Αρχική Απόψεις Aρθρα Μήνυμα Προέδρου ΝΟΣΑΜΑΧ Ν. Νύκτα για την Παγκόσμια και Εθνική Ημέρα των...

Μήνυμα Προέδρου ΝΟΣΑΜΑΧ Ν. Νύκτα για την Παγκόσμια και Εθνική Ημέρα των ΑΜΕΑ

11

Μήνυμα του Προέδρου του ΝΟΣΑΜΑΧ κ. Νικ. Νύκτα

 

3 Δεκεμβρίου: Εθνική και Παγκόσμια Ημέρα ΑΜΕΑ. Έχουμε όμως προσαρμοσθεί σε εθνικό επίπεδο και ως κοινωνία στο τρόπο που αντιμετωπίζονται τα ΑΜΕΑ παγκοσμίως; Στεκόμαστε δίπλα τους με τον ίδιο σεβασμό και αίσθημα ευθύνης και έχουμε εξασφαλίσει τις ίδιες εξαιρετικές δομές στήριξης και υποστήριξης που παρέχουν όλα τα πολιτισμένα κράτη; Δυστυχώς όχι.

Στην Ελλάδα, όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν βάλει τον Ήφαιστο, με την γνωστή αναπηρία του στο Πάνθεον, εμείς οι απόγονοι τους απέχουμε ακόμα πολύ από το να εστιάσουμε στην αναπηρία με διευρυμένη κοινωνική και πολιτική αντίληψη.

Θεωρώ, λοιπόν ότι δίκαια η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία αποφάσισε η σημερινή Ημέρα, να μην «εορτασθεί» με εκδηλώσεις που διέπονται από συμπονετικό συντηρητισμό και κολακευτικό λαϊκισμό.

Ας αποτελέσει μια ημέρα υπενθύμισης , απολογισμού και κυρίως ανάληψης ευθυνών από όλους μας, για απόδοση δικαιοσύνης και εδραίωσης διαρκούς διαλόγου μεταξύ πολιτείας – κοινωνίας και ατόμων με αναπηρία. Ας αναλογισθούμε απλά, ότι όλοι μας εν δυνάμει μπορούμε να βρεθούμε στην ίδια θέση. Ας βγάλουμε λοιπόν τις ταμπέλες «άτομα με ειδικές ανάγκες» και άτομα με «ειδικές ικανότητες» που ωραιοποιούν καταστάσεις και μας προσφέρουν άλλοθι και συγκάληψη στην αδιαφορία μας και ας αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητά τους.

Μια πραγματικότητα δύσκολη, που οι σημερινές οικονομικές συγκυρίες την κάνουν ακόμα δυσκολότερη. Ένα παρόν με αποκλεισμούς ακόμα και από την ίδια την οικογένεια πολλές φορές, την κοινωνία, την εκπαίδευση, την κατανάλωση, την δραστηριοποίηση, τον πολιτισμό, την υγεία την εργασία, την καθημερινότητα. Ένα παρόν, δυστυχώς ακόμα, γεμάτο με στιγματισμούς και παραβιάσεις θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η συνύπαρξη, η αποδοχή και η ισότιμη συμμετοχή που δικαιούνται βρίσκονται ακόμα σε νηπιακό στάδιο. Οι αποτελεσματικές πρωτοβουλίες, που στοχεύουν στη πραγματικότητα, ελάχιστες. Οι κινήσεις εντυπωσιασμού πολλές και δυστυχώς με άξονα την ειδική μεταχείριση τους και την αντιμετώπιση τους ως αντικείμενα οίκτου.

Ακόμα και οι ίδιοι οι νόμοι που έχουν θεσπισθεί αδυνατούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο για την ισότιμη ένταξη των συμπολιτών μας με αναπηρία στη βάση των νέων ευρωπαϊκών προσεγγίσεων και πολιτικών.

Απαιτείται λοιπόν άμεσα να ορισθεί, ως κεντρική προτεραιότητα η άρση των εμποδίων που θα διασφαλίζουν όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης και κοινωνικής υπερηφάνειας. Με την απομάκρυνση κάθε συντηρητικής σκέψης, με συστηματικές και σταθερές παρεμβάσεις, είναι χρέος μας να αποτελέσουμε ένα δυνατό μοχλό πίεσης για ένα πιο μακροχρόνιο πρόγραμμα βελτίωσης της ποιότητας ζωής τους, να οργανώσουμε ένα πλαίσιο με δυναμική και όχι στείρα διεκδικητικό και να «απλώσουμε» ένα ισχυρό δίκτυ προστασίας, αλληλέγγυοι στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους.

Ως απόδειξη της αξιοπιστίας μας, ας δώσουμε ο καθένας τον προσωπικό του αγώνα για την αξιοπρέπεια και αυτονομία των συνανθρώπων μας με αναπηρία, όχι μόνο γιατί είναι ζήτημα δημοκρατίας, αλλά και γιατί η αναπηρία αποτελεί πρότυπο ζωής.