Αρχική Νέα Τοπικά Γ. Παπαδόπουλος: να τιμηθεί επάξια ο Κ. Χαλλιορής

Γ. Παπαδόπουλος: να τιμηθεί επάξια ο Κ. Χαλλιορής

12

 ΝΑ  ΤΙΜΗΘΕΙ  ΕΠΑΞΙΑ  Η  ΜΝΗΜΗ  ΤΟΥ  ΚΩΣΤΑ  ΧΑΛΛΙΟΡΗ
Του  Γιώργου  Φ.  Παπαδόπουλου – Δημοτικού  Συμβούλου  Χίου
     
       Ασφαλώς  οι  παλαιότεροί  μας,  πριν  δύο – τρεις  δεκαετίες,  θα  θυμούνται  ανθρώπους  του  πρόσφατου  παρελθόντος  με  διάθεση  προσφοράς  στα  κοινά  του  τόπου  τους  και  μάλιστα  δίχως  οικονομικά  ή  άλλα  οφέλη,  όπως  αυτά  που  αποκομίζουν  οι  σύγχρονοι  αιρετοί  της  τοπικής  αυτοδιοίκησης. 
       Πρόκειται  για  ανθρώπους  που  διέπρεψαν  σε  διάφορους  τομείς  του  κοινωνικού  βίου  και – παράλληλα – τιμήθηκαν  κατ΄ επανάληψη  από  τους  συμπολίτες  τους  να  τους  εκπροσωπήσουν  στα  διοικητικά  συμβούλια  φορέων  της  πόλης  και  της  ευρύτερης  περιοχής.  Ανάμεσα  σ΄ αυτούς  συγκαταλέγεται  και  ο  αείμνηστος  Κώστας  Χαλλιορής.
       Για  τη  δράση  του  ευπατρίδη  αυτού,  αγνού  και  ανιδιοτελούς,  ανθρώπου  έχουν  αρκετοί  συμπολίτες  μας,  τόσο  αρθρογραφήσει  στον  τοπικό  Τύπο  όσο  και  μιλήσει  κατά  την  τελευταία  συνεδρίαση  του  Δημοτικού  Συμβουλίου,  σημειώνοντας  το  ήθος,  την  εκτίμηση,  τη  δράση  και  την  μέριμνα  του  προς  όφελος  της  γενέτειρας  γης. 
       Το  αίτημα  τεσσάρων  (4)  φορέων,  του  Φιλοτεχνικού  Ομίλου  Χίου,  του  Σωματείου  Χίων  Πολεμιστών  1941 – 1945,  της  Ένωσης  Ποδοσφαιρικών  Σωματείων  Χίου  και  του  Κυνηγετικού  Συλλόγου  Χίου  ήταν  συγκεκριμένο  και  σαφές:  Δώστε  μας  μόλις  ένα  τετραγωνικό  μέτρο  στο  Δημοτικό  κήπο  της  πόλης  μας  προκειμένου  να  στήσουμε  την  προτομή  του. 
       Κι  όμως:  Η  εμπάθεια,  ο  εγωισμός  και  η  στενοκεφαλιά  κάποιων  δεν  επέτρεψε  να  δοθεί  ούτε  ένα  τετραγωνικό  μέτρο  στη  μνήμη  εκείνου  που  έχαιρε  της  εκτίμησης  όλων,  προοδευτικών,  κεντρώων,  δεξιών  και  αριστερών,  ανθρώπων  των  γραμμάτων  και  του  πνεύματος  αλλά  και  του  αθλητισμού  έως  των  κυνηγών,  ανθρώπου  που  εξελέγη  τρεις  φορές  δημοτικός  σύμβουλος  Χίου  και  διετέλεσε  πρώτος  Δ/ντης  του  Ομηρείου.
       Η  ΄΄δημοκρατία΄΄  όλων  αυτών  των  συμβούλων  του  Δήμου  Χίου – προεξάρχοντος  του  κ.  Δημάρχου – δεν  επέτρεψε  να  διατεθεί  ούτε  ένα  μέτρο  γης  διότι έθιγε  τον  εγωισμό,  την  ψευδαίσθηση  της  εφήμερης  φιλοδοξίας  και  της  εγωπάθειάς  τους.  Οι  άνθρωποι  δεν  ήσαν  σε  θέση  να  αντιληφθούν  ότι  ο  τιμώμενος  έχει  ήδη  τιμηθεί  στη  μνήμη  και  τη  συνείδηση  του  χιώτικου  λαού  και  ότι  η  παραχώρηση  ενός  μέτρου  γης  μάλλον  τους  ιδίους  θα  τιμούσε  περισσότερο  παρά  τον  μεταστάντα,  μιας  και  θα  ερχόταν  ως  ένα  απλό  επισφράγισμα, που  φάνηκαν  ανίκανοι,  ανάξιοι  και  μικρόψυχοι  να  κάνουν,  παραπέμποντας  σε  …  επιτροπές  και  ζητώντας …  γνωμοδοτήσεις  που  θα  …  ξανασυζητηθούν…  στο  απώτερο  μέλλον.  Γνωστή,  συνήθης  και  προσφιλής  τακτική  των  ΄΄μικροπολιτικάντηδων΄΄ (!).  Την  οποία  δεν  είδαμε  να  εφαρμόζουν  σε  αντίστοιχες  περιπτώσεις,  επί  των  ημερών  τους,  απόδειξη  του  ότι – στην  πολιτική –  όλα  εξετάζονται  και  συνεκτιμώνται  κατά  το  δοκούν …
       Προσωπικά,  αισθάνομαι  υπερήφανος  που  ψήφισα  την  πρόταση  των  τεσσάρων  φορέων  να  τιμηθεί  ο  Κώστας  Χαλλιορής.  Και  οφείλω  να  αναφέρω  ότι  εδώ  και  6  μήνες  είχα  καταθέσει  σχετική  πρόταση  στην  Επιτροπή  ονοματοθεσίας  Οδών  που  συμμετέχω,  πλην  όμως  ο  κ.  Πρόεδρός  της  ΄΄σφύριζε  αδιάφορα΄΄  για  λόγους  που  εκείνος  γνωρίζει (!).  Όπως,  επίσης,  να  πω  ότι  με  εξέφρασαν  πλήρως  οι  τοποθετήσεις  στο  Δημοτικό  Συμβούλιο  του  Αντώνη  Λάρδα  και  του  Κώστα  Αμπανούδη  οι  οποίοι  ήλθαν  εκ  μέρους  του  Φιλοτεχνικού  Ομίλου  και  ζήτησαν  να  τιμηθεί  ο  Κ.  Χαλλιορής.
       Αλλά  για  όσους  δεν  την  ψήφισαν  έχω  να  πω,  μετά  λόγου  γνώσεως  και  έχοντας  πλήρη  συναίσθηση  των  όσων  γράφω,  ότι  η  σημερινή  σύνθεση  του  Δημοτικού  Συμβουλίου  Χίου  είναι  η  χειρότερη  που  πέρασε  ποτέ  από  τη  μεταπολίτευση  και  μετά.  Τουλάχιστον  από  όσα  βλέπουμε  και  από  όσα  μας  λένε  οι  παλαιότεροι.  Άνθρωποι  μικρόνοες,   μικρόψυχοι,  απαιτούντες  οικονομικές  απολαβές  και  αξιώματα  δίχως  να  διαθέτουν  χρόνο – όρεξη  για  δουλειά  και  τσαγανό,  αδύναμοι  να  επιλύσουν  ακόμη  και  απλά  ζητήματα,  χειρίζονται  την  τύχη  του  τόπου.  Η  ΄΄κάτω  βόλτα΄΄  ξεκίνησε  τα  τελευταία  10  χρόνια.  Ντρέπομαι  που  συμμετέχω  σε  ένα  τέτοιο  σχήμα.  Αλλά,  μήπως,  αυτό  δεν  αποτελεί  μια  μικρογραφία  της  κοινωνίας  μας,  αφού  από  αυτήν  προερχόμαστε  κι  εκλεγόμαστε  όλοι  μας  ?