Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιώργος Παπαδόπουλος: στη μνήμη του υποσμηναγού Στ. Παναγυφτόπουλου

Γιώργος Παπαδόπουλος: στη μνήμη του υποσμηναγού Στ. Παναγυφτόπουλου

25

 ΜΝΗΜΗ  ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΥ  (Ι)  ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ  ΠΑΝΑΓΥΦΤΟΠΟΥΛΟΥ  (+ 7/11/1994)
Του  Γιώργου  Φ.  Παπαδόπουλου – Δημοτικού  Συμβούλου  Χίου


 Συμπληρώθηκαν  φέτος  15  χρόνια  από  την  αποφράδα  εκείνη  ημέρα  για  τον  τόπο  μας  (7 Νοεμβρίου  1994)  όταν  ο  γενναίος  Υποσμηναγός  της  Σχολής  Ικάρων  Στυλιανός  Παναγυφτόπουλος  άφησε  την  τελευταία  του  πνοή  στο  θαλάσσιο  χώρο  πλησίον  της  Λεωφόρου  Ενώσεως  (στο  ύψος  της  έπαυλης  Μίχαλου),  στα  πλαίσια  υπηρεσιακής  αεροπορικής  πτήσης.
 Ολόκληρη  η  κοινωνία  της  Χίου  θυμάται  από  τότε  ότι,  όπως  λέχθηκε  από  τους  εμπειρογνώμονες  και  πραγματογνώμονες  που  μελέτησαν  το  συμβάν,  ο  αείμνηστος  Υποσμηναγός  χειρίστηκε  με  αρκετή  μαεστρία  το  αεροσκάφος – παρά  τη  βλάβη  που  προέκυψε –,  μεταφέροντας  το  σημείο  της  αναπόφευκτης  ρίψης  και  σύγκρουσής  του  μακριά  από  χώρο  που  θα  επέφερε,  μοιραία,  τον  θάνατο  σε  δεκάδες  συμπολίτες  μας.
 Ο  Στυλιανός  Παναγυφτόπουλος  ενήργησε  με  γνώμονα  την  αγάπη  του  στην  Εκκλησία  και  την  Πατρίδα,  Αρχές  και  Αξίες  τις  οποίες  τιμούσε  από  μικρό  παιδί  και  τούτο  διαφαινόταν  από  μια  σειρά  γεγονότων  της  συνολικής  του  βιωτής,  αλλά  και  τον  σεβασμό  και  την  εκτίμηση  προς  τον  άνθρωπο,  χάριν  του  οποίου  θυσίασε  την  προσωπική  του  ζωή,  εν  ώρα  υπηρεσιακού  καθήκοντος  έναντι  της  πατρίδος.
 Γι΄ αυτούς  και  άλλους  πολλούς  λόγους  η  μνήμη  του  αλησμόνητου  Υποσμηναγού  θα  διατηρείται  πάντοτε  ζωντανή  στο  χιακό  πλήρωμα.
 Ο  Σύνδεσμος  Εφέδρων  Αξιωματικών  Ν.  Χίου,  υπό  την  εμπνευσμένη  Προεδρία  του  πάντοτε  δραστήριου  κ.  Δημητρίου  Σιδηροφάγη,  πιστός  στο  ετήσιο  μέλημά  του,  τιμά  την  μνήμη  του  γενναίου  Υποσμηναγού  στον  χώρο  του  συμβάντος  όπου  και  ανήγειρε  έκτοτε – σε  ένδειξη  τιμής – σχετική  αναθηματική  στήλη.  
 Οι  συμπολίτες  μας  τιμούν  τη  μνήμη  του,  όπως  επίσης  και  τους  επιζώντες  οικείους  του  – την  εκλεκτή  του  σύζυγο  και  τον  υιό  του  (τότε  μόλις  4  ετών) – οι  οποίοι  μας  επισκέπτονται  κάθε  Νοέμβρη  αποτίοντας  φόρο  ευγνωμοσύνης  στον  αγαπημένο  τους  σύζυγο  και  πατέρα.
 Ας  είναι  η  μνήμη  του  αιωνία.  Κι  ας  είναι  γνωστό  σε  όλους  πως  εδώ  χτυπά  δυνατά  η  καρδιά  της  Ελλάδας,  στις  ακριτικές  εσχατιές  του  Ελληνικού  Αιγαίου  Αρχιπελάγους,  με  τις  χιλιάδες  νησίδες  και  βραχονησίδες   και  πως  <<Ανδρών  επιφανών  πάσα  γη  και  θάλασσα  τάφος>>.-