Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Ευάγγελος Σπινθάκης: Στα 35 χρόνια ας πάρουν σύνταξη και αυτοί επιτέλους! (*)

Ευάγγελος Σπινθάκης: Στα 35 χρόνια ας πάρουν σύνταξη και αυτοί επιτέλους! (*)

19



Έχουν περάσει 35 χρόνια από την μεταπολίτευση, θυμάμαι σαν χτές τον ενθουσιασμό εκείνων των ημερών. Νοέμβριο του 1974, επρόκειτο να διεξαχθούν οι πρώτες πραγματικά ελεύθερες εκλογές από συστάσεως ελληνικού κράτους! Η χούντα είχε καταρρεύσει, άνεμος ελευθερίας και δημοκρατίας μας συνέπαιρνε όλους!


Πώς φτάσαμε άραγε σε αυτή την κατάσταση μετά από 35 χρόνια δημοκρατίας; Η αλήθεια είναι βέβαια πως από τις πρώτες εκλογές δεν ξεκινήσαμε και πολύ καλά. Πάντα ετίθεντο στους ψηφοφόρους διλήμματα. Καραμανλής ή τανκς, αλλαγή ή κατεστημένο, ηθική ή διαφθορά κλπ. Τα διλήμματα αυτά μας έλεγαν, έπρεπε να τα ξεπεράσουμε απλώς ψηφίζοντας ένα από τα 2 μεγάλα κόμματα, για να υπάρξει η «ισχυρή» κυβέρνηση που τάχα «χρειάζεται ο τόπος»! Με αυτά και με αυτά, πέρασαν 35 ολόκληρα χρόνια και βρισκόμαστε μπροστά σε τεράστια οικονομικά, κοινωνικά και οικολογικά προβλήματα. Ακούμε μάλιστα από τον πρωθυπουργό πως απαιτούνται σκληρές αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον του τόπου.



  • Μετά από 35 χρόνια «ισχυρών» μονοκομματικών κυβερνήσεων, πώς φτάσαμε άραγε σε αυτά τα χάλια;

  • Πώς φτάσαμε άραγε να θεωρούμε την πολιτική (ενασχόληση με τα κοινά) απωθητική και ιδιοτελή;

  • Πώς έφτασε η διαφθορά να είναι χόμπυ, όχι μόνο των κυβερνώντων, αλλά και πολλών από τους κυβερνωμένους;

  • Γιατί δεν λειτουργεί τίποτε σωστά στο κομματικοποιημένο δημόσιο;

  • Πώς φτάσαμε να λέμε ότι αυτός ο τόπος δεν σώζεται με τίποτε;

  • Πώς γίνεται μετά από τόσα χρόνια δημοκρατίας να μην λειτουργούν οι θεσμοί, να μην εφαρμόζονται τελεσίδικες αποφάσεις των δικαστηρίων, να παραπαίει η εκπαίδευση, να επικρατεί εργασιακός μεσαίωνας σε πολλές επιχειρήσεις κλπ κλπ;

Μάλλον μιλάμε για πολιτική και κοινωνική παθογένεια. Κάποιοι μιλούν για κοινωνία σε κρίση, για κοινωνία σε παρακμή.


Προφανώς η λύση στα προβλήματα αυτά δεν μπορεί να είναι μόνο η ψήφος μας. Ή τουλάχιστον δεν μπορεί να είναι μόνο αυτή. Χρειαζόμαστε μάλλον μια πολιτιστική επανάσταση, μια αλλαγή πρωτίστως στην καθημερινότητά μας, στον τρόπο ζωής μας. Αλλάζουμε εμείς, αλλάζουμε και τις πολιτικές. Αυτό είναι ένα από τα κεντρικά συνθήματα του οικολογικού κινήματος. Χρειαζόμαστε εκατομμύρια μικρές αλλαγές στην ζωή μας, που θα κάνουν δυνατή μια μεγάλη ουσιαστική αλλαγή. Κανείς δεν ξέρει πότε και πως συμβαίνουν αυτές οι μικρές αλλαγές.


Όλοι όμως ακούμε πως στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου πρέπει να αλλάξουμε κυβέρνηση. Κάθε πλευρά ζητά την αυτοδυναμία. Στη χώρα αυτή όπου όλοι επικαλούνται τον διάλογο, όπου όλοι μιλούν, αλλά ελάχιστοι ακούνε, πρέπει λέει, να έχουμε ισχυρή, μονοκομματική εννοείται, κυβέρνηση. Γιατί άραγε μια ισχυρή κυβέρνηση πρέπει να είναι μονοκομματική; Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι ένα νέο μικρό κόμμα. Ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να κυβερνήσουν μόνοι τους. Πουθενά στον κόσμο τα πράσινα κόμματα δεν ζητούν αυτοδυναμίες, ακόμη και εκεί που είναι ισχυρά. Θέλουν να επηρεάσουν τα άλλα κόμματα, όχι απλώς να τα καταγγείλουν. Μιλούν για συνεννόηση, για προγραμματικές συγκλίσεις, για συνεργασία σε επί μέρους θέματα. Μιλούν για το πώς πρέπει να κυβερνάται ο τόπος και όχι για το ποιος πρέπει να κυβερνά τον τόπο. Θέτουν σε προτεραιότητα για συγκλίσεις τα μεγάλα θέματα του πλανήτη και την κοινωνική αλληλεγγύη. Μιλούν για πράγματα άμεσα εφαρμόσιμα και αποτελεσματικά.



  • Απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα εκτός των άλλων σημαίνει και προστασία των πλέον αδυνάτων κοινωνικών στρωμάτων.

  • Πρασίνισμα της οικονομίας σημαίνει νέες θέσεις εργασίας μαζί με την βελτίωση του περιβάλλοντος.

  • Αποκομματικοποίηση του κράτους σημαίνει αξιοκρατία των ικανών να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον.

Είναι έτοιμη η κοινωνία σήμερα να ακούσει ψύχραιμο διάλογο και να δεχτεί συγκλίσεις ή παρασυρμένη από τον φόβο και την ανασφάλεια θα οδηγηθεί και πάλι στο μαντρί του δικομματισμού; Αυτό είναι το ερώτημα. Ας φανταστούμε μόνο τον πολίτη στην προσεχή και στην πιθανότατη αμέσως επόμενη εκλογική αναμέτρηση, να αρνηθεί να δώσει την ποθητή αυτοδυναμία στα μεγάλα κόμματα. Τότε θα αλλάξει το πολιτικό σκηνικό και ίσως αυτό θα είναι μια νέα μεταπολίτευση.


Ευ. Σπινθάκης



(*) επιτυχημένος τίτλος του Α. Ζάρρου της Αρμονικής Ανάπτυξης Ξυλοκάστρου