Αρχική Απόψεις Aρθρα Αντώνης Τσατσαώνης: Τι ευτυχία !!! Είμαι και πάλι στο νησί μου… Ή...

Αντώνης Τσατσαώνης: Τι ευτυχία !!! Είμαι και πάλι στο νησί μου… Ή αλλιώς … ‘προσγείωση στους δολομίτες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης’

55

 Επιστροφή μετά από 20 μέρες στη, καταπράσινη, μυροβόλο, ήσυχη,  πυτιούσα Χίο…Από μακριά , μέσα από το Θεόφιλος ,βιγλίζοντας το γριζοβιολετί  όγκο του νησιού, ( Πελιναίου και Αιπους )  σκίρτησε η καρδιά ,άσχετα αν οι επιβάτες του πλοίου,  Έλληνες και Ξένοι, ρωτούσαν να μάθουνε αν μένανε άνθρωποι σε τούτα τα καραφλιασμένα   κατάξερα  βουνά ..Τι να τους απαντήσεις; Τι να τους πεις; Η Χίος –υπεραμύνθηκα- είχε πριν το 1981 το μεγαλύτερο πευκοδάσος του Αιγαίου , αλλά οι φωτιές των τελευταίων 30 χρόνων …) 
     Επιστροφή λοιπόν στο νησί μας .  Η πόλις της Χίου με τις θαυμάσιες απρόσωπες παραδοσιακές  πολυκατοικίες της  μας υποδέχονται .(Τώρα τι να πεις στους ξένους; ‘Δεν μοιάζει με νησί  ’ σχολιάζουν .‘Μην σας απατάει  η  πρόσοψη…Έχει καταπληκτικές ομορφιές.  Κρύβει σπάνιους θησαυρούς. Τον Κάμπο, τα Νοτιόχωρα, την Βόρεια Χίο. Μη βλέπεται το λιμάνι ’ επιμένω . Δεν  είμαι σίγουρος  αν τους έπεισα  ) .
    Η Χίος  λοιπόν 21 μέρες μετά,  όπως την άφησα..  Κίνηση ,αυτοκίνητα εκατοντάδες, βαβούρα , διαβάσεις πεζών που πρέπει να τις υποπτευτείς,  διαγραμμίσεις που εξαφανίστηκαν ,μηχανάκια δίχως εξατμίσεις , οδηγοί που βιάζονται να πάνε 500 μέτρα παρά κάτω , πεζοί που θέλουν να αυτοκτονήσουν ,κορναρίσματα, προσπεράσεις  από δεξιά και αριστερά και μετά ..μετά εκεί προς Βροντάδο εκείνη η κίτρινη τσιμεντένια σκουληκαντέρα…΄ Τί είναι πάλι τούτο μωρέ… Κουρλαθήκατε σε τούτο το νησί ; Για Εγναντία το περάσατε;’
     Δεν μίλησα …Και τι να πω… Κάτι για ατυχήματα ψέλλισα ,κάτι για ασφάλεια  των  αυτοκίνητων κάτι  το Βρονταδούσικο αναμικιόρασμα  που ξύπνησε μέσα μου  – γιατί άλλο να βρίζω εγώ το νησί μου και  άλλο όταν άλλοι μου το κατηγορούν . (Τότε γαμώτο με πιάνει το αλλιώτικο- αλλά και  πώς να κρύψω τον… ενθουσιασμό  μου για τούτο το εξάμβλωμα;) Δεν είπα άλλη κουβέντα …
     Χίος λοιπόν στην καρδιά του Δεκαπενταύγουστου… Επιστροφή στο σπίτι. Πρώτη ματιά στον κήπο και στα ζωντανά … Οι απώλειες δεδομένες . Τα ντοματάκια τα άνυδρα μας άφησαν χρόνους. Όπως και κάποια από τα φυτά . Μικρό όμως το κακό. Τα εσπεριδοειδή την γλύτωσαν χάρη της φουντάνας  …( Και να φανταστείς μια βδομάδα  στην Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική έβρεχε καρεκλοπόδαρα. Κουκούτσι έφτυνες, φυτό έβγαινε .)  Ο Πάρις στην θέση του . Μόνο μια από τις γατούλες αναζητείτε στον Ερυθρό Σταυρό απολεσθέντων γάτων …  Στο τραπέζι  το τηλέφωνο να κουδουνίζει … Πάκο οι εφημερίδες . Μια σύντομη ματιά  έτσι για να συνδέσω  το χθες του Ιούλη με αυτό του Αυγούστου  :
  
   Αποκεφαλιστές δένδρων  του Ε. Μεννη.
   Εκφράζω τη λύπη μου για το νησί σας του  Α. Κονταξη
   Τσιγγαναριό της Μελης Τσακου
   Ανοικτή επιστολή του Κωνσταντίνου Κανάρη του Γ. Μακριδακη.
   Ένταση στο λιμάνι.
   Επίσημη πρώτη για τον Αριούσιο
   Φωτιά στα Καρδάμυλα
   Ανάπτυξη και πράσινα άλογα του Μίμη  Μουτσατσου.   
   Μας έσωσε η Βόρεια Ελλάδα …
  
    Ακατάλληλα πετρώματα για νταμάρια στο Αίπος…


     Μάλιστα . Μάλιστα  Αυτό και αν είναι είδηση …Όχι –όχι για τα συμπεράσματα  του πορίσματος και για τις δικαιολογίες των πολιτικών –αυτές είναι αναμενομενες- αλλά για τον χρόνο…  Τρεις μήνες ,λέει ήταν στα συρτάρια της Νομαρχίας τα πορίσματα του ΙΓΜΕ αλλά σιγά τον πολυέλαιο.   Εδώ πέντε μήνες είχανε αποφασίσει για το ξεκοίλιασα του Νότιου Βρονταδου  με τον παρακαμπτήριο και όλοι τους –κύρια οι του  Δήμου Ομηρουπολης   συμπούρπουλοι  δεν βγάλαν τσιμουδιά – σιγά  τώρα μην  έδιναν τα πορίσματα του ΙΓΜΕ  στη δημοσιότητα..
    Και να ήταν μόνο αυτό … Εδώ  μέσα σε μια νύκτα άλλαξαν τα σύνορα του Βρονταδου και των Καρδαμύλων  επειδή φοβήθηκαν τις αντιδράσεις των Βρονταδουσίων . Άλλο χάρτη έδωσαν για την Λατομική Ζώνη στην αρχή άλλο μετά, μιας και οι Πυτιανοί αλλάξανε κι αυτοί το αρχικό τους  Σπαρτιατικό  όχι  ,σε Πολυδωρικό  ναι  με αντίτιμο-λέει- τα  τριάκοντα αργύρια για το καλό του  χωριού τους. (Α! ρε Λεωνίδα… Γιατί να μην ζούσες στον 21ο  αιώνα;  Την Σπάρτη σου θα την έκανες Παρίσι με τα Περσικά αργύρια και όχι που πήγες και θυσιάστηκες για κάτι παλιόβραχους).  Έτσι  από εκεί που η προς βολωσήκωση  περιοχή  του Αίπους ανήκε  φίφτι-φίφτι  σε Βρονταδο και Καρδαμυλλα ,ξαφνικά με την πρόταση  Πολυδωρα, και συγκατάθεση  Γιάννη και Βαγγελη έμεινε  το 30% μονάχα στον Βρονταδο.
   Από την άλλη στο Δημοτικό Συμβούλιο  που έγινε  -αν θυμάστε πριν 6  μήνες για τα νταμάρια-, αν δεν ήταν οι υπεύθυνοι της ΔΤΥ  του Δήμου Ομηρούπολης, εκεί στην αίθουσα, ο Δήμαρχος την αρνητική  εισήγηση της υπηρεσίας θα την έκανε γαργάρα.
    Για μένα βέβαια δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Απλά ,το μυαλό μου γυρίζει 30 χρόνια πίσω περίπου όπου όλοι μας τότε- κάθε ένας από το μετερίζι του-πάλευε για μια τοπική αυτοδιοίκηση , δυνατή- αξιόπιστη όπου ο Λαός στην εξουσία-με διαφάνεια και σεβασμό στην μονάδα πολίτης, μέσω των αιρετών θα κυβερνούσε.
     Με διαφάνεια και σεβασμό … Δυο  λέξεις  που στις μέρες έχουν  χάσει πλέον το νόημα. Δεν ξέρω άλλα έχω την εντύπωση πως όλα γίνονται πίσω από την πλάτη μας σε κλειστές πόρτες και γραφεία. Γιατί πως αλλιώς να εξηγήσω αυτά που συμβαίνουν για τις λατομικές ζώνες στο Αίπος;
     Και να ήταν μόνο αυτό;   Αίτηση -δυο φορές –κάναμε για το ποτάμι των Αγιασμάτων που ξεμπέλισε η Νομαρχία  πέρσι τον Ιούνιο  και μέχρι σήμερα η Προϊσταμένη της ΔΤΥ  της Νομαρχίας μας έχει γειώσει… Φταίω εγώ που συνειρμικά το μυαλό μου τρέχει σε κάποιους άλλους υπαλλήλους ή προϊστάμενους υπηρεσιών που στο παρελθόν μας ενημέρωναν άμεσα ,δίχως φόβο και πάθος. Λάκης Φαράκλας, Γιώργος Καλουτας, , Νίκος Τσουρος… ας αναφερθώ σε αυτούς που σήμερα δεν βρίσκονται μαζί μας ( χωρίς φυσικά να είναι και  οι μόνοι ). Η ενημέρωση τότε ήταν  άμεση, αναλυτική, δίχως αποκρύψεις και μισόλογα, ότι ζητούσες με αίτηση το έπαιρνες ,βοήθεια άμεση και απόλυτη . Να θυμηθώ την απάντηση του Υπουργείου Υγείας που άμεσα το Τμήμα Υγιεινής μας έδωσε για τους Σωλήνες του Ναγού;… Ένιωθες πολίτης Α! κατηγορίας και όχι τριτοκοσμικός βλάκας.
   Σήμερα που όλοι προσπαθούνε να μας πείσουν πως ο μόνος δρόμος είναι αυτός της… πράσινης ανάπτυξης- οι λέξεις χάσανε το νόημα…
   Σήμερα λέω – εμείς – οι τοπικές μας αυτοδιοικήσεις δηλαδή , προχωράνε μέσα σε απόλυτη σιωπή στην οριοθέτηση της λατομικής ζώνης στο μαλακό υπογάστριο της κεντρικής Χίου , στο  ξεμπέλισμα του Αιπους  ,στην υποβάθμιση του ευρύτερου χώρου του Αναβάτου ,στον αφανισμό του Ανδρόλακου και   της περιοχής  Βαμβακιάς…(όχι δεν έχω αυταπάτες εδώ η αρχαιολογία αφάνισε 200 τάφους του τρίτου π.Χ. αιώνα  σε ένα πρωινό και μετάτρεψε τον Ναγό σε ‘ ΑΛΣΟΣ  ΙΕΡΩΝ  ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ’, σιγά μην δώσει σημασία για τούτο τον τόπο ).
   Σήμερα που κατεπέκταση οι τοπικοί μας άρχοντες μαγειρεύουν εν κρυπτω  την καταστροφή του Νότιου Βρονταδου , της Κλειδούς, του Ράκτη και του  Αίπους, για την μεταφορά των αδρανών υλικών  (έξη μήνες πέρασαν από την ημέρα που θα ενημέρωναν τον λαό του Βροντάδου σε λαϊκή συνέλευση …)
    Σήμερα  λοιπόν  αφιερώνω τούτες τις λίγες γραμμές σαν ρέκβιεμ στους θεσμούς που αργά αλλά σταθερά εμείς καταρρακώνουμε…
     Συγχωρέστε με …Αλλιώς ξεκίνησα τούτο το κείμενο …Αλλιώς το καταλήγω. …Ας όψεται η ζέστη του Αυγούστου και το μελτέμι που δεν θέλει να σωπάσει …


 



                                                                             Α. Τσατσαρωνης
                                                                              16-8-2009