Αρχική Νέα Τοπικά ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΦΑΡΚΑΙΝΑΣ: Στο ίδιο έργο θεατές…

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΦΑΡΚΑΙΝΑΣ: Στο ίδιο έργο θεατές…

6

 ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ ΧΘΕΣ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΦΑΡΚΑΙΝΑΣ
Πολιτικά παιχνίδια σε βάρος τους 28 χρόνια
17/9/2009


Και παίζουν πολιτικά παιχνίδια σε βάρος ανθρώπων;
Έχουν συνθλίψει όνειρα και περιουσίες, καταδίκασαν οικογένειας σε ομηρία, τους έκαναν πρόσφυγες στον τόπο τους.
Χθες, για άλλη μια φορά, οι «υπόδικοι» της Φάρκαινας ξέσπασαν απέναντι και σε μια κοινωνία που κάθισε πολλές φορές τους ένοχους στα σκαμνιά των εκλογών αλλά δεν τους τιμώρησε.


Τα ίδια πρόσωπα που είχαν κρεμάσει μαύρες σημαίες στα σπίτια τους, που είχαν παραβρεθεί σε συνεδριάσεις του Δημ. Συμβουλίου, οι ίδιοι άνθρωποι περίμεναν έξω από τα Δικαστήρια για να ξεκινήσει η διαδικασία από την οποία θα καθοριστεί η τιμή μονάδας με την οποία θα απαλλοτριωθούν οι περιουσίες τους αν προχωρήσει η πολυθρύλητη επέκταση του αεροδρομίου. Μοναδική διαφορά ότι τα αναγνωρίσιμα από τόσες κινητοποιήσεις πρόσωπά τους είναι πιο γερασμένα… Πέρασαν 28 χρόνια από τότε που τέθηκε θέμα επέκτασης του αεροδρομίου. Η απόφαση θα βγει περίπου σε τέσσερις μήνες.


Μίμης Μουτσάτσος:
Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες


ΕΡ: Τι σημαίνει για σας αυτή η μέρα;
ΑΠ: Άλλη μια περιπέτεια, άλλη μια αγωνία, άλλο ένα μαρτύριο μέσα στα πολλά που έχουν συμβεί μέσα σε αυτά τα 28 χρόνια από την επίσημη έναρξη. Μπορώ να πω ότι αυτή η κούραση, η πίκρα στον κόσμο είναι κοινός τόπος. Από εκεί και πέρα πού θα καταλήξει κανείς δεν ξέρει. Αυτή τη στιγμή και όπως πάντα υπάρχουν σοβαρότατες ευθύνες κυρίως για τα τοπικά πρόσωπα, τις τοπικές ηγεσίες που έχουν κατευθύνει την Πολιτεία σ’ αυτόν τον αδιέξοδο δρόμο, να ταλαιπωρεί και να έχουν τόσο κόσμο σε ομηρεία χωρίς να μπορεί να εκτελέσει ένα έργο 28 χρόνια, πάμε πια για τα 30.
ΕΡ: Όσοι τάσσονται υπέρ της επέκτασης του αεροδρομίου σας κατηγορούν ότι παρεμποδίζετε την ανάπτυξη του νησιού. Τι απαντάτε;
ΑΠ: Κοιτάξτε να δείτε, τα αδιέξοδα φαίνονται και είναι γνωστά για ένα αεροδρόμιο μέσα στην πόλη, να μην τα επαναλαμβάνουμε τώρα. Αυτά όλα έχουν δημιουργήσει αυτά τα αδιέξοδα, δεν είναι μόνο ο αγώνας ο δικός μας, είναι όλο το πλαίσιο και όλη η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μέσα στην πόλη που δημιουργούν αυτές τις δυσκολίες. Αυτές οι δυσκολίες και οι κίνδυνοι συνεχίζουν να υπάρχουν.
ΕΡ: Γιατί όμως το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν τους έλαβε υπόψη του;
ΑΠ: Το Συμβούλιο της Επικρατείας μετά από 4 αποφάσεις κάποια στιγμή είπε να δικαιώσει τη Διοίκηση πάνω στις διαδικασίες, όχι επί της ουσίας των περιβαλλοντικών ζητημάτων και από εκεί και έπειτα θα φανεί πάρα πολύ καλά με μεγάλη σαφήνεια αν βγάλει και τιμές το δικαστήριο τι είναι αυτό που συμφέρει την Πολιτεία να κάνει. Θα αποδειχθεί αυτό το πράγμα και θα ξαναφανούν ακόμη μεγαλύτερες οι ευθύνες αυτών που επέλεξαν τη συγκεκριμένη επέκταση του αεροδρομίου για να βασανίζουν τον κόσμο και αυτούς που έχουν κέρδος από μια τέτοια επέκταση. Κι αυτοί βασανίζονται… Μιλώ γι’ αυτούς που νομίζουν ότι θα έχουν κέρδος από τον τουρισμό, νομίζουν ότι θα μεγαλώσουν οι επιχειρήσεις τους, κι αυτοί βασανίζονται διότι περιμένουν ότι από μέρα σε μέρα θα μεγαλώσει η τουριστική πίτα.
ΕΡ: Η τιμή των 1.100 ευρώ που κατακυρώθηκε από το Εφετείο είναι αφετηρία για σας;
ΑΠ: Αυτό είναι δεδομένο, είναι δεδικασμένο που δεν μπορεί παρά να το λάβει υπόψη του το δικαστήριο. Τώρα έγινε μια προσπάθεια με τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Πιθανόν να νομίζανε ότι θα βάζανε κάποια τρομοκρατία στους δικαστές. Σήμερα δε νομίζω όμως ότι θα έχουν αποτέλεσμα. Αλλά τα 1.100 ευρώ είναι ένα σημείο στο οποίο θα σταθούν οι δικηγόροι. Όχι όμως ότι θα είναι το τελικό. Οπωσδήποτε θα ληφθούν όλα αυτά υπόψη…


Γ. Ζαννάρας:
Η ζωή μας είναι ένα μαρτύριο


ΕΡ: Έχετε περιουσία στην περιοχή;
ΑΠ: Ναι, ένα ακίνητο, ένα οικόπεδο και ένα σπίτι. Μένω μόνιμα εκεί.
ΕΡ: Από πότε θυμάστε αυτή την ιστορία;
ΑΠ: Τη θυμάμαι από παιδάκι. Κοντεύουν 30 χρόνια. Το ίδιο παραμύθι κάθε φορά.
ΕΡ: Τι συνέπειες είχε στη ζωή σας η ανακίνιση αυτού του θέματος; Τι φοβόσασταν; Τι αναμνήσεις έχετε;
ΑΠ:  Τις χειρότερες. Γιατί όποτε ανακινούνταν αυτό το θέμα ήμασταν άρρωστοι, μέχρι να ξαναπάμε στο δικαστήριο να δικαιωθούμε και ξανά από την αρχή το κράτος εναντίον μας και φθάνουμε στο σημείο να παζαρεύουμε την περιουσία μας, πόσο κάνει. Μας έχουν επηρεάσει πάρα πολύ στη ζωή μας, δεν μπορούσαμε να καθορίσουμε τον οικογενειακό μας προγραμματισμό να φτιάξουμε το σπίτι μας. Γενικά η ζωή μας είναι ένα μαρτύριο. Ο κάθε υπεύθυνος που κυβερνά αυτό τον τόπο, η μόνη του ασχολία είναι αυτή. Τα βάζουνε με ανθρώπους που δεν έχουν πειράξει ποτέ κανένα.
ΕΡ: Σας κατηγορούν ότι σταθήκατε εμπόδιο στην ανάπτυξη του νησιού. Τι λέτε;
ΑΠ: Εμείς δεν έχουμε με κανένα άνθρωπο τίποτα κι αν το δουν όλοι θα καταλάβουν ότι ένα πολύ μεγαλύτερο αεροδρόμιο δε θα φέρει και την ανάπτυξη. Εν πάση περιπτώσει ο καθένας έχει την περιουσία του και δε θέλει να τον βγάλουν από το σπίτι του.
ΕΡ: Αν σας δώσουν μια ικανοποιητική τιμή θα την αποδεχθείτε, θα παραδώσετε τα όπλα;
ΑΠ: Κοιτάχτε να δείτε τα όπλα δε θα τα παραδώσουμε ποτέ. Και ο καθένας που έχει μια περιουσία είναι συναισθηματικά δεμένος μαζί της. Δεν υπάρχει περίπτωση να εξαγοραστούν αυτά τα συναισθήματα με λεφτά. Με τίποτα, με τίποτα. Ρωτήστε όποιον θέλετε. Κανένας δε θέλει να αποχωριστεί το σπίτι που μένει επειδή θα του δώσουν πέντε φράγκα να φύγει…


Μ. Καραμπουρνιώτης:
«Θέλω την ησυχία, το σπίτι μου»


ΕΡ: Τι έχετε στην περιοχή;
ΑΠ: Έχουμε το σπιτάκι μας, έχει παραμείνει έτσι από την ημέρα που μας είπαν για το αεροδρόμιο, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα και συνέχεια μας ταλαιπωρούν με τα δικαστήρια και τους δικηγόρους.
ΕΡ: Αν σας δίνανε μια καλή τιμή;
ΑΠ:  Από τη μια το θέμα το οικονομικό, δε δίνανε τίποτα. Είχαμε ξανάλθει στα δικαστήρια. Δεν είναι το θέμα το οικονομικό. Τι να τα κάνω τα λεφτά στην ηλικία που είμαι, εγώ θέλω την ησυχία, το σπίτι μου… Αυτοί θέλουν να φέρουν το αεροδρόμιο μέχρι το λιμάνι, γίνεται; Έχουμε γυρίσει όλο τον κόσμο, δεν έχουμε δει πουθενά τέτοιο χάλι, να είναι το αεροδρόμιο τόσο κοντά στην πόλη…
ΕΡ: Έχετε κουραστεί;
ΑΠ: Έχουμε κουραστεί αλλά θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΑΛΗΘΕΙΑ, 17/9/2009