Αρχική Απόψεις Aρθρα Νίκος Γιόμελος- συνταξιούχος ΝΑΤ: Οικονομική κρίση

Νίκος Γιόμελος- συνταξιούχος ΝΑΤ: Οικονομική κρίση

8


Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται  πέντε μήνες, που την διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ Ευελπιστούσε  ότι σε 100 μέρες, θα έβαζε το καράβι στη σωστή ρότα, για να αρχίσει να ομαλοποιείται η όλη κατάσταση και σιγά – σιγά, σε δύο – τρία χρόνια, να  αποκατασταθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα και να αρχίσει η χαλιναγώγηση  του χρέους, για την αύξηση του οποίου δεν φέρνουν καμιά ευθύνη ούτε οι εργαζόμενοι, πολύ δε περισσότερο οι συνταξιούχοι, η πλειοψηφία  των οποίων, από την μεταπολίτευση και εδώ ζουν  σε συνεχή μονόπλευρη σκληρή λιτότητα και βρίσκονται κάτω από τα όρια της επίσημης φτώχειας. . .
      Σήμερα όλοι βλέπουν και αισθάνονται ότι η κατάσταση χειροτερεύει και πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Τα όποια μέτρα και τις όποιες αλλαγές παίρνουν για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης ή τα ανακαλούν  ή τα τροποποιούν. Τα μόνα μέτρα που δεν ανακαλούν  είναι τα αντιλαϊκά  μέτρα για πάγωμα μισθών και συντάξεων, ό,τι αφορά το ασφαλιστικό, την εισοδηματική πολιτική, τις εργασιακές  σχέσεις, τα κοινωνικά- ασφαλιστικά μας δικαιώματα, των οποίων η κατεδάφιση, άρχισε εδώ και αρκετά  χρόνια. Σήμερα δεχόμαστε  την μεγαλύτερη και πιο συντονισμένη  επίθεση και από  την κυβέρνηση με τον πρωθυπουργό  να δηλώνει, ότι η επίθεση  στους εργαζόμενους  και το λαό  δεν έχει ημερομηνία λήξης. Από την άλλη η ίδια κυβέρνηση καλεί τους εργαζόμενους; να προσέλθουν στον κοινωνικό διάλογο. Η πείρα από τον κοινωνικό διάλογο είναι εντελώς αρνητική, αφού μόνο απώλειες  απαριθμούνται. Αυτός ο διάλογος είναι προσχηματικός  με προαποφασισμένα μέτρα και πολύ επιτυχημένα έχει πάρει την ονομασία Δούρειος Ίππος και γιατί όχι και κρεβάτι του Προκρούστη. Μόνο δε πολιτικοί τυφλοί ή υποκριτές, δεν βλέπουν πού οδηγεί  ένας τέτοιος διάλογος και που αποσκοπεί.
      Η απεργία της 24ης Φεβρουαρίου, λόγω της μεγάλης συμμετοχής στην οργανωμένη, μαχητική και αγωνιστική  κινητοποίηση του ΠΑΜΕ, στο κέντρο της Αθήνας, ανησύχησε την κυβέρνηση  και τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, γιατί έδειξαν ένα μέρος της δύναμής τους, ένα  δείγμα  του τι θα γίνει  αν όπως λέει ο ποιητής (ξυπνήσεις μονομιάς, θαρθει ανάποδα ο ντουνιάς).
       Και η σημερινή Κυβέρνηση, με την συμπαράσταση της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, του ΛΑΟΣ, της Ε.Ε., έχουν αποφασίσει, το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος να το φορτώσουν  στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους – τα μόνιμα  υποζύγια  του κρατικού προϋπολογισμού, διότι δεν τολμούν  να τα ζητήσουν  από αυτούς που τα οφείλουν και αρνούνται να τα αποδώσουν  και οι οποίοι είναι γνωστοί και επώνυμοι. Επί πλέον δε, όλους αυτούς τους οφειλέτες, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεών τους, τους χρηματοδοτούν με αρκετά δις ευρώ, παρά τα κέρδη που είχαν και το 2009 («Βοήθαμε φτωχέ μου να μη γίνω σαν κι εσένα».)
      Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, είναι ανάγκη κλιμάκωσης των αγώνων, απέναντι στην τρομοκρατία του κεφαλαίου και στην αντιλαϊκή  λαίλαπα που έχει εξαπολύσει, το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης – εργοδοσίας – Ε.Ε. – κομμάτων του ευρωμονόδρομου, με τη στήριξη του  κρατικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.
      Η πολύχρονη πολιτική λιτότητας, η υψηλή ανεργία ιδιαίτερα τους νέους και τις γυναίκες  έχει δημιουργήσει αδιέξοδα που παράλληλα με την πολιτική στήριξης του μεγάλου κεφαλαίου δεν αφήνει περιθώρια ούτε για ψευδαισθήσεις, ούτε για διαπραγματεύσεις. Η μόνη διέξοδος  για ικανοποίηση των αναγκών τους, είναι ο αγώνας, στα πλαίσια των αγωνιστικών διεκδικήσεων του ταξικού κινήματος  και του ΠΑΜΕ.                       

Χίος, 1/3/2010       


                                                               Ν. Γιόμελος
                                                               Συνταξιούχος  ΝΑΤ