Αρχική Απόψεις Aρθρα Σωτήρης Θεοδώρου: Μέτωπο κοινής δράσης, αγώνα και ανατροπής τώρα

Σωτήρης Θεοδώρου: Μέτωπο κοινής δράσης, αγώνα και ανατροπής τώρα

47

 Πρωτοβουλία κοινής δράσης και Μετώπου αγώνα και ανατροπής
 
Το τελευταίο μεγάλο διάστημα διανύουμε περίοδο κρίσης, χρέους και πολλών άλλων δεινών. Δεινών όχι για εκείνους που τα δημιούργησαν όμως αλλά για τους εργαζομένους που καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα άλλων. Τα κοράκια της Ε.Ε. και του ΔΝΤ λειτουργούν σαν τους χωροφύλακες – όργανα πίεσης, για την επιβολή των νέων αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων και μαζί τους η κυβέρνηση Παπανδρέου σε πλήρη σύμπλευση με ΝΔ και ΛΑΟΣ εντός της χώρας. Το παιχνίδι της ντόπιας αστικής τάξης και του κεφαλαίου παγκόσμια, παρά τις όποιες ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις, είναι το ίδιο και το ίδιο συμφέρον μοιράζεται. Στο στόχαστρο μπαίνει η εργαζόμενη πλειοψηφία, η οποία καλείται πάντα να πληρώσει.
 
Απολύσεις, ανεργία στο ζενίθ, μη εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων, περικοπές αποδοχών, περικοπές και στα δικαιώματα των εργαζομένων, αιματοβαμμένες κατακτήσεις που μας τις αφαιρούν, ιδεολογική τρομοκρατία – ομοβροντία για τα ελλείμματα και τη χρεωκοπία, καλέσματα για εθνική (και υπερεθνική στα πλαίσια της Ε.Ε.) συναίνεση και ομοψυχία, δημιουργία κλίματος ανασφάλειας και αποπροσανατολισμού από την βάρβαρη επίθεση που δεχόμαστε, με την βοήθεια των ΜΜΕ (όπως πάντα) και με την ένταση της αστυνομοκρατίας, με άλλοθι την καταπολέμηση της «τρομοκρατίας».
 
Κι όμως οι αντιστάσεις δεν ισοπεδώθηκαν, όπως ήταν η σαφής επιδίωξη της κυβέρνησης και του συστήματος. Ίσα – ίσα που το πρώτο σφοδρό κύμα της επίθεσης ανέδειξε νέες δυνάμεις που μπαίνουν στη μάχη και κυρίως μια δυναμική διεύρυνσης του αγωνιστικού μπλοκ παρά το αρχικό μούδιασμα.
 
Η μόνη απάντηση βρίσκεται στον αγώνα!
 
Αρχίζουν να σπάνε πια οι αυταπάτες στα μάτια του λαού για το ρόλο της Ε.Ε. και των άλλων εταίρων. Ποιος μπορεί να μας κοροϊδέψει ακόμα ότι πρόκειται για Ε.Ε. των λαών, των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου και των τραπεζιτών; Ποιος μπορεί να μας κοροϊδέψει ότι από τις θυσίες-αφαίμαξη του λαού και την αχαλίνωτη κέρδοφορία του κεφαλαίου ακόμα και εν μέσω κρίσης, ο λαός έχει να κερδίσει; Τα ιδεολογήματα περί δυνατής Ελλάδας εντός των διαφόρων οργανισμών του κεφαλαίου, καταρρέουν ένα προς ένα. Αναδεικνύεται στα μάτια των εργαζομένων όσο ποτέ άλλοτε η ανάγκη ρήξης με αυτούς τους μηχανισμούς που μόνο τα συμφέροντά μας δεν υπερασπίζονται. Γίνεται ακόμα περισσότερο αντιληπτή η ταξική διάσταση τους και η ανάγκη για ανατροπή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, της κυβέρνησης και του πολιτικού συστήματος, η ανάγκη για  απειθαρχία και ρήξη με την ΕΚΤ, την  Ε.Ε  και το ΔΝΤ.  Τώρα ήρθε ο καιρός πια να ζητήσουμε την αναγκαστική απαλλοτρίωση του χρέους και των τόκων. Την ένταξη των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας υπό δημόσιο έλεγχο. Τη φορολογία στο κεφάλαιο. Το πάγωμα των στρατιωτικών δαπανών και την έξοδο από το ΝΑΤΟ.  
Προφανώς αυτό απαιτεί ρήξεις με το σύστημα και το μπλοκ εξουσίας (ΝΔ, Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΕΕ, κεφάλαιο, ΜΜΕ),και ανατροπές σε αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση με μοχλό ένα ισχυρό ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ και ένα αναγεννημένο, πολιτικό  εργατικό κίνημα, για την ανατροπή της νέας επιδρομής του κεφαλαίου, για να πληρώσει το σύστημα την κρίση και όχι οι εργαζόμενοι, για να μοιράσουμε τον κοινωνικό πλούτο που δημιουργούμε και όχι τις ζημιές που δημιουργούν, για κατακτήσεις οικονομικές – κοινωνικές – πολιτικές, με αγώνες μέχρι την τελική νίκη.
 
Τα  πρωτοβάθμια σωματεία και ο οριζόντιος συντονισμός τους.
 
Μέσα στη ζοφερή πραγματικότητα και την ολοσχερή επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας, άρχισε να αναδεικνύεται μια νέα ανάσα αγώνα και διεκδίκησης πέρα από τα γνωστά και τετριμμένα της απογοήτευσης, του υποταγμένου, του κομματικού ή/και περιχαρακωμένου-σεχταριστικού («ή μαζί μας ή απέναντί μας») συνδικαλισμού. Μια νέα λογική που στα πρώτα της βήματα φαίνεται ότι αρχίζει και εμπνέει. Ο συντονισμός των πρωτοβάθμιων σωματείων ανέδειξε νέες δυνατότητες για το εργατικό κίνημα.  Ενωτικός σε αγωνιστική – ταξική κατεύθυνση, που έχει μετατραπεί σε ένα χώρο συσπείρωσης και αναφοράς. Εμφανίζεται, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια η δυνατότητα ταξικού – αγωνιστικού συντονισμού, ανεξάρτητου από τις  ξεπουλημένες και υποταγμένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, ως μαζικό και αγωνιστικά πρωταγωνιστικό ρεύμα στο εργατικό κίνημα της περιόδου. Γι’ αυτό και συναντά την πολύπλευρη επίθεση του κράτους, της κυβέρνησης και της γραφειοκρατίας.  Όσο κι αν επεδίωξαν όλο το προηγούμενο διάστημα σε διάφορες φάσεις, το χτύπημα (ακόμα κι από τα ΜΑΤ) και την απομόνωση του ανεξάρτητου, δημοκρατικά (και όχι γραφειοκρατικά) οργανωμένου ταξικού ρεύματος εκείνο φάνηκε πως αντέχει.
Αγώνας – ρήξη – ανατροπή, μέτωπα παντού!
 
       Γίνεται ξεκάθαρο πια σε όλο και περισσότερο κόσμο, πως αντίπαλος δεν είναι μόνο κάποιες αφηρημένες αγορές αλλά ο καπιταλισμός γενικά. Είναι ανάγκη λοιπόν να ενισχύσουμε σαν εργαζόμενοι όσο πιο αποφασιστικά γίνεται τα όργανα εργατικής δημοκρατικής οργάνωσης και πάλης όπως τα σωματεία, τις εργατικές συνελεύσεις, τις λαϊκές συγκεντρώσεις στις γειτονιές, τις τοπικές επιτροπές των ανέργων, των απολυμένων και των αγροτών. Το μέλλον μας να περάσει στα χέρια μας. Να φωνάξουμε «κάτω η νέα απολυταρχία», « κάτω η δικτατορία των αγορών και της Ε.Ε». Να αναζητήσουμε την δημιουργία μετώπων και οργάνων των εργαζομένων και του λαού που θα συμβάλλουν με μια νέα πνοή στην υπόθεση της εργατικής, λαϊκής και νεολαιίστικης πάλης, της αντικαπιταλιστικής απάντησης στην κρίση και στην πρωτοφανή επίθεση που εξαπολύουν η κυβέρνηση του, το κεφάλαιο και η Ε.Ε. Να δώσουμε  άμεση απάντηση, με ανένδοτο αγώνα που να τονώνει την αυτοπεποίθηση, να ενισχύει τις αντιστάσεις, να προωθεί την λαϊκή και εργατική ενότητα για την ανατροπή των μέτρων και να βάζει το λιθαράκι να διεκδικήσουμε μια άλλη κοινωνία.
       Είναι επιτακτική ανάγκη η συγκρότηση ενός  Αγωνιστικού Μετώπου πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που: 
-Θα γκρεμίσει την  Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το σάπιο πολιτικό  σύστημα
.-Θα επιβάλει την μονομερή παύση πληρωμών, τη μη αναγνώριση του χρέους  και την έξοδο από την ΟΝΕ και το Ευρώ.
-Θα υπερασπιστεί τις κατακτήσεις του λαϊκού κινήματος και των εργαζομένων.  
-Θα διεκδικήσει και θα επιβάλει ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που θα συνδέει τις άμεσες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού με τη σοσιαλιστική προοπτική  
 
Είναι καιρός πια να παλέψουμε κι εδώ στη Χίο για τη συγκρότηση και οργάνωση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Από όπου κι αν έχουμε προέλθει πολιτικά (αποστοιχισμένοι βέβαια  από την πολιτική του κεφαλαίου, των πολιτικών τους υπαλλήλων και τον υποταγμένο και ξεπουλημένο συνδικαλισμό), από όποιο χώρο της αριστεράς, ή της βάσης άλλων κομμάτων, ανένταχτοι και ενταγμένοι να παλέψουμε από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων. Να συμβάλλουμε όλοι μαζί στην δημιουργία ενός κοινωνικού μετώπου, που θα αντιπαλεύει τα μέτρα και τις επιλογές του κεφαλαίου, που θα διεκδικεί τα δικαιώματά μας, θα αναζητά την αγωνιστική ταξική ενότητα παλεύοντας για την ανατροπή της σημερινής σαπίλας . Σε αυτήν την κατεύθυνση να δώσουμε τον αγώνα μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία και τον συντονισμό τους, σαν εργαζόμενοι, δίπλα τους και μαζί τους, και μέσα από  πλατειές και ανοιχτές επιτροπές στις οποίες να συμμετέχουν οι πολίτες που αντιδρούν στα μέτρα της κυβέρνησης σαν κοινωνικό μέτωπο, από τη σκοπιά των συμφερόντων μας και κόντρα στα συμφερόντα της εργοδοσίας, των επιχειρηματιών και του κεφαλαίου συνολικότερα. Τα κέρδη των καπιταλιστών τίποτα δεν έχουν να προσφέρουν στο τόπο μας, τίποτα και σε μας, μόνο στις τσέπες τους.
 
Μέτωπο κοινής δράσης, αγώνα και ανατροπής τώρα


Σωτήρης Θεοδώρου- μέλος ΣΥΡΙΖΑ