Αρχική Απόψεις Aρθρα Στέλλα Αμπαζή: Επίθεση – πρόκληση για τις εργαζόμενες

Στέλλα Αμπαζή: Επίθεση – πρόκληση για τις εργαζόμενες

10

 Επίθεση – πρόκληση για τις εργαζόμενες

  «Η αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης στα 65, που προωθούν μαζί ΕΕ και κυβέρνηση με τη συμφωνία της ΝΔ, που σημαίνει αύξηση από 5-17 χρόνια για τις γυναίκες γενικά και γι’ αυτές με ανήλικα παιδιά και πολύτεκνες που εργάζονται στο Δημόσιο, έρχεται να ολοκληρώσει την αντιδραστική πολιτική της εξίσωσης των ορίων συνταξιοδότησης για όλες τις εργαζόμενες γυναίκες στον ιδιωτικό, το δημόσιο τομέα, τις αυτοαπασχολούμενες και τις αγρότισσες με αυτά των ανδρών. Με αυτό το μέτρο ανοίγεται μια νέα φάση επίθεσης στα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων, ανδρών και γυναικών.
     Αποτελεί πρόκληση ότι στο όνομα της ισότητας των δυο φύλων καταργούν την 5ετή διαφορά μεταξύ γυναικών και ανδρών. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι οι βιολογικές ανάγκες της εργαζόμενης γυναίκας, η προστασία της μητρότητας, η ένταση της ανισοτιμίας τους στο σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα επιβάλλουν τη διατήρηση της 5ετούς διαφοράς, όπως και την απαλλαγή των γυναικών από βαριές και ανθυγιεινές εργασίες. Επιπλέον, για όσες εργάζονται σε τέτοιες συνθήκες, επιβάλλεται μείωση των ορίων συνταξιοδότησης στα 50. Αυτό είναι πολύ πιο αναγκαίο σήμερα που συνεχίζουν να ισχύουν όλες οι γνωστές κοινωνικές ανισότητες και οικογενειακές επιβαρύνσεις για την ανατροφή των παιδιών, τη φροντίδα της τρίτης ηλικίας, του νοικοκυριού και η ανισότητα στην εργασία.
     Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης δε γίνεται μόνο γιατί υπάρχει η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου με την οποία συμφωνούν επί της ουσίας και την επιδιώκουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Τρανταχτή απόδειξη για αυτό είναι η εξίσωση – αύξηση των ορίων στις εργαζόμενες γυναίκες του ιδιωτικού τομέα, καθώς και για τις νεοπροσλαμβανόμενες που επέβαλαν με τους νόμους Σιούφα – Ρέππα. Απόδειξη αποτελεί και η συμφωνία τους με όλες τις αποφάσεις – κατευθύνσεις της ΕΕ που αυξάνουν τα όρια συνταξιοδότησης όλων των εργαζομένων, στο όνομα της ενεργού γήρανσης.
     Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα. Αν έγκαιρα είχαν αντιδράσει και είχαν οργανώσει την πάλη τους μαζί με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, θα πάλευαν σήμερα από καλύτερες θέσεις. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποδεχθούν και να συμφωνήσουν με το διάλογο που προτείνει η κυβέρνηση για τον τρόπο που θα υλοποιηθεί αυτό το μέτρο. Τα εργατικά υπαλληλικά σωματεία έχουν υποχρέωση να αντιδράσουν.
     Ολες οι εργαζόμενες γυναίκες στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενες στην πόλη και το χωριό πρέπει να ξεσηκωθούν, μαζί με όλους τους εργαζόμενους. Να αντεπιτεθούν, διεκδικώντας:
* Σύνταξη στα 55 χρόνια για όλες τις εργαζόμενες γυναίκες και στα 50 για όσες εργάζονται σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. Κατοχύρωση της 5ετούς διαφοράς στα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης μεταξύ ανδρών και γυναικών. Καμιά αύξηση στα όρια ηλικίας. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων.
* Κατοχύρωση πλήρους συνταξιοδοτικού δικαιώματος με 4.050 ημέρες εργασίας και ανεξαρτήτως ηλικίας με 30 χρόνια εργασίας.
* Απαγόρευση της νυχτερινής δουλειάς των γυναικών στη βιομηχανία και στη βιοτεχνία. Απαγόρευση της νυχτερινής δουλειάς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας.
* Αδεια κυήσεως, τοκετού και γαλουχίας ίδια και ίση για όλες τις εργαζόμενες, 2 μήνες πριν και 6 μήνες μετά τον τοκετό, με πλήρεις αποδοχές και ασφαλιστικά δικαιώματα. Επιπλέον να ισχύσει γονική άδεια για τη μητέρα ή τον πατέρα, ένα χρόνο για κάθε παιδί, με πλήρη μισθό, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
* Καμιά θυσία για την κερδοφορία της πλουτοκρατίας. Την κρίση να πληρώσουν αυτοί που ευθύνονται».

           ΣΤΕΛΛΑ ΑΜΠΑΖΗ
Πρόεδρος Σωμ. Ιδιωτικών Υπαλλήλων