Αρχική Απόψεις Aρθρα Ταξείδης Ευθύμιος: Σχετικά με πλημμύρες και άλλες «θεομηνίες»

Ταξείδης Ευθύμιος: Σχετικά με πλημμύρες και άλλες «θεομηνίες»

92

 Σχετικά με πλημμύρες και άλλες  «θεομηνίες»


 Την τελευταία περίοδο στη Χίο  και στην υπόλοιπη Ελλάδα είχαμε μεγάλο ύψος βροχοπτώσεων και αρκετές περιοχές αντιμετώπισαν προβλήματα πλημμυρών όπως ο Έβρος, ο Πύργος, η Καστοριά κλπ Στο νησί μας προβλήματα είχαμε σε Κάμπο,  Βαρβάσι, Λειβάδια, Λαγκάδα και στο κέντρο της πόλης,. Πολλοί μίλησαν για πρωτόγνωρα καιρικά φαινόμενα, λάθος διαχείριση, ανευθυνότητα του κόσμου που έβγαλε σκουπίδια σε μέρα απεργίας κ.α. Βέβαια οι αιτίες δεν βρίσκονται εκεί, αλλά στην πολιτική διαχείριση νερού και στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου της χώρας που καθορίζει τους τομείς και την πίτα των έργων υποδομής.
  Αν όμως κάποιος ανατρέξει σε αρθρογραφία στων τελευταίων δεκαετιών στη Χίο θα καταλάβει ότι τίποτα από αυτά που αναφέρθηκαν σαν αιτίες δεν ισχύει, καθώς όλα τα παραπάνω αναφέρονται κάθε φορά, ως αιτίες, αλλά φυσικά το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Το αποτέλεσμα το ζούμε κάθε φορά σε μια έντονη βροχόπτωση, πλημμύρες σε σπίτια και μαγαζιά, καταστροφές σε καλλιέργειες και ζώα και φυσικά εκατομμύρια τόνοι νερού να μένουν αναξιοποίητοι. Αν ένα μικρό ποσοστό του νερού που έπεσε στο νησί φέτος αξιοποιούνταν θα είχαμε συσσωρεύσει ποσότητα νερού (χωρίς βαρέα μέταλλα προερχόμενα από το υπέδαφος του νησιού) για αρκετά χρόνια.
 Η πλημμύρα σαν φαινόμενο εκδηλώνεται όταν η ροή του νερού απ’ την ανάντη προς την κατάντη είναι μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να οδηγήσει ο αγωγός του νερού, είτε αυτό πρόκειται για χείμαρρο, ποτάμι ή αγωγούς όμβριων. Τι αυξάνει τη ροή του νερού και τι μειώνει την ικανότητα του μέσου ροής; Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Η εμπορευματοποίηση της γης. Αυτή οδηγεί στη μείωση της διατομής των φυσικών ρευμάτων του φυσικού αγωγού απορροής του νερού, στην αποψίλωση των δασικών εκτάσεων μέσω αποχαρακτηρισμού τους και οικοπεδοποιήσεων, στην παραπέρα τσιμεντοποίηση και εξάπλωση πόλεων χωρίς φυσικά τα στοιχειώδη έργα υποδομής.
 Για όλα αυτά καθόλου λόγος δε γίνεται. Βάλθηκαν να μας πείσουν ότι το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έργα- μεγάλα έργα. Οι κατά καιρούς κυβερνήσεις του τόπου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για να μην ξεχνιόμαστε) και η αστική τάξη της χώρας μας προπαγανδίζουν χρόνια τώρα την ανάγκη έργων. Δισεκατομμύρια ευρώ κατέληξαν στις τσέπες των πλουτοκρατών, χιλιάδες έργα έγιναν και κανένα δεν έγινε προς όφελος της εργατικής τάξης. Στοιχειώδη έργα υποδομής όπως η αντιπλημμυρική προστασία, η αποθήκευση και η επεξεργασία του νερού, η κατασκευή σύγχρονης και φθηνής εργατικής κατοικίας, η ανάπλαση των δασών και πλήθος άλλα δεν είναι μεσ’ στις επιλογές τους.
 Ας αναρωτηθούμε κατά πόσο γίνεται αξιοποίηση της γεωμορφολογίας της Χίου, που προσφέρει τη δυνατότητα αξιοποίησης των μικρών λόφων και των ρεματιών που δημιουργούνται ώστε να φτιαχτούν «ανέξοδα» μικρά φυσικά ανασχετικά φράγματα. Τα φράγματα θα εμπλουτίζουν τον υδροφόρο ορίζοντα και θα αποτρέπουν τα πλημμυρικά φαινόμενα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα προς αξιοποίηση αποτελεί η περιοχή της Νέας Μονής με το μεγαλύτερο ύψος βροχόπτωσης, που σημαίνει τη μεγάλη δυνατότητα αξιοποίησης του βρόχινου νερού.
 Στα μελλοντικά τους σχέδια -για όλα τα παραπάνω- δεν είναι η λύση των παραπάνω προβλημάτων. Παράλληλα ετοιμάζεται για ψήφιση το σχέδιο της διοικητικής αναδιάρθρωσης της χώρας που οδηγεί στην ευκολότερη επιβολή της κεντρικής αντιλαϊκής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο. Εκτός των άλλων με το σχέδιο Καλλικράτης οι δήμοι πλέον θα αναλάβουν τομείς που μέχρι πρότινος ήταν στην ευθύνη του κράτους και πλέον περνάνε στην ευθύνη χρηματοδότηση των δήμων με αποτέλεσμα να μπαίνουν ακόμα πιο δυναμικά στο “παιχνίδι” το ιδιωτικό κεφάλαιο. Έχουμε αναρωτηθεί κατά πόσο θα λυθεί το πρόβλημα όταν οι δήμοι θα λειτουργούν σαν Ανώνυμες Εταιρίες και μέλημα τους θα είναι η συλλογή πόρων μέσω επιπλέον φορολογίας (πέραν της κρατικής) για την εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου; Χρόνια τώρα στο καπιταλιστικό σύστημα γίνεται διαχείριση των προβλημάτων και στη ουσία όξυνσή τους. Έτσι και εδώ το κόστος θα κατευθυνθεί στις πλάτες της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων, είτε μέσω επιπλέον φορολογίας είτε μέσω έργων με τη μορφή ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), που καταληστεύουν την εργατική τάξη.
 Η λύση του προβλήματος δε μπορεί να επιτευχθεί οριστικά μόνο με τοπικές παρεμβάσεις αλλά όταν η πάλη των εργαζομένων ανοίξει το δρόμο για μια πιο ριζική αλλαγή, στο πλάι του ταξικού εργατικού κινήματος, για την ανατροπή αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής και την εγκαθίδρυση μιας λαϊκής εξουσίας που θα έχει στο επίκεντρο της τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
Άμεσα χρειάζεται σχεδιασμός με μακρόχρονο χρονικό ορίζοντα προβλέψεων, που περιλαμβάνει μέτρα για δασοκαλύψεις, απαγορεύσεις επεκτάσεων πόλεων, ορθολογικών χρήσεων γης, διάνοιξη ρεμάτων, μικρά φράγματα κατακράτησης φερτών υλών, τοπικά έργα εκτροπής υδάτων, συνολική διαχείριση των υδρολογικών λεκανών, των χειμάρρων από τις πηγές, δασοτεχνικά έργα διευθέτησης της κοίτης τους. Δημιουργία θεσμικού πλαισίου, που θα αντιμετωπίζει το νερό ως φυσικό πόρο ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, τη φύση και την ανάπτυξη της κοινωνίας, που σημαίνει ότι το νερό αποτελεί κοινωνική ιδιοκτησία και είναι υπό κρατικό έλεγχο και διαχείριση.


 


Ταξείδης Ευθύμιος
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Υπολ.