Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Ζωφός: νέος εκλογικός νόμος

Γιάννης Ζωφός: νέος εκλογικός νόμος

6

              Ο ΝΕΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ  ΚΑΙ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ«ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ 2»


Είναι  σύνηθες φαινόμενο στην Ελληνική πολιτική ζωή, κάθε νέα  Κυβέρνηση να έχει σαν πρώτο μέλημα της  την αλλαγή του εκλογικού νόμου , και την καθιέρωση  εκλογικού συστήματος που θα ευνοεί  την  επανεκλογή της σε βάρος των μικρότερων κομμάτων .                                                                                                                                   
Επιχειρώντας μια αναδρομή στα εκλογικά συστήματα που εφαρμόσθηκαν από το 1946 μέχρι το 1964 ο JEAN. MEYNAUD στο κλασσικό έργο του «ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» αναφέρει:  « επτά εκλογές οργανώθηκαν με αναλογικούς κανόνες αλλά σύμφωνα με την έμπνευση του  νόμου  του 1926 (μέθοδος Hangenbach-Bischoff  αναλογική με εφαρμογή του +1) δεν επρόκειτο ποτέ για απλή αναλογική αλλά για σύστημα που ευνοούσε τα επί κεφαλής κόμματα». Παράλληλα από το 1974 μέχρι τις πρόσφατες εκλογές, όλα τα εκλογικά συστήματα  είχαν σαν στόχο να ενισχυθεί το πρώτο κόμμα  σε βάρος των μικρότερων. 
   Με την θεσμοθέτηση του νέου εκλογικού νόμου που ετοιμάζει να καταθέσει άμεσα στη Βουλή η κυβέρνηση επιχειρείται  να θωρακισθεί  ακόμα περισσότερο το αστικό πολιτικό σύστημα και να ενισχυθεί  το δικομματικό μοντέλο εναλλαγής στην εξουσία.
   Η αλλαγή του εκλογικού νόμου θα συνδυαστεί με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για την προώθηση του «Καποδίστρια 2», της νέας διοικητικής μεταρρύθμισης, που θα επιφέρει καινούριες και ευρύτερες συνενώσεις δήμων και τη δημιουργία μεγάλων περιφερειών στη χώρα, με αιρετούς περιφερειάρχες, στους οποίους θα δοθούν διευρυμένες αρμοδιότητες, ώστε να αποτελέσουν βασικό «μοχλό» για την εφαρμογή και την προώθηση μεγάλου τμήματος των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών της κυβέρνησης και των κατευθύνσεων της ΕΕ.
Αντιδημοκρατικό έκτρωμα
Σύμφωνα με τις πρώτες δηλώσεις του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο νέος εκλογικός νόμος θα κινείται στη λογική του γερμανικού μοντέλου, χωρίς να είναι πιστή αντιγραφή του, αφού θα διατηρεί το «πριμ» των 40 εδρών για το πρώτο κόμμα.
  Πρόκειται για ένα μεικτό σύστημα μονοεδρικών και πολυεδρικών περιφερειών, με σταυρό προτίμησης για τους βουλευτές αλλά και λίστα που θα καταρτίζεται από τα κόμματα.
Βασικό χαρακτηριστικό του νόμου είναι ότι δημιουργεί από 150 μέχρι 180 μονοεδρικές περιφέρειες, που σε συνδυασμό με τη διατήρηση της πριμοδότησης των 40 ή 50 εδρών για το πρώτο κόμμα, διαμορφώνουν ένα πανίσχυρο δικομματικό σύστημα και εξασφαλίζουν «άνετη πλειοψηφία» στο νικητή των εκλογών, αφού, βάσει των σημερινών συνθηκών, τις μονοεδρικές έδρες θα τις καρπώνεται το πρώτο κόμμα στην κάθε περιφέρεια, δηλαδή είτε το ΠΑΣΟΚ, είτε η ΝΔ.
Η δημιουργία του μεγάλου αριθμού των μονοεδρικών θα προέλθει από τη διάσπαση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών της χώρας. Για παράδειγμα, η περιφέρεια της Β’ Αθήνας θα διαιρεθεί σε 25 – 27 μονοεδρικές.
  Βάσει όλων των παραπάνω, με το νέο εκλογικό νόμο θα μοιράζονται από 200 μέχρι 230 έδρες στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ (αφού το πρώτο σε ψήφους κόμμα θα παίρνει και τον βουλευτή της μονοεδρικής, ανεξάρτητα από το ποσοστό των άλλων κομμάτων) και στη συνέχεια οι υπόλοιπες 70 ή 100 που θα μείνουν, με «απλή αναλογική» θα κατανέμονται σε όλα τα κόμματα που θα ξεπερνούν το 3%.
  Είναι φανερό ότι μια τέτοια ρύθμιση, σε συνδυασμό με τις μεθοδεύσεις για την αποκλειστική χρηματοδότηση των κομμάτων από το κράτος, θα οδηγήσει τα μικρότερα κόμματα σε οικονομικό στραγγαλισμό και περιορισμό της δράσης τους, στοχοποιώντας ιδιαίτερα το ΚΚΕ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά πρακτικά:
1. Με το νέο εκλογικό σύστημα θα χαθεί κάθε έννοια αναλογικότητας, αφού τις μονοεδρικές έδρες θα τις καρπώνεται το πρώτο ή το δεύτερο κόμμα.
2.   Ερχεται να νοθεύσει ακόμα περισσότερο τη λαϊκή βούληση προς όφελος των εταίρων του δικομματισμού, αφού τις βουλευτικές έδρες που σήμερα κατέχουν τα υπόλοιπα κόμματα σε μια σειρά από εκλογικές περιφέρειες της χώρας, με το νέο νόμο θα τις μοιράζονται το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.
  Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της ληστείας, αν το συγκεκριμένο σύστημα εφαρμοζόταν στις πρόσφατες εκλογές, το ΚΚΕ, με ένα ποσοστό της τάξης του 8%, θα εξέλεγε 7 ή 8 βουλευτές, από τους 21 που εξέλεξε με τον ισχύοντα καλπονοθευτικό νόμο.
 3.  Στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου ζει η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, θα δημιουργηθούν πολλές μονοεδρικές έδρες, τις οποίες θα καρπώνονται ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Στόχος των κομμάτων της αστικής τάξης είναι να κόψουν τους δεσμούς της εργατικής τάξης με τους βουλευτές κύρια του ΚΚΕ, οι οποίοι, εκτός από τη στήριξη και την παρουσία τους στις κινητοποιήσεις, φέρνουν τα λαϊκά αιτήματα, διεκδικήσεις και προβλήματα στη Βουλή.
  4. Με τη δημιουργία των πολλών μονοεδρικών εδρών, θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο το αστικό ιδεολόγημα περί «χαμένης ψήφου», αφού θα προπαγανδίζεται ότι κάθε ψήφος που δεν κινείται μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια είναι «χαμένη ψήφος».
Αυτό το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα ετοιμάζεται να φέρει στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ και ήδη αντιμετωπίζεται θετικά από τη ΝΔ. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι ο νέος εκλογικός νόμος θα χτυπήσει δήθεν τη διαφθορά, το «μαύρο πολιτικό χρήμα» και την εξάρτηση των βουλευτών από τα «ισχυρά οικονομικά συμφέροντα».
Προσαρμογή στη διοικητική μεταρρύθμιση
Ο συγκεκριμένος εκλογικός νόμος θα συνδυαστεί με τη «διοικητική μεταρρύθμιση» μέσω του «Καποδίστρια 2», που ετοιμάζεται να προωθήσει η κυβέρνηση. Ενα νομοσχέδιο που θα δημιουργήσει μεγάλους δήμους με νέα διοικητικά όρια.
  Η διοικητική μεταρρύθμιση περιλαμβάνει τη θεσμοθέτηση Β’ βαθμού Αυτοδιοίκησης σε επίπεδο Περιφερειών (Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση), με αιρετό περιφερειάρχη και αιρετό περιφερειακό συμβούλιο. Στόχος της κυβέρνησης είναι να εφαρμοστεί στις επόμενες εκλογές της Αυτοδιοίκησης, το 2010.
Οι νομοί θα μετατραπούν σε «νομαρχιακά διαμερίσματα». Οι δε  αλλαγές στον Α’ βαθμό Αυτοδιοίκησης (δήμοι και κοινότητες) θα οδηγήσουν σε μεγάλους δήμους, που θα προκύψουν από τις συνενώσεις.
  Στους φορείς της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα δοθεί δυνατότητα μέσω της «φορολογικής αποκέντρωσης» να επιβάλλουν νέους και αυξημένους φόρους σε βάρος των εργαζομένων, ενώ θα επιφορτιστούν το βάρος της παροχής κοινωνικών υπηρεσιών (Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία), όπου το κράτος θα διατηρήσει μόνο τον κεντρικό σχεδιασμό.
Στόχος αυτών των σχεδιασμών και της νέας διοικητικής δομής είναι οι μεγάλες περιφέρειες και οι νέοι μεγάλοι δήμοι να αποκτήσουν, όπως περιέγραφε προεκλογικά ο Γ. Παπανδρέου, τη δυνατότητα να διαμορφώνουν προγράμματα και να ασκούν πολιτικές καθορίζοντας: 
   Την εκπαίδευση που θα συνδέεται με τις ανάγκες της  «αγοράς»!
   Τις υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας.
   Με την εφαρμογή της διοικητικής μεταρρύθμισης η κυβέρνηση επιδιώκει ανάμεσα σε άλλα να μετατραπούν οι Περιφέρειες και οι Δήμοι σε «οικονομικά βιώσιμες» μονάδες, ώστε να μπορέσουν να εφαρμόσουν τις πολιτικές που αποφασίζονται στην ΕΕ.
  Επίσης, να δοθούν ακόμα μεγαλύτερες δυνατότητες στην Αυτοδιοίκηση για να προχωρήσει σε συμπράξεις (ΣΔΙΤ) με τους επιχειρηματίες για την εκτέλεση έργων,  ειδικότερα με το μοντέλο της «πράσινης ανάπτυξης», αφού θα διαχειρίζεται κοινοτικά κονδύλια, κρατικούς πόρους και φόρους, ενώ θα έχει και τη δυνατότητα έκδοσης αδειών για ενεργειακές επενδύσεις, τα οφέλη των οποίων θα καρπωθούν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι.
                                                    ΧΙΟΣ  4/11/2009
                                                      ΓΙΑΝΗΣ ΖΩΦΟΣ
                                           ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ