Αρχική Απόψεις Aρθρα Μιχάλης Σημιριώτης: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΣΥΝΤΟΠΙΤΗ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟ

Μιχάλης Σημιριώτης: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΕ ΣΥΝΤΟΠΙΤΗ ΜΑΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟ

45

 

Γεννήθηκε στη Χίο, μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά στην συνοικία Ευαγγελίστρια Χίου , κολυμπούσαμε μαζί στον Ναυτικό Όμιλο Χίου, πήγαμε στο ίδιο 2ο Δημοτικό, στο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου και μετά ξανά βρεθήκαμε στην ίδια σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Αργότερα ξανά συναντηθήκαμε στον στρατό στο σώμα Μηχανικού στα Αρμόλια ,στο ίδιο τάγμα και στον ίδιο θάλαμο. Οι βίοι μας χώρισαν για 3-4 χρόνια όταν εκείνος έφυγε στην Γερμανία για δουλειά όπου και γνώρισε την γυναίκα του με την οποία απέκτησαν δύο καταπληκτικά παιδιά. Η μοίρα το έφερε να ξανά βρεθούμε όταν γύρισε στην Ελλάδα, μιας και ήταν από το 1993 συνάδελφος της γυναίκας μου. Δούλεψε σε πολλές διευθυντικές θέσεις σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες ιχθυοκαλλιέργειας στον κόσμο και είμαι βέβαιος ότι το σύνολο των 1200 υπαλλήλων της θα τον θυμούνται για την πολύ μεγάλη εμπειρία του στο χώρο, αλλά και για την εντιμότητα και ακεραιότητα του χαρακτήρα του.

Αγωνιστικά τώρα ήταν ο πρώτος της παρέας μας που ασχολήθηκε με τις μεγάλες αποστάσεις. Έχει τρέξει 3 φορές την κλασική διαδρομή του Μαραθωνίου, ένα Μαραθώνιο στη Ρώμη και έναν στη Μεσσήνη. Φυσικά και πολλούς ημι μαραθώνιους αγώνες καθώς και πάρα πολλούς αγώνες 20χλμ, 10χλμ κλπ.

Όταν αποφάσισα να εισέλθω στον δρομικό χώρο των μεγάλων αποστάσεων , ήταν ο μέντορας μου, με συμβούλευε, με εμψύχωνε, και με βοηθούσε με τις γνώσεις του. Τρέξαμε σε πολλούς αγώνες μαζί και διανύσαμε αρκετά χιλιόμετρα. Ο τελευταίος του αγώνας ήταν την 1η Μαΐου 2011 στον ημί – μαραθώνιο του Φλοίσβου (Ποσειδώνιο).

Τον Ιούνιο μπαίνει για εξετάσεις στο νοσοκομείο όπου και αρχίζει ο πιο σημαντικός αγώνας της ζωής του. Στις 12/8/2011 έκανε την τρίτη θεραπεία του ,στην οποία μου είπε ότι πήγε καλά και όλα έδειχναν ότι θα αντέξει και τις επόμενες 3 μέχρι το τέλος Σεπτέμβριου. Οι γιατροί του επέτρεψαν να πάει για λίγες μέρες στη Χίο για μπάνια όπου και μας άφησε ……



Φίλε μου καλέ και αγαπημένε, εκ μέρους όλης της παρέας, του Αλέξανδρου με το οποίο κάνατε μαζί προπόνηση, αλλά και του Θωμά , του Άρη που τόσο σου συμπαραστάθηκε, του Αλέκου, του Κυριάκου και όλων όσων σε γνώρισαν στους αγώνες, σου ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ!!!

Όσο για το τελευταίο Μαραθώνιο της Αθήνας, στις 13/11/2011 στην κλασική που άφησες στην μέση , σου υποσχέθηκα στην κηδεία σου να το τρέξουμε μαζί, εσύ με την ψυχή σου από πάνω , και εγώ με το σώμα μου να εκτελώ τις προτροπές σου!!!

Η υπόσχεσή μου ολοκληρώθηκε κάτω από πολύ δύσκολες καιρικές συνθήκες και με μεγάλο συναισθηματικό φόρτο , έχοντας στην φανέλα μου τυπωμένες 2 φωτογραφίες από αγώνες σου.
Η πίσω φωτογραφία ήταν από τον τελευταίο σου αγώνα!!!!

Τα 42195 μέτρα της Μαραθώνιας πορείας μας ήταν συναρπαστικά, μοναδικά, εκπληκτικά, υπέροχα ,εξαιρετικά ,θαυμάσια ,καταπληκτικά ,αλλά και κουραστικά, ζόρικα, κοπιαστικά κυρίως στα δύσκολα σημεία της διαδρομής, ξέρεις εσύ…!!!!!!

Δεν χρειάζομαι το χειροκρότημα σου ή την αναγνώριση σου , άλλωστε η προσπάθεια μας ήταν κοινή, απλά σου υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω τη Μαραθώνια πορεία μου και θα νοιώθω την ικανοποίηση σε κάθε προπόνηση , σε κάθε αγώνα , σε κάθε Μαραθώνιο ,ότι θα είσαι δίπλα μου, να με στηρίζεις και να με συμβουλεύεις στα ατελείωτα χιλιόμετρα….

Ελπίζω, εύχομαι όλοι οι Χιώτες Μαραθωνοδρόμοι και αθλητές μεγάλων αποστάσεων και υπέρ- αποστάσεων ,να μαζευτούμε στη Χίο μας ,το καλοκαίρι και να τρέξουμε προπονητικά ή να διοργανώσουμε, ένα αγώνα στην μνήμη σου !!! Θα είμαι στην διάθεσή τους να βοηθήσω στην διοργάνωση και στην ανεύρεση χορηγών.

Γιατί όχι να μην φτιάξουμε και έναν σύνδεσμο μαραθωνοδρόμων Χίου που να έχει το όνομά σου!!! ΠΑΠΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ!!!!

Ο φίλος σου ,συντοπίτης, “συν σχολήτης”, συν στρατιώτης, συνάδελφος, συναγωνιστής, και συναθλητής σου.

 

Μιχάλης Σημιριώτης

(Πήρα την έγκριση από την οικογένειά του για να χρησιμοποιήσουμε το όνομά του και φωτογραφίες).