Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Κ. Μουσουρούλης: πολιτική εμπάθεια στον τρόπο που νομοθετεί η Κυβέρνηση

Κ. Μουσουρούλης: πολιτική εμπάθεια στον τρόπο που νομοθετεί η Κυβέρνηση

6

Τετάρτη, 24.11.2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σύγχυση, προχειρότητα αλλά και πολιτική εμπάθεια, χαρακτηρίζουν τον τρόπο με τον οποίο νομοθετεί η Κυβέρνηση, ανέφερε ο Βουλευτής Ν. Χίου της Νέας Δημοκρατίας, Κωστής Μουσουρούλης, μιλώντας, σήμερα, στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Κατάργηση και συγχώνευση υπηρεσιών, οργανισμών και φορέων του δημοσίου τομέα».

 

Αναλυτικά, η ομιλία του Κ. Μουσουρούλη έχει ως εξής:

« Είναι αλήθεια ότι με το ΠΑΣΟΚ μας χωρίζουν πολλά, σε όλα τα επίπεδα. Κυρίως όμως, μας χωρίζει διαφορά νοοτροπίας κύριε Υπουργέ. Και θέλω να σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα:

 

Όταν, το 2004, μου έγινε η τιμητική πρόταση να αναλάβω Γενικός Γραμματέας Επενδύσεων & Ανάπτυξης στο Υπουργείο Οικονομίας, μετά από 18ετή θητεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το πρώτο πράγμα με το οποίο ασχολήθηκα ήταν η διαμόρφωση ενός προγράμματος της Γενικής Γραμματείας για την αντιμετώπιση των κρίσιμων προβλημάτων της εποχής εκείνης. Ωστόσο, μελετώντας τον τρόπο, με τον οποίο είχαν διαχειριστεί τα Υπουργεία τα θέματα της τεχνικής βοήθειας, διαπίστωσα κατάχρηση του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος 4/2002 σε όλα τα επίπεδα, με ανορθολογικές και χωρίς τεκμηρίωση δαπάνες. Από δαπάνες, όπως αυτές που ανέφερε προηγουμένως ο κος Χατζηγάκης, μέχρι αναθέσεις μελετών χωρίς σκοπιμότητα. Επέλεξα να μη δώσω τίποτα από αυτά στη δημοσιότητα, αν και θα μπορούσα κάθε μέρα να βγάζω κι από ένα έγγραφο. Επέλεξα να ασχοληθώ με τη δουλειά μου. Αυτή ακριβώς είναι και η διαφορά νοοτροπίας που έχουμε. Πολλοί Υπουργοί της Κυβέρνησής σας, από την πρώτη μέρα που μπήκαν στα Υπουργεία τους, αντί να διαμορφώσουν τη δική τους ατζέντα, να σκύψουν το κεφάλι και να δουλέψουν για να δώσουν μετρήσιμο αποτέλεσμα, ασχολήθηκαν με το να ανακαλύπτουν και να δίνουν στη δημοσιότητα δαπάνες για κουρτίνες, για τηλέφωνα κ.ο.κ..

 

Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο. Είναι αλήθεια ότι με πολιτικά, κατά κανόνα, κριτήρια, και μέσα από ένα δαιδαλώδες πλέγμα αρμοδιοτήτων αλλά και διατάξεων, δημιουργήθηκαν πολλοί δημόσιοι οργανισμοί χωρίς τεκμηριωμένη σκοπιμότητα και χωρίς υποχρεώσεις επίτευξης μετρήσιμων στόχων. Είναι επίσης αλήθεια ότι το διαχειριστικό κόστος των οργανισμών αυτών ήταν δυσανάλογο σε σχέση με το αποτέλεσμα, γεγονός που ανέτρεπε τον οικονομικό σχεδιασμό της εκάστοτε Κυβέρνησης. Και όχι μόνο. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι οργανισμοί αυτοί, αντί να αναπτύξουν υγιείς εταιρικές σχέσεις με τον ιδιωτικό τομέα, επέλεξαν να περιορίσουν τη δράση του εκμεταλλευόμενοι την κρατική προστασία.

 

Εκτός από αυτά δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνάμε δυο πράγματα.

 

Ποιος δημιούργησε τους περισσότερους από αυτούς τους φορείς, από το 1981 μέχρι σήμερα; Και αναφέρω παραδείγματα όπως η Εθνική Ακαδημία Γραμμάτων και Επιστημών, το Εθνικό Κέντρο Ερευνών Υγείας, το Κέντρο Κληρονομικών Νόσων Αίματος, την Ιόνιο Ακαδημία, τη Διεθνή Ικάριο Αεραθλητικής Ακαδημίας, το Ινστιτούτο Έρευνας και Ελέγχου Ποιότητας Υπηρεσιών Υγείας κ.ο.κ.. Δηλαδή, μια σειρά από Οργανισμούς οι οποίοι δημιουργήθηκαν επί των ημερών των προηγούμενων Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ το οποίο σήμερα τους καταργεί.

 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε, επίσης, ότι όποτε εμείς προσπαθήσαμε να προχωρήσουμε σε συγχωνεύσεις, καταργήσεις ή απορροφήσεις οργανισμών, δεν είχαμε  απέναντί μας μόνο εκείνους που αντιδρούσαν λόγω αφαίρεσης «επαγγελματικής ύλης», αλλά και τη σημερινή Κυβέρνηση που, τότε, ασκούσε Αντιπολίτευση λαϊκισμού και δημαγωγίας.

 

Κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

 

Το κείμενο του Σχεδίου Νόμου αναφέρεται στην ορθολογική αναδιάρθρωση του Δημόσιου Τομέα με σκοπό τον περιορισμό του, ώστε να διοικείται αποτελεσματικότερα και, βέβαια, να μην επιβαρύνει το κράτος με έξοδα χωρίς αντίκρισμα.

 

Και ερωτώ:  η αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη διοίκηση είναι μόνο θέμα μεγέθους;

 

Αν ήταν έτσι το Υπουργικό Συμβούλιο δεν θα αριθμούσε 50 σχεδόν άτομα. 

 

Αλλά και έτσι να είναι, το αποτέλεσμα ορισμένων συγχωνεύσεων οδηγεί σε Οργανισμούς ακόμη μεγαλύτερου μεγέθους που θα αντιμετωπίζουν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα διοίκησης.

 

Κατά τη γνώμη μου εκείνο που επιβαρύνει περισσότερο το Κράτος είναι οι λανθασμένες αποφάσεις που λαμβάνουν οι Οργανισμοί, μικροί ή μεγάλοι.

 

Ένας πρέπει να είναι ο στόχος :

Η αύξηση της απόδοσης της κρατικής οικονομικής δαπάνης σε όλα τα επίπεδα.

Στο νομοσχέδιο αναφέρεται επίσης ότι όλη η επεξεργασία βασίστηκε σε αποφάσεις της αρμόδιας Διυπουργικής Γνωμοδοτικής Επιτροπής.

Και ρωτώ: Πού βασίστηκαν οι αποφάσεις της Επιτροπής αυτής;

        Έγινε κάποιος προκαταρκτικός σχεδιασμός;

        Αξιολογήθηκαν οι παράμετροι λειτουργίας των οργανισμών, όπως για παράδειγμα, η δομή τους; Η συσχέτιση θεσμοθετημένων με υλοποιούμενες αρμοδιότητες; Τα οργανωτικά συστήματα και οι υποδομές τους; Το ανθρώπινο δυναμικό τους;

        Ελέγχθηκαν σε βάθος οι επικαλύψεις και οι συνέργειες;

        Εκτιμήθηκαν  οι διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας- κι εδώ αναφέρομαι στην κατάργηση του Ινστιτούτου Μεταναστευτικής Πολιτικής-  ή ακόμα,

        Εξετάστηκαν χωροταξικά οι επιπτώσεις; Ένα παράδειγμα είναι η κατάργηση των Κέντρων Αγροτικής Ανάπτυξης.

        Μήπως τέλος, ποσοτικοποιήθηκαν τα αποτελέσματα των καταργήσεων, των συγχωνεύσεων και του περιορισμού των ΔΣ και των μελών τους; Αν ναι πείτε μας συγκεκριμένα νούμερα.

 

Μόνο έτσι, μόνο αν είχαν γίνει όλα αυτά που ανέφερα, θα μπορούσαμε να αποφανθούμε αν όντως το νομοσχέδιο αυτό αυξάνει την απόδοση της κρατικής οικονομικής δαπάνης.

 

Και ενώ η Κυβέρνηση, στα περισσότερα νομοθετήματά της, κινείται με Προεδρικά Διατάγματα (πχ το νομοσχέδιο για τις Fast Track επενδύσεις), εδώ παραπέμπει την εφαρμογή του Νόμου σε Υπουργικές Αποφάσεις, προφανώς για να παρακάμψει το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο θα προσέκρουε η εφαρμογή αυτή, αν αντί για Υπουργικές Αποφάσεις, προέβλεπε Προεδρικά Διατάγματα. Νομίζω ότι σε αυτό είχε αναφερθεί και ο κος Παυλόπουλος.

 

Θα ήθελα τώρα να αναφέρω ορισμένα παραδείγματα για να σας πείσω ότι το Νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από προχειρότητα και πολιτική εμπάθεια.

Ξεκινώ με το θέμα της προχειρότητας. Καταργήσατε το Ειδικό Ταμείο Εκτάκτων Αναγκών, όπου τα ταμειακά του υπόλοιπα περιέχονται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών. Δεν αναφέρετε όμως τον τρόπο με τον οποίο θα τα χρησιμοποιήσει. Με Υπουργικές Αποφάσεις θα τα διαθέσει; Και πόσα είναι αυτά τα υπόλοιπα;

Παράδειγμα δεύτερο, η συγχώνευση του Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Συνοχής, και μάλιστα, θυμάμαι εδώ ότι και οι συνάδελφοι του Πασόκ ήταν αντίθετοι σε αυτό.

Παράδειγμα τρίτο, η συγχώνευση της Σχολής Επιμόρφωσης Υπαλλήλων Υπουργείου Οικονομικών με το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Σε σχετική Ερώτησή μου η Κυβέρνηση μου απάντησε ως εξής: το μεν Υπουργείο Οικονομικών, στο οποίο υπάγεται η σχολή, δήλωσε αναρμόδιο για θέματα εκπαίδευσης του προσωπικού του, το δε Υπουργείο Εσωτερικών προσπάθησε να δικαιολογήσει τη συγχώνευση αυτή, αν και είναι γνωστό ότι η οικονομική εκπαίδευση απαιτεί και εξειδικευμένη δομή εκπαίδευσης. Είναι μια εντελώς διαφορετική εκπαιδευτική λειτουργία, τα δε αποτελέσματα τα βλέπουμε και στην πορεία των εσόδων.

Παράδειγμα τέταρτο. Αναφερθήκαμε εκτενώς στο θέμα της Αγρογής.  Η περιγραφή στο Νόμο πολιτικών και διοικητικών αποφάσεων δεν έχει καμία δουλειά. Κι εδώ εντοπίζω την εμπάθεια που σας διακρίνει. Το βλέπουμε σε όλα τα νομοθετήματά σας, στις εισηγητικές Εκθέσεις και στις προσπάθειες που κάνετε να αποδώσετε ευθύνες και να τις περιγράψετε μέσα στα νομοθετήματα. Αν θέλετε να το κάνετε, προβλέψτε στο Νομοσχέδιο την ακύρωση των αποφάσεων των προηγούμενων Διοικητικών Συμβουλίων και Υπουργών.

Θα κλείσω με ορισμένες ερωτήσεις.

 

        Γιατί δεν ασχοληθήκατε καθόλου με τα οργανογράμματα των Υπουργείων;

        Γιατί δεν καταργήσατε ή δεν συγχωνεύσατε ορισμένες Ειδικές ή Γενικές Γραμματείες; Αντίθετα, αντί να το κάνετε αυτό συστήσατε νέες, όπως η Γενική Γραμματεία Στρατηγικών Επενδύσεων με ένα Προεδρικό Διάταγμα μιας σελίδας. Και σας ρωτώ, γιατί δεν μεταφέρατε τις αρμοδιότητες αυτές στη Γενική Γραμματεία Επενδύσεων και Ανάπτυξης που ήδη υφίσταται, αλλά κάνατε ένα Προεδρικό Διάταγμα με ένα άρθρο τριών γραμμών όπου, άκουσον-άκουσον, αναφέρετε ότι “η Γραμματεία αυτή συλλέγει και επεξεργάζεται στοιχεία για τη διαμόρφωση προτάσεων σχετικά με τον στρατηγικό σχεδιασμό επενδύσεων”. Είναι αυτό νομοθέτημα; Αυτή είναι μια δουλειά στο γόνατο, η οποία πολλαπλασιάζει το κράτος, και, στην ουσία, διαιρεί το ίδιο αντικείμενο και μάλιστα εντός του ίδιου Υπουργείου, πράγμα- κατά τη γνώμη μου, απαράδεκτο!

 

Συνεχίζω τις ερωτήσεις και κλείνω κύριε Πρόεδρε:

 

          Γιατί δεν ασχοληθήκατε με τον ΕΟΜΜΕΧ;  ή με τους Οργανισμούς Λαϊκών Αγορών; ή ακόμα με τα πολυάριθμα Ινστιτούτα που “κρύβονται” κάτω από Οργανισμούς τους οποίους ούτε καν αναφέρατε σε αυτό το νομοσχέδιο; Ο κατάλογος είναι μεγάλος και εσείς δεν έχετε κάνει καμία απολύτως προσπάθεια. Όπως επίσης, δε λάβατε υπ’ όψιν δικές μας προτάσεις και παρατηρήσεις που είχαν γίνει προ καιρού για τα ζητήματα αυτά.

 

Τέλος, βάλατε στο στόχαστρο, το βλέπουμε από δημοσιεύματα, εταιρίες ειδικού σκοπού όπως η ΜΟΔ ΑΕ και η Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ, ότι συμβάλλουν δήθεν στο έλλειμμα προετοιμάζοντας έτσι το έδαφος για να κάνετε αργότερα απολύσεις ή καταργήσεις. Αυτό δεν πρόκειται να σας το επιτρέψουμε. Τώρα σας έπιασε “ο πόνος” για τις εταιρείες αυτές;

Σας ευχαριστώ».