Αρχική Απόψεις Aρθρα Δημήτρης Λαβατσής: με αυτά τα μέτρα… η οργή να πάρει όψη

Δημήτρης Λαβατσής: με αυτά τα μέτρα… η οργή να πάρει όψη

10

 ΜΕΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ…Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΟΨΗ.


Για να ξεφύγουμε από τον αγοραίο λόγο των εθνικών τρομοκρατών-TV και κυβέρνησης- που εξορίζει την κριτική σκέψη,πρέπει να προσεγγίζουμε τα πράγματα από την ανάποδη.Δηλαδή να σταματήσουμε να δεχόμαστε την προτεραιότητα του ”εθνικού συμφέροντος” και να δούμε αυτό που κρύβεται πίσω από τα ”εθνικά” ψεύδη.Να ψαχτούμε και να στοχαστούμε με όρους αντιπαράθεσης του κεφαλαίου και της εργασίας.


Ι) ΠΩΣ ΚΑΙ ΑΠΌ ΠΟΙΟΥΣ ΧΤΊΣΤΗΚΕ Η ΚΡΊΣΗ
Σε μια δωδεκαετή πορεία (1998-2009 )μεγάλωσε το δημόσιο χρέος, παρ όλες τις ετήσιες εξαγγελίες των προϋπολογισμών για μείωση του.Το ίδιο και το έλλειμμα.
Κατά την ίδια περίπου περίοδο (1997-2007) το εθνικό προϊόν αυξήθηκε κατά 45%!
Πως λοιπόν παρά την τεράστια αύξηση του ΑΕΠ φτάσαμε στην κρίση;

α) Όλη η αύξηση πήγε στα κέρδη των επιχειρήσεων


Στους μισθούς υπήρξαν μικρές πραγματικές αυξήσεις ίσως λιγότερο από 10% και αυτές στους μέσους μισθούς και μόνο.Την ίδια περίοδο επεκτάθηκε η ελαστική,προσωρινή,μερική και μαύρη (χωρίς ένσημα-αδήλωτη) εργασία τόσο ώστε να ξεπερνά το 25% του συνόλου.Πάνω από 1.000.000 μισθωτοί στην επισφάλεια.


β) Η ανεργία περίπου 800.000 συμπολιτών μας, με αυξητική τάση, προς δόξαν του κέρδους,έγινε μόνιμο χαρακτηριστικό,απειλή για όλους τους μισθωτούς και πανίσχυρος εκβιασμός:”Σκάσε και μη μιλάς!Απ έξω περιμένουν εκατό σαν κι εσένα!” λένε οι εργοδότες.


γ) Οι συντελεστές φορολογίας του κέρδους των επιχειρήσεων χαμήλωσαν, όχι μόνοι τους φυσικά αλλά με πολιτικές αποφάσεις των εκσυγχρονιστών(Σημίτηδων) και νοικοκυραίων (Καραμανλήδων)από το 45% στο 25% με προοπτική το 20%…


Άξιο θαυμασμού:οι πατριώτες εφοπλιστές της πρώτης ναυτιλιακής δύναμης του πλανήτη πληρώνουν στο κράτος λιγότερο από ότι οι μετανάστες με τα παράβολά τους!


δ) Επίσης με μια σειρά από σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές σε διάφορους κλάδους οι κυβερνήσεις αυτής της περιόδου ανέπτυξαν ένα δίχτυ στοργής και προστασίας για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις έτσι ώστε 700.000 επιχειρήσεις συνεισφέρουν μόνο το 4% της φορολογίας(ΙΟΒΕ).Ενθάρρυνση του επιχειρείν…


Έχουμε μια μόνιμη στέρηση εσόδων ως απόρροια πολιτικών επιλογών.


Επομένως δεν φταίνε τα έξοδα του δημόσιου τομέα( που ψευδέστατα λέγεται ότι είναι πολύ μεγάλος-σε μελλοντικό άρθρο μας θα αναφερθούμε σε αυτή την προπαγανδιστική μόνιμη συκοφαντία).


Ένα μόνο τμήμα του δημόσιου τομέα είναι υπερτροφικό, με συνακόλουθες τεράστιες δαπάνες:η εσωτερική καταστολή και η αγορά πολεμικού υλικού.Η Ελλάδα είναι 4η χώρα στον κόσμο σε εισαγωγές πολεμικού υλικού!


ε) Ένα ερώτημα πικρό: η μεγάλη ”εθνική επένδυση” η ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ σε ποιους απέδωσε και ποιους φέσωσε;


ΙΙ)Το ισοζύγιο πληρωμών επιδεινώθηκε ραγδαία από τις αγορές πολυτελών ειδών που διενεργούσαν κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες άξιοι εργοδότες μας


ΙΙΙ) ”Η κρίση είναι ευκαιρία”


μας είπε ο κ. Γιάννης Στουρνάρας,αρχιτέκτονας της εισόδου μας στην ΟΝΕ και τωρινός γενικός διευθυντής του ΙΟΒΕ.


Έτσι χαρακτηρίζει την επίθεση εξόντωσης των μισθών και κοινωνικών -εργατικών δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας.Αυτά αφορούν 4.000.000 μισθωτούς του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και τους περίπου 800.000 ανέργους.


Τα χαμόγελα κρύβονται πίσω από τις εθνικές φανφάρες


Αρκετές δεκάδες χιλιάδες πατριώτες-κερδοσκόποι, όπως προσφυώς τους χαρακτήρισε ο ΙΟΣ της Ελευθεροτυπίας,κάνουν την μπάζα τους μέσω της χρηματοδότησης του δημόσιου ελλείμματος και του χρέους.Αυτοί είναι η βάση του τραπεζικού κεφαλαίου που δανείζει και θα δανείζει το ελληνικό δημόσιο.Αυτοί, οι ευυπόληπτοι συμπολίτες μας που ζουν ανάμεσά μας, πηγαίνουν στα ειδικά επενδυτικά τμήματα των τραπεζών και, ως επενδυτές, αγοράζουν τίτλους με μεγάλα επιτόκια, με το ρευστό που μάζεψαν όλα τα προηγούμενα χρόνια της ευμάρειας τους και της υποταγής μας.


Κερδίζουν και ως εργοδότες από τα νέα μέτρα: συρρίκνωση μισθών και αποζημιώσεων,διευκόλυνση των απολύσεων.Κερδίζουν με την συνακόλουθη δυνατότητα να εκβιάζουν απλόχερα,να εκβιάζουν ακόμη περισσότερο με την αύξηση της ανεργίας των μισθωτών.Κερδίζουν κι αν ακόμη χάσουν με την συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης οι πιο αδύναμοι από αυτούς.Την μπάζα τους την έχουν κάνει και τον λογαριασμό θα τον δώσουν στον αυριανό άνεργο, με πατριωτικό ρεαλισμό.


ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;


Υπάρχει ένα ωραίο σύνθημα που, πριν από πολλά χρόνια, γράφτηκε στον τοίχο της ΕΤΕ -Σταδίου στην Αθήνα


”Οταν η αδικία γίνεται νόμος


η ανυπακοή είναι καθήκον”


Μπορεί να το οικειοποιούνται, κάποιες φορές, διάφορες δυνάμεις που δεν μπορούν να το πραγματώσουν, αλλά αυτό δεν χάνει το νόημά του.


Θα δικαιωθεί όταν θα γίνει πράξη, χωρίς ”εθνική”,δηλαδή επωφελή για όλους λύση.


Γιατί τέτοια απλούστατα δεν υπάρχει.


Όπως η κρίση δεν είναι ”εθνική” αλλά κοινωνική, έτσι και η λύση της εξαρτάται από το πόσο αποφασιστικά θα αντιδράσουμε ως εργαζόμενοι ξεπερνώντας τους τεχνητούς διαχωρισμούς και τις συκοφαντίες που στρέφουν κάποιους από μας εναντίον κάποιων άλλων από ..εμάς(ιδιωτικοί- δημόσιοι,πλήρως απασχολούμενοι-μερικώς απασχολούμενοι κλπ).Να δούμε τον πραγματικό αντίπαλο:αυτούς που γελάνε ειρωνικά όσο εμείς καθόμαστε”δειλοί ,μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα”


Το καθήκον μας: Να κάνουμε την ταπείνωση της ανασφάλειας θυμό.


Το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη αλυσίδα ενότητας:


ΑΓΩΝΕΣ ΔΥΝΑΜΙΚΟΙ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΣΟ


ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΟΥΝ


 Δημήτρης Λαβατσής


Μέλος ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ Χίου