Αρχική Απόψεις Aρθρα Ιάκωβος Μπριλής: Ως πολίτες ας αγωνιστούμε για να σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ!!!

Ιάκωβος Μπριλής: Ως πολίτες ας αγωνιστούμε για να σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ!!!

9

   Ως πολίτες ας αγωνιστούμε για να σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ!!!

                                                          Ιακώβου Γ. Μπριλή

                                    Μαθηματικού             

 

Kαθημερινά υπάρχει η αίσθηση ότι εμείς οι πολίτες, δεν  προφτάνουμε να  συνειδητοποιήσουμε τους ταχείς ρυθμούς με τους οποίους κινούνται  τα πράγματα.

Ούτε κατανοούμε όλοι  τις αιτίες που  οι πολιτικοί μας φέρονται έτσι όπως φέρονται. Έτσι, απλώς  θρηνούμε και  διαπιστώνουμε   το «κακό» που μας βρήκε… όπως αυτό βγαίνει μέσα από τις ίδιες τις λειτουργίες της πεζής             πραγματικότητας… κι αυτό είναι όλο κι όλο.

Αναρωτιέμαι όμως κάθε τόσο  και λιγάκι βλέποντας τα χάλια  μας.  Ποια κριτήρια θα έπρεπε να βάλουμε εμείς οι πολίτες  για να διαλέξουμε πιο ικανούς πολιτικούς απ΄ αυτούς που διαλέγουμε; Σ΄ αυτό το ερώτημα ένας φίλος είπε: ¨Το ζυμάρι έχει ξινίσει από παντού κι έτσι απ΄ όπου να κόψεις ζύμη ξινή θάναι!»

Ωστόσο,  αν μπορούσαμε να προκρίνουμε εμείς υποψηφίους και όχι να τους διορίζουν ως υποψήφιους οι αρχηγοί των κομμάτων τότε τα κριτήρια σίγουρα θα ήταν πολλά και ποικίλα. Αν και δεν σκεπτόμαστε με ίδιο τρόπο όλοι οι άνθρωποι  όπως είναι φυσικό, όπως και δεν έχουμε όλοι την ίδια πνευματική ωριμότητα,  θεωρούμε ότι  μερικά σημαντικά κριτήρια για μια τέτοια επιλογή θα ήταν να ψάξουμε τα «άξια» πρόσωπα που να έχουν εκδηλώσει :

 Αντίθεση στην αρχομανία (και ρουσφετομανία) γιατί αυτή παράγει στείρες αντιπαραθέσεις και οδηγεί συνεχώς σε δεσμεύσεις που φρενάρουν τις απαραίτητες αποφάσεις αφού εδώ υπεισέρχεται το  πολιτικό κόστος.

Αντίθεση στη  φιλοχρηματία γιατί εξ αιτίας αυτής έχει μετατραπεί η ιδιότητα του πολιτικού  σε «επάγγελμα κερδοφόρο» και η ιδιότητα των πολιτικών κομμάτων σε «κερδοφόρες επιχειρήσεις».

Αντίθεση στην κληρονομική πολιτική οικογενειοκρατία γιατί αυτή δεν συνεπάγεται και την ικανότητα των απογόνων να είναι στην κορυφή της πολιτικής σκηνής.

Αντίθεση στην εξάρτηση από τους μεγαλοκαρχαρίες του Τύπου καθώς και από τον κομματικό συνδικαλισμό.

Αντίθεση στην χρησιμοποίηση οποιασδήποτε προσωπικής ιδιότητας (π.χ. καλλιτεχνικής, συνδικαλιστικής, επιστημονικής)  για ιδιοτελείς σκοπούς και για αυτοπροβολή.

Αντίθεση στην περιφρόνηση προς τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας μας και της Παράδοσης του λαού μας.

Αντίθεση στην κατακρήμνιση των ηθικών αξιών και την αντικατάσταση  από τις ανωφελείς μόδες  που έρχονται ως «φαεινές» ιδέες από το εξωτερικό.

Ασφαλώς και άλλες τέτοιες αντιθέσεις-κριτήρια θα μπορούσαν να καταγραφούν.

Και τότε όντως , θα ήταν πολύ ωραία και ονειρεμένα να κινούνται τα πράγματα στη σφαίρα των καθαρών ιδεών και  των   «καλών  ανθρώπων».
  Το κακό είναι ότι η πραγματικότητα δεν καταλαβαίνει από «καθαρές ιδέες» και τα «καλά πρόσωπα» γιατί εδώ που φτάσαμε αυτά βρίσκονται  στη σφαίρα της φαντασίας. Αν δεχτούμε έστω το «όνειρο» ότι όλοι αυτοί που μας κυβερνούν θα παραιτηθούν(!!!), αυτοί που θα τους αντικαταστήσουν, από πού και πώς θα έρθουν και τι θα άλλαζε ΕΝΤΟΣ των ίδιων καθεστωτικών πλαισίων και των οικονομικών και κοινωνικών νόμων που ισχύουν σήμερα;
Δυστυχώς οι αλλαγές προσώπων δεν σημαίνουν και αυτόματες  αλλαγές καθεστώτων, νόμων, δομών και νοοτροπίας της  κοινωνίας…

Πάντως παρόλα αυτά οι άνθρωποι δεν παύουν να έχουν το ρόλο τους.

Αλλά ας προσγειωθούμε στα καθημερινά βιώνουμε στη χώρα μας και ας συλλογιστούμε ότι από τούτη την μεγάλη κρίση υπάρχει σίγουρα διέξοδος.

Πρέπει  με αισιοδοξία να στραφούμε όλοι με συλλογικότητα (και ιδιαίτερα η νεολαία μας) σε νέα οράματα και ιδανικά.

Αν και μερικοί   μας έδωσαν χαρακτηρισμούς όπως   «απατεώνες, κλέφτες, , ψεύτες »  και ο κ. Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης   χρησιμοποίησε τη λέξη   «κοπρίτες» για  τους Δημοσίους Υπαλλήλους  (άραγε περιλαμβάνει στους κοπρίτες και την κόρη του  που είναι Δ.Υ από το Μάρτη του 2004;) ή διεφθαρμένους τους πολίτες κι όχι τους πολιτικούς που όλοι μαζί τα φάγαμε, εμείς ανταπαντάμε πως δεν ξεχνάμε ότι οι Έλληνες ως σύνολο δεν έχουν καταγραφεί στην ιστορία ως φυγόπονοι, ως αφιλότιμοι, ως μαζοχιστές ή ανίκανοι…Τώρα ως Έλληνες είναι  ανάγκη να το συνειδητοποιήσουμε ότι μια κοινωνία εξαθλιωμένη ψυχικά και πνευματικά, τσαλαπατημένη και ακρωτηριασμένη, δίχως  αξίες , δίχως στόχευση και ιδανικά και χωρίς να πιστεύει σε τίποτα στρέφεται προς το θάνατο, την καταστροφή και αυτοκαταστροφή. …   Μπορούμε όλοι μαζί με όραμα να τα καταφέρουμε με οδηγό την ομόνοια, την εργατικότητα και την ευστροφία μας!!!

Ας ξεπεράσουμε επιτέλους την κακή νοοτροπία μας, ας ατενίσουμε το μέλλον ξεπερνώντας παράλληλα και τους πολιτικούς μας που αγωνίζονται για το πώς να μας  χειραγωγούν παρά πώς να προσφέρουν στον τόπο ουσιαστικά.  Χρειαζόμαστε νέους ορίζοντες. Επιβάλλεται να αγωνιστούμε ενωμένοι για να σταθούμε ΟΡΘΙΟΙ!!!