Μάνος Μωραϊτης: Μπράβο στους Φίλους των Πεζών

    44

    Επιστολή αναγνώστη

                                                                                                                            Του Μανου Α.Μωραιτη

     Καιρος ηταν να υπαρχουν καποιοι που θα ενδιαφερονταν για ολους μας που ειμαστε πεζοί.


    Εχει μαλιασει η γλωσσα μου να γραφω για πολλα χρονια γι αυτο το χρονιο προβλημα του νησιου μας και ειδικα της χωρας.


    Μπραβο ακομα που ηγειται ο δυναμικος Θοδωρης Χαβιαρας γιατι απο μια κοντρα ηλεκτρονικα που ειχα μαζι του δεν μπορεσα να τα βγαλω περα μεχρι που του εγραψα να μη μου ξαναστειλει τιποτε. Ειναι εξυπνος και επιμων. Καλα κατατοπισμενος στην διεθνη και τοπικη σκακιερα.


    Θοδωρη, ειχα γραψει αν θυμασαι την αγωνια μιας μωρομανας που εκτος απο το καροτσι με το μωρακι της εσερνε απο την ποδια της και δυο ακομα μικρα και παρακολουθωντας την ειδα να βγαινει στο οδοστρωμα τουλαχιστον πεντε φορες απο μια αποσταση απο το Πανεπιστημιο μεχρι του Τσιπουρλη το πρατηριο.


    Ελεος πια. Οταν καποια μανα με παιδι βγει απο την Μητροπολη πρεπει να διασχισει αμεσως τον δρομο προς το Γυμνασιο γιατι αλοιως η πλευρα του δρομου μπροστα απο την Βιβλιοθηκη ΚΟΡΑΗ ειναι ΑΠΡΟΣΠΕΛΑΣΤΗ. Πιασε τις κολωνες της ΔΕΗ και τα τρια σκαλοπατια της οικιας Μιχαλου που πιανουν ολο το πεζοδρομειο και θα καταλαβει κανεις τον κυκαιωνα.


    Καποια αρχη θα πρεπει να δωσει μια προθεσμια, ισως πεντε ετων, ωστε ολα τα σκαλοπατια που εξεχουν απο την κτιριακη γραμμη να αφαιρεθουν απο τους ιδιοκτητες αλλιως η μπουλντοζα της αρχης θα τα γκρεμιζει κι ας ανεβαινουν οι παραβατες με ανεμοσκαλα.


    Το μυστικο στην ολη υποθεση ειναι οτι με την παραβαση αυτη δημιουργουσαν πιο μεγαλο χωρο στο εσωτερικο του σπιτιου. Στην περιπτωση της οικιας Μιχαλου αλλα και πολλων αλλων λεγεται οτι την εποχη που κτιστηκαν τα σπιτια δεν υπηρχαν πεζοδρομια. Ισως ειναι αληθεια αλλα σιγουρα τα σκαλοπατια περα απο την κτιριακη γραμη ειναι παρανομα.


    Ειναι ομως και θεμα αγωγης. Προσπαθησετε να περασετε απεναντι στο περιπτερο του Φιλιππακη. ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΟΠΟΣ.


    Εδω που μενω τωρα για τεσσερα και πλεον χρονια, ειναι ενα μεγαλο ΧΩΡΙΟ. Κακομαθημενος χιωτης ομως εξακολουθω να  στεκομαι για την ασφαλεια μου και περιμενω να περασω στο απεναντι πεζοδρομιο. Σταματουν ομως και τα αυτοκινητα και στις δυο κατευθυνσεις και μου κανουν νοημα να περασω. Τους κανω εγω νοημα να περασουν εκεινοι και γινεται το σωσε!


    Αυτο μου θυμιζει παντα το χωρατο που μια εγκυος ειχε περασει το ενατο μηνα χωρις σημεια πονου τοκετου.Οι γιατροι απεφασισαν να την εγχειρισουν και προς μεγαλη τους εκπληξη βλεπουν δυο παιδακια με γενειαδα να λεει το ενα στο αλλο. ΕΣΥ ΠΡΩΤΟΣ,  ΟΧΙ ΕΣΥ ΠΡΩΤΟΣ, ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ…!