Αρχική Νέα Εκπαίδευση - Επιστήμη Ανακοίνωση της Ενότητας για τις υποσχέσεις των διαφημιστικών φυλλαδίων

Ανακοίνωση της Ενότητας για τις υποσχέσεις των διαφημιστικών φυλλαδίων

9


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ “ΕΝΟΤΗΤΑΣ” ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΧΙΟΥ
ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΑ ΦΥΛΛΑΔΙΑ
Η Παιδεία άλλαξε με μορφή κοσμογονίας μόνο στα πανάκριβα διαφημιστικά φυλλάδια του υπουργείου Παιδείας. Στην οδυνηρή όμως πραγματικότητα που βιώνουν γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί είναι η Παιδεία που άλλαξε προς το χειρότερο.
Εφαρμόζοντας τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. (Μπολώνια) για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, για φτηνό εργατικό δυναμικό και σύνδεση των σχολείων με τους σπόνσορες και την αγορά, Κυβέρνηση, μεγάλο κεφάλαιο, με την ένοχη σιωπή της Ν.Δ., δε διστάζουν να διαλύουν την εκπαιδευτική και μορφωτική λειτουργία των σχολείων, αρκεί να επιταχύνουν την υλοποίηση των στόχων τους και της πολιτικής τους.


Όλο  και περισσότεροι γονείς και εκπαιδευτικοί συνειδητοποιούν ότι το Ολοήμερο Σχολείο που προορίζεται να αντικαταστήσει το Δημοτικό και το Γυμνάσιο, δεν είναι τίποτε άλλο από μια ολοήμερη ταλαιπωρία ψυχοσωματικής εξουθένωσης των μαθητών, την οποία μάλιστα καλούνται να χρηματοδοτήσουν και οι γονείς (τραπεζοκόμοι, λειτουργικά έξοδα κλπ.).


Η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης(ΟΛΜΕ) εκτιμά ότι σύμφωνα με στοιχεία των διευθύνσεων παραμένουν τουλάχιστον 2.379 κενά εκπαιδευτικών μετά τις τοποθετήσεις 1.209 αναπληρωτών στις 16 Οκτώβρη, οι εκτιμήσεις δε της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας (ΔΟΕ) μιλούν για περίπου 3.000 εκπαιδευτικούς που λείπουν από τα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, κενά που θα καλυφθούν με τους  περιφερόμενους από σχολείο σε σχολείο ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι χρόνο το χρόνο θα πολλαπλασιάζονται.
Η επίσημη αιτιολογία της κυβέρνησης για την έλλειψη εκπαιδευτικών είναι ότι δεν υπάρχουν χρήματα, δεν αντέχει η οικονομία. Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση δεν προχωρεί σε μόνιμους διορισμούς, ούτε καν αναπληρωτών, για να οξύνει το πρόβλημα και να ωριμάσει πιο εύκολα και πιο γρήγορα η “λύση” των ωρομισθίων. Ένας αντεργατικός θεσμός που στα πλαίσια της απασχολησιμότητας επιδιώκουν να διευρυνθεί. Ο συγκεκριμένος τρόπος πρόσληψης και εργασίας του διδακτικού προσωπικού αποτελεί προπομπό μιας γενικευμένης ανατροπής των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, στα πλαίσια μιας εκπαίδευσης που θα αποτελεί ανταποδοτική παροχή υπηρεσιών. Αντί, λοιπόν, το ΥΠΕΠΘ να προσλάβει μόνιμο διδακτικό και βοηθητικό προσωπικό, χρησιμοποιεί ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς με σύμβαση ανάθεσης έργου ως ευέλικτο, φτηνό δυναμικό που εργάζεται κάτω από συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας και πολιτικής ομηρίας.
Η τραγική κατάσταση των ωρομισθίων (αδιοριστία, ανασφάλεια, αδυναμία επαγγελματικού και οικογενειακού προγραμματισμού) επιτείνεται από τη σημαντική καθυστέρηση στην πληρωμή των δεδουλευμένων, αλλά και από την έλλειψη στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων (δε δικαιούνται δώρα, επιδόματα, ταμείο ανεργίας και αποζημίωση), λόγω της ειδικής σύμβασης έργου που συνάπτουν με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.


Από την επίθεση της κυβέρνησης στα εργασιακά δικαιώματα δεν πλήττονται μόνο οι αδιόριστοι συνάδελφοι. Η από πέρσι εφαρμοζόμενη τακτική της Διεύθυνσης και των Σχολικών Συμβούλων “υποχρεωτικών εκπαιδευτικών συναντήσεων” εκτός εργασιακού ωραρίου αρχίζει να εφαρμόζεται και φέτος με το πρόγραμμα του Π.Ε.Κ. και τη “συνάντηση” των νηπιαγωγών με τη Σύμβουλό τους. Φαίνεται πως για την εργοδοσία ο εκπαιδευτικός δεν έχει δικαίωμα να ξεκουραστεί, να  βρεθεί με την οικογένειά του ή να οργανώσει και να  αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του όπως αυτός θέλει.
Οι υπεύθυνοι του προγράμματος και οι εμπνευστές του πιστεύουν πως έχουν θετικότερα αποτελέσματα στην επιμόρφωση των συναδέλφων  όταν αυτή πραγματοποιείται Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή  και μάλιστα με εννιά ώρες μάθημα καθημερινά, από το να γίνονται μέσα στο εργασιακό ωράριο.
 Με το εξοντωτικό ωράριο και τη λειτουργία των Π.Ε.Κ., χρόνια τώρα καθιερωμένο, ο μόνος  στόχος που δεν πετυχαίνεται είναι αυτός της επιμόρφωσης.


Είναι φανερό πως όσο ως μέτρο προόδου της κοινωνίας θα είναι το κέρδος, η Παιδεία θα αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα και ο άνθρωπος ως πραμάτεια. Η μόρφωση δεν είναι ζήτημα γνώσης, αλλά ζήτημα ζωής. Η Παιδεία μπορεί να αλλάξει όταν στη θέση του σημερινού σχολείου έχουμε ένα άλλο μοναδικό τύπο σχολείου δημόσιο, δωρεάν, ενιαίο, 12χρονο που θα δίνει μόρφωση για όλους, ανεξάρτητα από το πόσο “βαστάει η τσέπη” τους, εκπαιδευτικούς που να ανταποκρίνονται  στις σύγχρονες λαϊκές απαιτήσεις με την περιοδική επιμόρφωσή του στα πλαίσια των εκπαιδευτικών αδειών και με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.