Αρχική Νέα Τοπικά ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: Με ορμή στους αγώνες

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: Με ορμή στους αγώνες

6

        ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ  στη ΔΟΕ
   
                 ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ


      
       Φλεβάρης 2010
      
      
             ΜΕ ΟΡΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ !
      
         Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που  με πρόσχημα την οικονομική κρίση και τα δημοσιονομικά προβλήματα εντείνεται το ξήλωμα όλων των κεκτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ξεχνώντας πολύ γρήγορα τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, συνεχίζει τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ΝΔ,  συνεχίζει την επίθεση σε βάρος του εισοδήματος των εργαζόμενων, της απασχόλησης, των κοινωνικών αγαθών, των εργασιακών σχέσεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Με πρόσχημα την καμένη γη που παρέλαβε από την ΝΔ -την ίδια καμένη γη έλεγε ότι παρέλαβε και η ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ το 2004:
* μειώνει τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων από 4% έως 15%
* αλλάζει προς το δυσμενέστερο για τους μισθωτούς το φορολογικό σύστημα, μειώνει το αφορολόγητο ποσό
*  απολύει δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους
* παγώνει και πάλι τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, διαλύει τα ταμεία
* προετοιμάζει το έδαφος για περαιτέρω περικοπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
         Η κυβέρνηση  συναποφασίζοντας  με την Ε.Ε  το πρόγραμμα « σταθερότητας»   ετοιμάζεται να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα λιτότητας όχι μόνο το 2010 αλλά και για την επόμενη τριετία  που τα βάρη θα πληρώσουν και πάλι τα μόνιμα υποζύγια, μισθωτοί και συνταξιούχοι, με  φοροεπιδρομή , απολύσεις , απορρύθμιση της εργασίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων.
       Επιχειρεί να καταστήσει  την κρίση ως μια ιδανική ευκαιρία για μόνιμου χαρακτήρα αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, που μας γυρίζουν σε συνθήκες μεσαίωνα.
   Το «Πρόγραμμα Σταθερότητας» είναι  κήρυξη πολέμου στους εργαζομένους   και την  κοινωνία.
     Οι άνθρωποι και τα δικαιώματα πάνω από τα κέρδη του κεφαλαίου
      Οι εργαζόμενοι δε χρωστάμε τίποτε. Να  σταματήσει  η  τρομοκρατία των  ελλειμμάτων.  Να πληρώσουν αυτοί που φταίνε!
Η πολιτική που προκάλεσε την κρίση δε μπορεί να είναι και το φάρμακο για την αντιμετώπισή της.
Υπάρχει λύση: αύξηση των θέσεων εργασίας, φορολογία της πάμπλουτης μειοψηφίας, ακύρωση της φοροδιαφυγής, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, αλλαγή στο ρόλο και στο χαρακτήρα του τραπεζικού συστήματος-δημόσιος και κοινωνικός έλεγχός του- ενίσχυση και αναβάθμιση του δημόσιου τομέα.


ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ


Πριν “αλέκτωρ λαλήσει” και πριν ακόμη στεγνώσει το μελάνι των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα μειώσει τις συντάξεις και δεν θα αυξήσει τα όρια ηλικίας η νέα επικοινωνιολάγνα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δια στόματος του Υπουργού Οικονομικών αυτοδιαψεύδεται.
Το ασφαλιστικό ανοίγει για:
* να αυξηθούν όρια ηλικίας,
* για να μειωθούν συντάξεις,
* για να αυξηθούν τα υπερκέρδη των επιχειρήσεων.
Οι προτάσεις και οι προθέσεις της κυβέρνησης οδηγούν σε περαιτέρω μείωση των συντάξεων. Η περίφημη Εθνική σύνταξη που εξαγγέλουν ότι θα δίνουν σε όλους, θα είναι απλά “προνοιακό επίδομα” και δε θα ξεπερνά τα 400 ευρώ. Το υπόλοιπο τμήμα των συντάξεων, θα δίνεται από τα επαγγελματικά ταμεία με επιπλέον εισφορές των ασφαλισμένων, δεν θα έχει την εγγύηση του κράτους, θα είναι συνάρτηση της απόδοσης των κεφαλαίων και το συνολικό ύψος της σύνταξης (Εθνικής και Επαγγελματικών ταμείων) δεν θα ξεπερνά τα 850-900 ευρώ!!!
Γίνεται φανερό ότι το ασφαλιστικό όπως και το μισθολογικό δεν αντιμετωπίζονται ως κοινωνικά θέματα αλλά ως δημοσιονομικά προβλήματα.
Στα πλαίσια αυτά φαίνεται ότι έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις σε επίπεδο Ε.Ε. και βασικός συνομιλητής της κυβέρνησης   δεν είναι οι ασφαλισμένοι και οι ανάγκες τους αλλά ο Αλμούνια, ο Τρισέ  και οι άλλοι μανδαρίνοι και καρδινάλιοι της Ε.Ε., μα κυρίως τα υπερκέρδη του κεφαλαίου και των επιχειρήσεων.
Αξιοποιεί την προσχεδιασμένη απόφαση του ΔΕΚ για να προχωρήσει σε νέα επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα και ιδιαίτερα των γυναικών.
 
Η εκπαιδευτική πολιτική της νέας κυβέρνησης πιστή στα νεοφιλελεύθερα προτάγματα και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Από τις μέχρι τώρα διακηρύξεις της ηγεσίας  του υπουργείου Παιδείας αλλά και από τις πρώτες κινήσεις της γίνεται ξεκάθαρο ότι η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ παραμένει πιστή στα νεοφιλελεύθερα προτάγματα και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για «ποιότητα» και αξιολόγηση με τα κριτήρια της Λισσαβόνας.    
* Η υπουργός Παιδείας προσδιόρισε ως στόχο του εκπαιδευτικού μας συστήματος, όχι τη γενική μόρφωση και την ολοκληρωμένη γνώση αλλά  το να εφοδιάσει τους μαθητές με ένα «χαρτοφυλάκιο δεξιοτήτων και ικανοτήτων», δηλαδή την εκμάθηση δεξιοτήτων και τη συσσώρευση ασύνδετων πληροφοριών και ασπόνδυλων γνώσεων. Αυτό επιτάσσουν οι αγορές για εξασφαλίσουν ένα ευέλικτο και άβουλο εργατικό δυναμικό.
* Οι υποσχέσεις για αύξηση των δαπανών για την παιδεία κατά 1 δις αποδείχθηκε από την κατάθεση του προϋπολογισμού ότι ήταν πλασματικές, αφού στο υπουργείο Παιδείας μεταφέρθηκαν αρμοδιότητες και τομείς, όπως η Δια Βίου μάθηση, χωρίς την ανάλογη μεταφορά πόρων.
* Το ίδιο ισχύει και για τις υποσχέσεις για την κατάργηση της ωρομισθίας. Πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν αλλά προχωρώντας παραπέρα, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν τις προτάσεις για τον νέο τρόπο πρόσληψης των εκπαιδευτικών αλλά και τις αλλαγές που θα επέλθουν από την εφαρμογή του σχεδίου “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ”, προσβλέπουν σε ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.
*  Σύμφωνα με το νέο τριετές σχέδιο Σταθερότητας  μειώνονται οι προβλεπόμενοι για φέτος διορισμοί εκπαιδευτικών κατά 50%, που σημαίνει ότι ή θα έχουμε έκρηξη της ωρομισθίας ή ότι τα σχολεία θα μείνουν χωρίς εκπαιδευτικούς.
* Οι γενικόλογες εξαγγελίες για  εφαρμογή του θεσμού του Ολοήμερου Δημοτικού, Νηπιαγωγείου αλλά και Γυμνασίου είναι χωρίς αντίκρισμα, αφού απαιτούνται τεράστιες δαπάνες για τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών. Εκτός αν η ηγεσία του Υπ. Παιδείας ονειρεύεται ένα Δημόσιο σχολείο με εκπαιδευτικούς με ακόμα πιο ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, ισχνά αμειβόμενους και Δημόσια εκπαίδευση ακόμα πιο υποβαθμισμένη για να παραδοθεί πιο εύκολα βορά στις ιδιωτικοποιήσεις και στην κερδοσκοπία του κεφαλαίου. Τότε όμως δεν μιλάμε για παιδεία δικαίωμα αλλά για εμπόρευμα που θα απολαμβάνουν οι έχοντες και κατέχοντες.
* Η κυβέρνηση συνεχίζει να αντιμετωπίζει τους εκπαιδευτικούς ως ένα φθηνό, εκμεταλλεύσιμο και ιδεολογικά υποταγμένο εργατικό δυναμικό. Η επιμονή στη σύνδεση του μισθού με την αξιολόγηση παραπέμπει στην πολιτική του Αρσένη που θεσμοθέτησε την αξιολόγηση ως μηχανισμό χειραγώγησης και συμμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Αυτή η πολιτική προέβλεπε τη συγκρότηση σώματος εξωτερικών αξιολογητών και σχεδίαζε να νομιμοποιήσει τη μισθολογική καθήλωση ενός μεγάλου τμήματος εκπαιδευτικών με το πρόσχημα της αρνητικής αξιολόγησης. Για τη νέα κυβέρνηση «αξιολόγηση, επιβράβευση, επιμόρφωση είναι το τρίπτυχο που διέπει τη σχέση αμοιβαίου σεβασμού. Η αξιοπρεπής αμοιβή και τα κίνητρα στους εκπαιδευτικούς είναι το κομβικό σημείο της πολιτικής μας».


ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ… ΤΩΡΑ!
Οι γνωστές, όμως, ιδεολογικές παρεμβάσεις του κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού για μονόδρομους και νέα σταθεροποιητικά προγράμματα, σε συνδυασμό με τη στάση των ΜΜΕ, προσπαθούν για μια ακόμη φορά να δημιουργήσουν συγχύσεις και στους εργαζόμενους. Ο δημόσιος τομέας και οι εργαζόμενοι στο δημόσιο παρουσιάζονται ως αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την κατάσταση της οικονομίας, τη στιγμή που τα προνόμια και τα υπερκέρδη των οικονομικά ισχυρών μένουν στο απυρόβλητο- αν δεν επιδοτούνται.
Οι παραπάνω εξελίξεις κάνουν αναγκαία, όσο ποτέ άλλοτε, την αντίδραση των εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος. Απέναντι στη σφοδρή επίθεση που δέχονται το εισόδημά μας, τα εργασιακά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα επιβάλλεται ανάλογη να είναι και η δική μας αντίδραση πριν είναι πια πολύ αργά για όλους.
Ταυτόχρονα, τα φαινόμενα ενός κυβερνητικού συνδικαλισμού και η προπαγάνδα του δικομματισμού για την αποδοχή των αντιλαϊκών μέτρων συνεχίζονται. Προβλήματα όμως στην αποτελεσματική παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος δημιουργούνται και από τις κομματικές, παραταξιακές τακτικές που στο όνομα των κομματικών «συμφερόντων» διασπούν την κοινή δράση των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Οφείλουν και υποχρεούνται οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να οργανώσουν αγώνες ενωτικούς, πολύμορφους, δυναμικούς με διάρκεια και κλιμάκωση για να είναι αποτελεσματικοί και νικηφόροι. Η μαζική αντίδραση των εργαζομένων με απεργίες, συλλαλητήρια, διαμαρτυρίες και ακτιβισμούς είναι μονόδρομος για ν’ αποτρέψουμε την επιστροφή στον εργασιακό και μισθολογικό μεσαίωνα που οι αγορές θέλουν να επιβάλλουν.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ στη ΔΟΕ προτείνει στις Γενικές Συνελεύσεις που θα πραγματοποιηθούν στους συλλόγους  ένα πρόγραμμα δράσης ανάλογο της σφοδρής ολομέτωπης επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι, το Δημόσιο Σχολείο και το Κοινωνικό Κράτος.
Απάντηση για μας αποτελεί ένας αγώνας διάρκειας με πανεκπαιδευτικό μέτωπο και διακλαδικό-διασυλλογικό συντονισμό, με 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες, συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, ακτιβισμούς ανά εβδομάδα από 3/3 έως 17/3( σε πρώτη φάση). Οι ημέρες απεργίας να συμπέσουν με Γενικές απεργίες  αν υπάρξουν την ίδια περίοδο , ή να συντονιστούν οι απεργίες και με άλλους κλάδους.
 Γενικές συνελεύσεις  τη μέρα της απεργίας, επιτροπές αγώνα, οργάνωση, προετοιμασία, δράσεις, εκδηλώσεις και όλα εκείνα τα μέτρα που θα συνδράμουν στην επιτυχία του αγώνα.
Εκτίμηση της κατάστασης και ανάλογη κατεύθυνση, πορεία και κλιμάκωση μετά το Πάσχα εφόσον υπάρχουν οι ίδιες προϋποθέσεις και συνεχίζεται η ίδια πολιτική.


         Γνωρίζουμε ότι η οικονομική κατάσταση για τους εργαζόμενους είναι δύσκολη.
            Αύριο όμως θα είναι πολύ αργά «για δάκρυα».…
Αγωνιζόμαστε για αυξήσεις που να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας, για τα  εργασιακά δικαιώματα μας.
Δεν θα δεχθούμε καμιά μείωση στις αποδοχές μας και αμφισβήτηση  των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων.
Δεν θα ανεχθούμε το “μεσαίωνα” που μας ετοιμάζουν.



                           ΤΩΡΑ ΝΙΚΗ !