Αρχική Απόψεις Aρθρα Μανώλης Φύσσας: Είναι τρομερά δύσκολο να πεις σήμερα τι είναι η Ελλάδα

Μανώλης Φύσσας: Είναι τρομερά δύσκολο να πεις σήμερα τι είναι η Ελλάδα

21

 Αξιότιμε κύριε Μουσουρούλη


Είναι τρομερά δύσκολο να πεις σήμερα τι είναι η Ελλάδα. Είναι μια ευρωπαϊκή χώρα; Είναι βαλκανική-μεσογειακή; Τριτοκοσμική;

 Και ποιο εν πάση περιπτώσει είναι το γενικότερο όραμα των ελλήνων αν υπάρχει τέτοιο . Γιατί από πάντα όπως πολλές φορές έχω πει ό έλληνας έχει μεγάλο περίσσεμα εξυπνάδας αλλά δυστυχώς και μεγάλο έλλειμμα ήθους. Αυτό είχε και έχει σαν αποτέλεσμα να λειτουργεί εγωκεντρικά χωρίς κοινωνική υπευθυνότητα, άρα καταστροφικά και αυτοκαταστροφικά. 

Ποτέ, από τότε που ιδρύθηκε το Ελλαδικό κράτος, δεν μπόρεσε να ξεπερασθεί μέχρι τώρα η εναλλαγή  Κωλέτη- Μαυροκορδάτου. Και οι μεγάλες πολιτικές  προσωπικότητες που προσπάθησαν να εφαρμόσουν κάτι διαφορετικό η εξοντώθηκαν η σταυρώθηκαν η εξορίστηκαν η συμβιβάστηκαν.  Αν ξεφυλλίσουμε τον Σουρή η τον Λασκαράτο θα πιστοποιήσουμε ότι το σκηνικό παραμένει το ίδιο από τον περασμένο αιώνα. Ο ραγιαδισμός  είναι πάντα το μόνιμο σύμπλεγμα μας (κόμπλεξ κατωτερότητας) που δυστυχώς καλλιεργείται και μας ακολουθεί.

 Και τις στιγμές τις ιερές, που η καρδιά μας ταυτίσθηκε με τις καρδιές των ποιητών μας, αυτές τις στιγμές  τις διαπραγματευτήκαμε οι πιο πολλοί  από μας   στη συνέχεια, για ψίχουλα αλλά και για αργύρια βολέματος.  

Ενώ εξοντώθηκαν, εξορίστηκαν,  αυτοεξορίστηκαν, η παραμένουν κρυμμένοι και φιμωμένοι  στην αφάνεια της καθημερινότητας  όσοι δεν δέχτηκαν να διαπραγματευτούν τις αξίες και τα συναισθήματα τους.  Σας πληροφορώ πως αυτού του είδους οι  Έλληνες, «οι ασυμβίβαστοι»,    είναι ΑΥΤΟΙ  που διαπρέπουν στο εξωτερικό και μας κάνουν υπερήφανους,.. και στα 37 χρόνια της ναυτικής μου καριέρας  έχω γνωρίσει πολλούς από αυτούς.

Σήμερα λοιπόν βιώνουμε με ένα λόγο την χειρότερη  ίσως παρακμή του Ελλαδικού κράτους που έτσι κι αλλιώς από την ίδρυσή του παρά τις προσπάθειες δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει τα μόνιμα παλαιοπολιτικάντικα  κουσούρια του, για να μπορέσει επιτέλους μια φορά στην Ιστορία του να ταυτίσει το «σήμερα» με το «σύγχρονο». Και αυτή είναι και η αιτία που η πατρίδα μας δεν έχει ελπίδα να πετύχει την ευρωπαϊκή σύγκλιση.


Η πνευματοκτονία  έγινε παράδοση με κατάληξη, τα χάλια της εκπαίδευσης,  την ισοπέδωση της παιδείας αλλά και το πιο επικίνδυνο, την αλλοίωση της ταυτότητας μας. Όταν μάλιστα όλοι γνωρίζουμε και με επιστημονικά κριτήρια πως το μέλλον μας στηρίζεται και πρέπει να στηρίζεται στην ποιότητα του ανθρώπου (έλληνα) που είναι και φορέας διαχρονικών εμπειριών και σπάνιου βιωματικού πολιτισμού.


Με ένα λόγο το ελλαδικό μας  κράτος βρίσκεται σε μόνιμη διάσταση με τον ανθρώπινο παράγοντα , τον πολιτισμό και την επιστήμη.  Γιατί  αν τους αναγνωρίσει θα υποχρεωθεί εκ των  πραγμάτων  να εφαρμόσει την αρχή της αξιοκρατίας και των προτεραιοτήτων, δηλαδή θα αναγκασθεί να μοιραστεί την εξουσία με τους ανθρώπους της επιστήμης και τους ανθρώπους του πνεύματος.


Κύριε  Μουσουρούλη. 

Το προχθεσινό σας κείμενο στην “Αλήθεια” πιστεύω ειλικρινά είναι κατάθεση ψυχής και σας τιμά. Συμφωνώ όμως με το σχόλιο της Ειρήνης Αναγνώστου ότι εσείς αποτελείτε  τρανταχτή εξαίρεση μεταξύ των συναδέλφων σας βουλευτών και πολιτευτών όλων των κομμάτων.

Βάλατε εύστοχα ως σημείο αναφοράς στο κείμενό σας  τον υπέροχο στίχο του Καβάφη  « Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ναι η το μεγάλο όχι να πούνε»  Όμως  τις βασικές  προϋποθέσεις  για το μεγάλο  ΝΑΙ η το μεγάλο  ΟΧΙ  δεν τις έχουμε και δεν θα τις αποκτήσουμε ποτέ όσο υπάρχουν Κωλέτηδες και Μαυροκορδάτοι άνθρωποι δηλαδή ιδιοτελείς  αλλά και τοποτηρητές ξένων συμφερόντων (με το αζημίωτο) Και αν συνεχίσει να υπάρχει  έτσι το οξύμωρο μόρφωμα εξουσίας που λέγεται ελλαδικό κράτος το πιο πιθανό να σας απορροφήσει και εσάς αλλά και ανθρώπους σαν και εσάς . Δεν σας κρύβω πως από τα νεανικά μου χρόνια πολλοί νέοι γνωστοί μου  απορροφήθηκαν και αφομοιώθηκαν από το σύστημα η εγκατέλειψαν απογοητευμένοι. Σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να σας αποκαρδιώσω και συμμερίζομαι την άποψη σας ότι οι κρίσεις υποχρεώνουν τις κοινωνίες να αλλάξουν αυτά που άλλοτε δεν τολμούσαν.               

Μαζί λοιπόν με την αγάπη μου για τα παιδιά μας και την ελπίδα να τους παραδώσουμε  μια κοινωνία που να σέβεται και να στηρίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σας εύχομαι καλή δύναμη και επιτυχία στο έργο σας.   

Το παρακάτω  ποίημα του Καβάφη  το αφιερώνω  σε όλους  εκείνους του ΕΛΛΗΝΕΣ που κρυφά η φανερά δεν διαπραγματευτήκανε και δεν ξεπούλησαν  τα συναισθήματα τους και τις αξίες τους για τίποτα στον κόσμο. Δεν ξέρω πια πόσοι μείνανε από δαύτους. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ήρθε η ώρα να ταυτίσουν το νου και την καρδιά τους με το νου και την καρδιά των μεγάλων μας ποιητών και να υψώσουν το ανάστημα τους  να τους δούμε, για να ακολουθήσουμε και οι υπόλοιποι 

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ


     Τιμή σ’ εκείνους όπου στην ζωή των
ώρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες.
Ποτέ από το χρέος μη κινούντες·
δίκαιοι κ’ ίσιοι σ’ όλες των τες πράξεις,
αλλά με λύπη κιόλας κ’ ευσπλαχνία·
γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν
είναι πτωχοί, πάλ’ εις μικρόν γενναίοι,
πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε·
πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες,
πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.


Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει
όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)
πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,
κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε. 


Σας χαιρετώ  με τιμή


Μανώλης Φύσσας   


Σημείωση: το κείμενο του Μ. Φύσσα μας το κοινοποίησαν μέσω e- mail.