόδια  για  να  μην  κάνουν  κάτι,  όταν  δεν  το  θέλουν.
 Έτσι,  διαπιστώνω  καθημερινά  ότι  προσφέρω  πολύ  περισσότερα  στην  τοπική  κοινωνία  μέσω  της  δημοσιογραφίας,  αφυπνίζοντας  συνειδήσεις,  παρά  μέσα  στις – ατέρμονες  και  τελικά  άνευ  ουσίας – συνεδριάσεις  των  δημοτικών  συμβουλίων  όπου  οι  περισσότεροι  έχουν  τα  αυτιά  τους  κλειστά  και  έρχονται  μόνο  ΄΄για  να  σηκώνουν  τα  χεράκια  τους΄΄  την  ώρα  της  ψηφοφορίας.
 Αυτά  βλέπω (τα  οποία,  δυστυχώς,  γίνονται  παντού  και  πάντα)  και  αμφιβάλω  εάν,  υπό  τέτοιες  συνθήκες,  ξανασχοληθώ  με  τα  κοινά  τοιουτοτρόπως.
 Το  επίπεδο  της  πολιτικής  ζωής  της  Χίου  είναι  υπό  του  μετρίου. 
 Εξάλλου,  από  τις  αρχές  του  επόμενου  έτους – πρώτα  ο  Θεός – θα  ανήκω  κι  εγώ,  πλέον,  επίσημα  στην  ευρύτερη  δημοσιογραφική  οικογένεια  και  σκέπτομαι  να  ασχοληθώ  με  αυτήν  ερασιτεχνικά,  την  επαγγελματική  εργασία  μου  και – πρωτίστως – την  φυσική  μου  οικογένεια.
 Όμως,  το  πρόσφατο  παράδειγμα  του  Κέντρου  Δημιουργικής  Απασχόλησης  Ατόμων  με  Αναπηρίες (Κ.Δ.Α.Π. Α.μεΑ.)  λέει  πολλά  για  εμάς,  αλλά  και  την  κοινωνία  της  Χίου. 
 Η  ανάλγητη  κεντρική  διοίκηση  των  Αθηνών  έχει  αφήσει  το  ΚΔΑΠ  ΑμεΑ  να  λιμοκτονεί,  αδιαφορώντας  ανερυθρίαστα  για  την  πορεία  της  τύχης  του.
 Η  Νομαρχιακή  Αυτοδιοίκηση  έπραξε  ότι  ήταν,  ανθρωπίνως,  δυνατόν  για  να  συνεχιστεί  απρόσκοπτα  η  λειτουργία  της  αυτή  η  δομή  που  προσφέρει  ώρες  δημιουργικής  απασχόλησης  σε  παιδιά  με  αναπηρίες,  που  τα  έβγαλε  από  τα  σπίτια  τους  και  τα  οδήγησε  σε  ένα  φιλικό  ομαδικό  περιβάλλον  για  να  ενταχθούν  κοινωνικά,  που  τα  ενισχύει  ψυχοσυναισθηματικά  ώστε  να  νιώσουν  κι  αυτά  χρήσιμα  στην  κοινωνία.
 Ζητήθηκε,  λοιπόν  και  η  συνδρομή  του  Δήμου  Χίου.  Και  ο  Δήμος  ξέρετε  τι  έκανε ?  Σφύριξε  αδιάφορος,  με  πάσης  φύσεως  φιλολογίες  στο  Δημοτικό  συμβούλιο.
 <<Έχουμε  κι  άλλες  δομές  που  χρωστάνε  λεφτά.  Εξάλλου  αυτή  η  δομή  ανήκει  στη  Νομαρχία.  Εμείς  για  τα  ΑμεΑ  μειώσαμε  τα  δημοτικά  τέλη  κατά  25 %>>  ήταν  η  απάντηση  του  Δήμου  Χίου.
 Ξέχασε,  όμως,  ο  Δήμος  δύο  βασικές  διαφορές:
       1)Ότι  στο  ΚΔΑΠ  ΑμεΑ  συμμετέχουν  ως  επωφελούμενα  παιδιά  κατά  το  95  %  δημότες  Χίου  και
       2)Ότι  η  μείωση  των  τελών  στα  ΑμεΑ  δεν  ανήκει  σε  πρωτοβουλία  της  δημοτικής  Αρχής  αλλά  του  Νομοθέτη  (Ν. 3463/2006)  ο  οποίος  την  προβλέπει.
       Έτσι,  η  δημοτική  Αρχή  εάν  είχε  φροντίσει  να  ενημερωθεί  εμπεριστατωμένα,  θα  μάθαινε  ότι  σε  άλλους  Δήμους  του  νησιού  μας  έγινε  για  τα  ΑμεΑ  μείωση  κατά  50 %  στα  δημοτικά  τέλη  (και  όχι  μόνον  25 %)  που,  με  τον  τρόπο  αυτό,  το  εν  λόγω  μέτρο  αποκτά  και  μια  αξία  και  δεν  γίνεται  πανάκεια  στο  βωμό  της  πολιτικής  προβολής  και  σκοπιμότητας.
       Όσο  για  τον  τρόπο  ενίσχυσης  της  συγκεκριμένης  δομής  πρότεινα  και  στο  Δημοτικό  Συμβούλιο  τρεις  (3)  ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΟΥΣ  τρόπους:
       1) Επιχορήγηση  των  Συλλόγων  ΑμεΑ  του  Δήμου  από  τα  αδιάθετα  υπόλοιπα  του  1,5 %  των  τακτικών  εσόδων  του  δημοτικού  προϋπολογισμού.
       2)  Επιχορήγηση  των  Σχολικών  Επιτροπών  του  Ειδικού  Δημοτικού  και  Νηπιαγωγείου  και  του  Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.
       3)  Εφάπαξ  οικονομική  ενίσχυση  επ΄ ονόματι  των  επωφελουμένων  ΑμεΑ,  σύμφωνα  με  το  Άρθρο  202  του  Ν. 3463/2006. Εξυπακούεται  ότι  το  ΚΔΑΠ  ΑμεΑ  έχει  ανάγκη  πολλαπλής  ενίσχυσης  και  όχι  μόνο  σε  ρευστό (π.χ.  ζητήθηκαν  υλικά  για  τα  εργαστήριά  του,  γραφική  ύλη,  πετρέλαιο,  κλπ).
       Οι  τρόποι  υπάρχουν  και  είναι  πολλοί  και  νόμιμοι.
       Έγκειται  στη  δημοτική  Αρχή  να  τους  ενστερνιστεί  και  να  προχωρήσει  στην  υλοποίησή  τους.  Θα  το  αποτολμήσει ? 
             Διαφορετικά, όσοι δεν μπορούν, ας καθίσουν στα σπίτια τους.  Υπάρχουν  ενεργοί  πολίτες που μπορούν να προσφέρουν πολλά, εάν τους επιτραπεί. Πολιτική  είναι  η  τέχνη  του  εφικτού.-