Αρχική Απόψεις Aρθρα Μάρκος Σκούφαλος: Περί ευεργετών και δωρητών

Μάρκος Σκούφαλος: Περί ευεργετών και δωρητών

20


 «Το κεφάλαιο  τρομάζει η έλλειψη κέρδους ή το πολύ μικρό κέρδος….. όταν το κεφάλαιο έχει το ανάλογο κέρδος γίνεται τολμηρό. Με 10% αισθάνεται τον εαυτό του σίγουρο και μπορεί να το χρησιμοποιήσει κανείς παντού με 20% γίνεται ζωηρό, με 50% θετικά τολμηρό, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους, με 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μην ριψοκινδυνεύει να το πράξει ακόμα και με κίνδυνο να πάει στην κρεμάλα.»
ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ
Τα παραπάνω αφιερώνονται σε όσους πιστεύουν στους άμισθους ναυτόπαιδες που έγιναν εφοπλιστές με την επιχειρηματικότητα και την εργασία που τους διέκρινε.
Αφιερώνονται σε όσους δεν έχουν επισκεφθεί τα νεκροταφεία του Βροντάδου, της Λαγκάδας, της Συκιάδας, των Καρδαμύλων και όλης της Χίου, αλλά και των ναυτικών νησιών μας, για να δουν πώς δενόταν το ατσάλι και πώς χτίστηκαν τα καράβια των άμισθων ναυτόπαιδων.
Αφιερώνονται σε όλους αυτούς που δεν απόρησαν, γιατί η «αγάπη» τους για την Ελλάδα δεν επιτρέπει στους εφοπλιστές να χτίζουν τα καράβια τους στον Σκαραμαγκά και στην Ελευσίνα ή να τα επιδιορθώνουν στο Πέραμα; Μήπως γιατί θεωρούν «ακριβούς» τους Έλληνες και ατίθασους με τα συνδικάτα και τις απεργίες τους; Ο γλαφυρός δήμαρχος Οινουσσών και εφοπλιστής, ειλικρινέστατος σε συνέλευση της ΤΕΔΚ κάποτε είχε δηλώσει, ότι οι συνδικαλιστές κατέστρεψαν την Ελλάδα, δείχνοντας το τρόμο του στην ουσία για τον ξεσηκωμό των αδικημένων.
Αφιερώνονται σε όλους αυτούς που ξέχασαν τις διμερείς συμβάσεις με ευθύνη των κυβερνήσεων του δικομματισμού και κατ’ απαίτηση των εφοπλιστών, ώστε να ναυτολογούνται αλλοδαποί ναυτεργάτες –φτηνότερα χέρια-  με αποτέλεσμα να πεταχτούν χιλιάδες ναυτεργάτες έξω από τα καράβια.
Αφιερώνονται σ’ αυτούς που δεν πρόσεξαν δήθεν ότι στην ουσία στο καράβι του Τσάκου οι Έλληνες ναυτικοί ήταν το 1/5 κι αυτό με το ζόρι αφού ο ένας έκανε την πτυχιακή του εργασία. Σύνθεση τέτοια που του ελαχιστοποιεί το εργατικό κόστος, αφού πληρώνει Φιλιππινέζικους μισθούς.
Αφιερώνονται σε όλους αυτούς που δεν θυμούνται ή δε γνωρίζουν τον αποικιοκρατικό νόμο 2687/1953 ,-περίοδος εκτέλεσης των Πλουμπίδη Μπελογιάννη- που θεωρεί ξένο κεφάλαιο τους εφοπλιστές μέχρι σήμερα και τους δίνει τεράστιες δυνατότητες κερδοφορίας.
Αφιερώνονται σε αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται για τα ναυτεργατικά δικαιώματα, όταν οι ναυτεργάτες είναι ο μοναδικός κλάδος που εξαιρείται από το νόμο 1264 και οι εργασιακές τους σχέσεις διέπονται από χουντικούς νόμους με ευθύνη κι πάλι του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Σε αυτούς που κάνουν πως δε γνωρίζουν για τα χρέη των εφοπλιστών στο ΝΑΤ που στημένο από τον ιδρώτα των ναυτεργατών κατάντησε το χειρότερο ταμείο.
Σε αυτούς που ποτέ δεν απορούν με τους εφοπλιστές και τις κυβερνήσεις γιατί το ναυτικό επάγγελμα δεν το εντάσσουν στα βαρέα και ανθυγιεινά, αφού κόπτονται τόσο πολύ για τους σκλάβους τους.
Σε αυτούς που δεν σκέφτονται ποτέ για τις φοροαπαλλαγές των άμισθων ναυτόπαιδων , ώστε να κάνουν τις συγκρίσεις οι  ναυτεργάτες είλωτες και οι οικογένειές τους και να δουν ότι  οι ίδιοι πληρώνουν πολύ περισσότερα στην εφορία απ’ ότι όλοι αυτοί οι ευεργέτες και δωρητές.
Αφιερώνονται τέλος σε αυτούς που ΠΟΤΕ δε σκέφτονται ότι  οι εργάτες που παράγουν τον τεράστιο πλούτο σε όλη τη γη μπορούν να ζήσουν χωρίς τα αφεντικά τους, τα αφεντικά όμως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς το αίμα των εργατών.
Αυτό είναι και παραμένει και το ιστορικό ζητούμενο για την εργατική τάξη. Μέχρι τότε και εφόσον η σιωπή μας δε γίνεται οργή, γροθιά, αγώνας και ανατροπή θα κυριαρχεί και θα μεγαλώνει η βαθιά καταχνιά των «άμισθων ναυτόπαιδων», οι αξίες τους, η ηθική τους, ο τρόπος ζωής τους και φυσικά η ενημέρωσή τους.
ΜΑΡΚΟΣ ΣΚΟΥΦΑΛΟΣ

Σημ: Ο τοπικός τύπος για κάποιους από μας αποτελούσε ευχάριστη όαση σε σύγκριση με τα κεντρικά ΜΜΕ. Ας προσπαθήσει να μην πυροβολεί την ψυχή και τη συνείδησή μας.