Αρχική Πολιτισμός Οι «Γερόντισσες» του Αιγαίου, Διανησιωτική & ονειρική παράσταση του Βασίλη...

Οι «Γερόντισσες» του Αιγαίου, Διανησιωτική & ονειρική παράσταση του Βασίλη Κονταξή συνέντευξη στην Ευγ. Ασλανίδη

10

 

 

 

Οι «Γερόντισσες»  του Αιγαίου

 

Διανησιωτική  & ονειρική παράσταση του Βασίλη Κονταξή

 Ευγενία Ασλανίδη

 

«Οι γερόντισσες και η θάλασσα» του Γιάννη Ρίτσου σε σκηνοθεσία και θεατρική προσαρμογή του Βασίλη Κονταξή  παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της 22ης Συνάντησης Ερασιτεχνικών Θιάσων Αιγαίου που πραγματοποιήθηκε το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη στη Λέρο. Μια κατά γενική ομολογία ονειρική  και αρκούντως ποιητική παράσταση, όμως το διαφορετικό που την έκανε και μοναδική στο είδος της ήταν ο διανησιωτικός της χαρακτήρας.

Δεκατρείς γυναίκες, μέλη του ερασιτεχνικού θεάτρου  από τη  Χίο, τη Σάμο, τη Λέσβο, τη  Λήμνο, την Κω, την Κάλυμνο, τη Μήλο, τη Ρόδο, τη Λέρο και την Πάτμο υποδύθηκαν τις «γερόντισσες». Την υπέροχη αυτή ιδέα εμπνεύστηκε ο ίδιος ο σκηνοθέτης και την έκανε πράξη χάρη στη στήριξη της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικών θιάσων και της Γενικής Γραμματείας    Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής.



Ο Βασίλης Κονταξής, σκηνοθέτης, ηθοποιός και   τραγουδιστής (Στη Συνάντηση οι ερασιτέχνες είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν και ως δάσκαλο ορθοφωνίας μέσα από σχετικό σεμινάριο)  είχε μια συζήτηση στη Λέρο με την Ευγενία Ασλανίδη για λογαριασμό της «Χιαχτίδας».

 

Κύριε Κονταξή πώς  καταπιαστήκατε με τον Ρίτσο;

Πάντα μου άρεσε η ποίηση του Γιάννη Ρίτσου. Ο λόγος του έχει το περιθώριο να  ανέβει στη θεατρική σκηνή, σου δίνει τη δυνατότητα να το αντιμετωπίσεις σαν θεατρικό έργο. Ο Ρίτσος αγαπάει το θέατρο, φαίνεται μέσα από τη γραφή του όπου υπάρχει η υποψία ότι μπορεί να ανεβεί.

 

Ψάχνετε πάντα δύσκολα  και άγνωστα στο θεατρόφιλο κοινό κείμενα;

Μου αρέσουν οι προκλήσεις,  να καταπιάνομαι με πράγματα  που δεν έχουν θεατρική μορφή και να τους δίνω εγώ. Έχει γίνει πολλές φορές αυτό. Σε μια από τις δουλειές μου είχαμε καταπιαστεί με κείμενα που καμιά σχέση δεν είχαν με θέατρο. Ήταν μια παράσταση στη Σέριφο. Το κείμενο το είχε γράψει ο Κωνσταντίνος Πέρας,  πρόεδρος του πρώτου σωματείου ελλήνων μεταλλωρύχων (1916), μέσα στη φυλακή στη Σύρο Το κείμενο του ήταν μια αφήγηση για την πρώτη απεργία των μεταλλωρύχων.

 Μιλάτε για Σέριφο, τώρα είμαστε στη Λέρο, πώς βρεθήκατε εσείς , ένας Ηπειρώτης στο Αιγαίο;

Όχι Ηπειρώτης, Γιαννιώτης. Έχει μεγάλη διαφορά. Είμαι γέννημα –θρέμμα των Ιωαννίνων.  Η οικογένειά μου, λένε,   κρατάει από την οικογένεια της Κυρά Βασιλικής, της γυναίκας του Αλή Πασά. Δυστυχώς  ζω στην Αθήνα… Στο Αιγαίο ήρθα για πρώτη φορά  όταν πήγα να διδάξω τραγούδι σε μουσική σχολή της Μήλου. Εκεί γνώρισα τη  θεατρική ομάδα του νησιού την οποία και ανέλαβα για περίπου πέντε χρόνια. Τότε έμαθα για την ύπαρξη της Ομοσπονδίας Ερασιτεχνικών θιάσων Αιγαίου και πρότεινα στην ομάδα της Μήλου να γίνει μέλος της.

 Οι «γερόντισσες» πώς προέκυψαν;

Η ιστορία με τις «γερόντισσες» ξεκίνησε το 2009 που ήταν έτος Γιάννη Ρίτσου. Θαυμάζοντας την ιστορία των Συναντήσεων των Ερασιτεχνικών Θιάσων  –έζησα δύο Συναντήσεις –μου μπήκε η ιδέα πως θα μπορούσε να γίνει μια διανησιωτική παράσταση. Παρατηρούσα ότι έχετε σχέσεις φιλίας  μεταξύ σας άρα η «μαγιά» υπήρχε. Σκέφτηκα αυτή τη συγκεκριμένη παράσταση διότι η δομή της  θεατρικής προσαρμογής που έδωσα στο κείμενο ήταν εφικτό να  ανέβει στο πλαίσιο της Συνάντησης με τον τρόπο που ανέβηκε.

Η πρόταση μου έγινε δεκτή με μεγάλη χαρά. από την Ομοσπονδία  η οποία μου πρότεινε την αφρόκρεμα  των γυναικών από όλους του θιάσους του Αιγαίου. Έτσι προχωρήσαμε και με τη στήριξη της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.

Πώς  ήταν η συνεργασία  ενός επαγγελματία του θεάτρου με τόσες γυναίκες και μάλιστα  ερασιτέχνες;

Στην αρχή  υπήρχε ένα κούμπωμα, μια καχυποψία,  αφού καμιά τους δε φανταζόταν  τον τρόπο  με τον οποίο θα δουλεύαμε. Στην πορεία, έχοντας αρχίσει να υποψιάζονται πώς θα σχηματοποιηθεί η παράσταση, άρχισαν να λύνονται  και  να βγαίνει μια δυνατή ανθρώπινη σχέση. Σήμερα έχει δημιουργηθεί ένας δυνατός θίασος, μια πάρα πολύ καλή παρέα  που με ενθουσιάζει ως καλλιτέχνη και με συγκινεί βαθιά ως άνθρωπο.

Πότε ξεκινήσατε και ποια θα είναι η συνέχεια;

Ξεκινήσαμε τον Αύγουστο του 2009. Η πρώτη παράσταση δόθηκε στις 27 Μαρτίου 2010 ,Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, στην Κω. Ακολούθησε μία παράσταση στην Ελευσίνα τον Ιούλιο,  άλλη μία στη Λήμνο το Σεπτέμβριο και τώρα στη Λέρο στο πλαίσιο της Συνάντησης.  Θέλουμε πολύ να συνεχίσουμε για δύο λόγους. Πρώτα γιατί το επιθυμούμε  εμείς και δεύτερον γιατί μας το ζητούν από διάφορα άλλα νησιά αλλά και από την Αθήνα και το εξωτερικό.

 

 Αυτή η συνύπαρξη διαφορετικών  νησιωτών  στην ίδια  παράσταση θα μπορούσε να θεωρηθεί   πολιτική πράξη καθώς προάγει την αιγαιοπελαγίτικη συνείδηση  που είναι χρόνιος στόχος της πολιτικής.

Αυτή η χώρα πρέπει όχι απλά να ποντάρει στον πολιτισμό, αλλά να είναι πολιτισμός. Θα πρέπει  οι ανταγωνισμοί να μπούνε  στην άκρη.  Όλα τα νησιά δεν έχουν την ίδια πρόσβαση, τις ίδιες ευκολίες. Πρέπει να δομηθεί βαθιά συνείδηση ότι το πολύπαθο Αιγαίο οφείλει να είναι ενωμένο. Ειδικότερα για θέματα τέχνης και πολιτισμού. Ειδικότερα για την εικόνα αυτού του τόπου προς τα έξω, που θέλει τα νησιά μας σαν τουριστικά θέρετρα ενώ πρώτα θα πρέπει να προβάλλονται ως κοιτίδες τέχνης και πολιτισμού.

 Πώς βλέπετε το ερασιτεχνικό θέατρο στο Αιγαίο;

Μελετώντας την Ομοσπονδία και το έργο της ανακάλυψα ότι οι περισσότερες ομάδες ειδικά των μεγάλων νησιών πηγαίνουν και παίζουν θέατρο σε μικρότερα νησιά. Αυτό το θεωρώ συγκλονιστικό γιατί δείχνει όχι μόνο τη δίψα του καθενός για προβολή στην τοπική κοινωνία αλλά και κάτι βαθύτερο. Κάνουμε θέατρο για να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα. Και όσον αφορά το Αιγαίο, όσο πιο ενωμένοι, τόσο μεγαλύτερα θα πετυχαίνουν από ότι μόνοι τους.

 Θα μπορούσε να ανεβάσουν κάτι αντίστοιχο από μόνοι τους οι ερασιτέχνες:

Ναι, αν βρεθεί κάποιο έργο που μπορεί να δουλευτεί τμηματικά και μετά συνολικά θα μπορούσε. Και θα ήταν καλό για την ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των  σχημάτων των διαφόρων νησιών.

 

Ποια είναι η γνώμη σας για τη Συνάντηση;

Είναι πολύ καλό που έρχονται από τόσα νησιά και συμμετέχουν όμως πιστεύω ότι οι συμμετοχές θα πρέπει να είναι λιγότερες. Να μπαίνουν και κάποια κριτήρια στις ομάδες που συμμετέχουν. Επίσης θα μπορούσαν να γίνονται περισσότερες διαλέξεις και σεμινάρια γιατί είναι μια καλή ευκαιρία να μάθει κανείς μέσα από αυτό. Σε μετέπειτα στάδιο να μπαίνουν και θεματικές ενότητες

 

Με τα πενιχρά οικονομικά μέσα…

Σε αυτό θα μπορούσαν να σας απαντήσουν οι υπεύθυνοι που διοργάνωσαν το περιβόητο Ταξίδι Τεχνών τον περασμένο Αύγουστο και έδωσαν 450 χιλιάδες ευρώ, όταν την ίδια στιγμή κόπηκε το 60% των δαπανών της ετήσιας χρηματοδότησης του Υπουργείου προς την Ομοσπονδία για τη διοργάνωση της Συνάντησης.

 

Διανύουμε και περίοδο οικονομικής κρίσης…

 Θα  σας μεταφέρω την απάντηση του Θόδωρου Αγγελόπουλου που είπε ότι ειδικά σε εποχές κρίσεως η ανάδειξη του πολιτισμού θα έπρεπε να είναι το πρώτο πράγμα  στο οποίο θα δώσουμε σημασία. Ειδικότερα σε μια χώρα σαν τη δική μας που έχει πολλά να  πει.

 

Παράλληλα με την παράσταση, γυρίσατε και ένα ντοκιμαντέρ. Μιλήστε μας γι αυτό;

Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται τον τρόπο που ανέβηκε η παράσταση  και με αυτή την αφορμή επικεντρώνεται στην ύπαρξη του ερασιτεχνικού θεάτρου ανά το Αιγαίο στο καλλιτεχνικό αλλά και κοινωνικό τους έργο.

Για τις ανάγκες αυτού του ντοκιμαντέρ ήρθα και στη Χίο συνομίλησα με μέλη της Θεατρικής Ομάδας, με τη Μαρία Φούτσου  είδαμε κάποια χαρακτηριστικά μέρη που προβάλλονται στο ντοκιμαντέρ.

Να πω ακόμα ότι  για την παραγωγή του ντοκιμαντέρ και την πραγματοποίηση της παράστασης βοήθησε και ο ηθοποιός Γιάννης Βούρος που κατάγεται από το νησί σας.

 

Τις «γερόντισσες» θα τις δούμε στη Χίο;

Θα το ήθελα με πολύ μεγάλη μου χαρά. Η Χίος είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νησιά σε θέματα θεάτρου και πολιτισμού και είναι μεγάλη χαρά  να δοκιμαστεί η παράσταση σε ένα έμπειρο και υποψιασμένο κοινό.


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΧΙΑΧΤΙΔΑ, 31/10/2010


Φωτό 1

Σκηνή από παράσταση. Μαζί με τις «Γεροντισσές» διακρίνονται ο σκηνοθέτης Βασίλης Κονταξής και ο Μουσικός Γεράσιμος Τριανταφύλλου

 

Φωτο 2

 «Γερόντισσες» είναι:

Γερόντισσα της Σάμος: Λίτσα Σταμνά,
Γερόντισσα της Λέσβος Ι: Μαρία Αϊβαλιώτη, 
Γερόντισσα της Λήμνος: Ελένη Τσιγιάννη,
Γερόντισσα της Λέσβος ΙΙ: Αγγελική Γεωργαντά,
Γερόντισσα  της Κως: Χαρίκλεια Βαμβακίδου,
Γερόντισσα της Κάλυμνος: Καλοτίνα Κόρφια,
Γερόντισσα της Μήλος: Αύρα Βαλσαμανίδου, 
Γερόντισσα της Χίος: Ευγενία Ασλανίδη,
Γερόντισσα της Ρόδος: Ρούλα Σαλιάρη,
Γερόντισσα της Λέρος: Βίκυ Θεοτοκάτου,
Γερόντισσα της Πάτμος: Δέσποινα Βακρατσή,
Γερόντισσα της Λέσβος ΙΙΙ Ντέσσυ Κομνηνού,  
Μια  Γερόντισσα απ’ τ’ απέναντι: Φωτεινή Βελεσιώτου.