Αρχική Απόψεις Aρθρα Ελευθερία Λυκοπάντη: Το Δημόσιο Νοσοκομείο ζει

Ελευθερία Λυκοπάντη: Το Δημόσιο Νοσοκομείο ζει

5

 Το Δημόσιο Νοσοκομείο ζει.

Όλοι οι τον κοινό νου έχοντες πιστεύουμε ότι τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ιδρύματα δε σχεδιάζονται με κάθε σοφία και μετά μπαίνουν στον αυτόματο. Οι άνθρωποι είναι που τα εμψυχώνουν, τα καταξιώνουν, αποσπούν την εμπιστοσύνη του κόσμου, ή τα ρημάζουν.

Επειδή η πράξη είναι η επίβαση της θεωρίας, σας καταθέτω την εμπειρία μου.

Τη Δευτέρα χειρουργήθηκα στο Νοσοκομείο για ορθοπεδικό ατύχημα.

Λίγες μέρες μετά, στο σπίτι μου πια κάνω την ανασκόπηση. Μένουμε στο Βροντάδο. Το ασθενοφόρο ήρθε σε 10 λεπτά. Κατευθείαν στα Επείγοντα. Έγινε ό,τι έπρεπε και σε μισή ώρα βρισκόμουν στο κρεβάτι μου περιμένοντας να χειρουργηθώ.

Από κει μπορούσα να παρακολουθώ τα πάντα. Διαπίστωσα ότι οι γιατροί μαζί με το διευθυντή τους ήταν στο Νοσοκομείο σχεδόν πριν τις 8. Το ίδιο βέβαια οι ειδικευόμενοι γιατροί και οι νοσηλευτές. Κανείς τους δεν περπατούσε, πηγαινοέρχονταν βιαστικοί, πολλές φορές ούτε ανάσα δεν προλάβαιναν να πάρουν, όμως ευγενικοί και πρόθυμοι, αν και τόσο λίγοι. Οι παλιοί επώνυμοι γιατροί εκτός από την πρωινή επίσκεψη, ξαναέρχονταν το απόγευμα και πολλοί έμεναν ως αργά!

Μ’ όλα αυτά δε θέλω να πω πως το Σκυλίτσειο είναι το νοσοκομείο που θα ονειρευόταν ο Πλάτωνας για την ιδανική Πολιτεία του. Είμαι όμως απόλυτα σίγουρη για ένα πράγμα. Ακόμα υπάρχει φιλότιμο, για να ακουμπήσει η ελπίδα και να τρομάξει η μιζέρια!

 

Ελευθερία Λυκοπάντη