Μανώλης Γλέζος: Η σημαία είναι τα ιδανικά μας

    24



    Απάντηση για το ποιος έχει δικαίωμα να σηκώνει τη σημαία ενός έθνους έδωσε από τη Χίο ο αντιστασιακός, αγωνιστής Μανώλης Γλέζος.
    Προσκεκλημένος της Διεύθυνσης του 3ου Ενιαίου Λυκείου Χίου με αφορμή τις εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου συνομίλησε με τους μαθητές του Λυκείου αλλά και ενός δημοτικού σχολείου, που είχαν την ευκαιρία να μάθουν για πράγματα όχι μόνο που δεν τα έζησαν αλλά δεν τα διδάσκονται καν.
    Σε ερώτηση μαθητή αν μπορούν την ημέρα της εθνικής εορτής να σηκώνουν τη σημαία μας αλβανοί, ο Μανώλης Γλέζος απάντησε με το δικό του μοναδικό τρόπο.
    “Πιστεύω απόλυτα ότι το σύμβολο μας εκφράζει τις αξίες που έχει δημιουργήσει ο ελληνικός λαός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η σημαία είναι ένα σύμβολο που εκφράζει τα πανανθρώπινα ιδανικά, δηλαδή την ελευθερία, την ανεξαρτησία, τη δημοκρατία. Συνεπώς όποιος θέλει να σηκώσει ένα τέτοιο σύμβολο δικαιούται να το κάνει αν πιστεύει σε αυτά τα ιδανικά”. Και συνέχισε με ένα παράδειγμα:
    “Στη μάχη του Παλαμιδίου, είπε ο Μανώλης Γλέζος, δίπλα στον έλληνα  σημαιοφόρο στεκόταν ένας γερμανός φιλέλληνας. Οι τουρκικές οβίδες τους σκότωσαν και τους δύο. Αν υποθέσουμε ότι σκοτωνόταν μόνο ο έλληνας και ζούσε ο γερμανός δεν θα έπρεπε να κρατήσει τη σημαία; Σημαίνει ότι θα άλλαζε πίστη;
    “Σημαίνει ότι σηκώνει αυτά τα ιδανικά. Ήρθε στην Ελλάδα για τον αγώνα της ανεξαρτησίας του έθνους, άρα θα σήκωνε τη σημαία που συμβόλιζε αυτά τα ιδανικά.
    “Αν έρθει κάποιος και πει ότι αρνούμαι το κράτος μου, εγώ δε θα του δώσω να κρατήσει τη σημαία μου. Αν πει θεωρώ τιμή μου να τη σηκώσω γιατί συμβολίζει αυτά τα πανανθρώπινα ιδανικά τότε μετά χαράς θα του τη δώσω”, κατέληξε ο Μανώλης Γλέζος.
    Σεμνός, απέφυγε πάντως να αναφερθεί στην πρώτη αυτή αντιστασιακή πράξη στη γερμανοκρατούμενη Αθήνα, στην αποκαθήλωση της σβάστικας στις 31 Μαίου του 1941 από την Ακρόπολη, μαζί με το συναγωνιστή του Απόστολο Σάντα.
    Σε σχόλιο του προς το νεαρό ακροατήριο ο Μανώλης Γλέζος τόνισε ότι “οποιοσδήποτε άλλος θα το έκανε, αλλά ήμασταν εμείς οι γοργοπόδαροι”.
    Στην αρχή της ομιλίας του ανέλυσε τη συμβολή της Ελλάδας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφέροντας τον παλμό εκείνης της εποχής Αναφέρθηκε στην καθολικότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των ελλήνων, στη συμμετοχή της νεολαίας μέσα από ένα αξιοπρεπή αγώνα και στις θυσίες των αγωνιστών.
    Ο προβληματισμός ήταν έντονος αφού μετά από τις ερωτήσεις “των συνομιλητών του”, όπως του άρεσε να αποκαλεί τους μαθητές, επεκτάθηκε η συζήτηση στον αγώνα των παλαιστινίων αλλά και στην αποστολή στρατού έξω από τα σύνορά μας. Μάλιστα σημείωσε ότι στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όλα τα κράτη έστειλαν κατοχικούς στρατούς και μόνο η Ελλάδα δεν έστειλε.