Αρχική Πολιτισμός Βιβλιοθήκη ΚΟΡΑΗ & Μουσικό Σχολείο προσκαλούν στη συναυλία με τους ENCARDIA

Βιβλιοθήκη ΚΟΡΑΗ & Μουσικό Σχολείο προσκαλούν στη συναυλία με τους ENCARDIA

22

 Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «ΚΟΡΑΗΣ» ΚΑΙ ΤΟ «ΔΙΟΝΥΣΙΕΙΟ» ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΙΟΥ

ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΝ  ΣΤΗ  ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ  ΤΟΥΣ «ENCARDIA»

Οι Encardia – Άγνωστη Πέτρα, είναι μουσικοχορευτικό συγκρότημα, που ιδρύθηκε το 2004 και είναι από τα πλέον προβεβλημένα και καταξιωμένα στη χώρα και διεθνώς, ελληνικά σχήματα της  διεθνούς μουσικής.  Το ρεπερτόριό τους βασίζεται και εμπνέεται από τη μουσική παράδοση των ελληνόφωνων περιοχών της Νότιας Ιταλίας και της ευρύτερης Μεσογείου. Η ιδιότυπη και απόλυτα ελκυστική αυτή μουσική κολεκτίβα έρχεται από τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας, με  μαγικούς  θρύλους, τραγούδια πολυφωνικά, και χορούς εκστατικούς. Αυτή την πλούσια και γεμάτη ενέργεια μουσική παράδοση αναζητούν και ερευνούν,  δίνοντας έμφαση στις τοπικές διαλέκτους, κυρίως στα «γκρεκάνικα», διάλεκτο ποιητική και τραγουδιστή, που συνδιαλέγεται με κιθάρες, φυσαρμόνικες, ακορντεόν  και  κρουστά και χορεύει στους ρυθμούς της ταραντέλας. Ο συνδυασμός του γκρεκάνικου γλωσσικού και μουσικού ιδιώματος με ένα ελληνικό συγκρότημα, που εφορμάτε από αυτόν και δημιουργεί πάνω σε αυτόν, βοηθά τους ανθρώπους να έρθουν πιο κοντά, να τραγουδήσουν και να περιπλανηθούν στα χωριά της «Μάγκνα Γκρέτσια».

 Το ντοκιμαντέρ Encardia – Η Πέτρα που χορεύει, διάρκειας 80΄ σε σκηνοθεσία Άγγελου Κοβότσου, προβλήθηκε και βραβεύτηκε από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2012. Η ταινία παρακολουθεί το ελληνικό μουσικό συγκρότημα που αναδεικνύει μέσα από τη μουσική, βασικά στοιχεία του λαϊκού πολιτισμού της πλούσιας παράδοσης των ελληνόφωνων της Κάτω Ιταλίας.

Τα Γκρεκάνικα 
Τα «Γκρίκο» είναι ένα αρχαιοελληνικό γλωσσικό ιδίωμα με προσμίξεις ιταλικών λέξεων, που μιλιέται στις περιοχές της Γκρετσία Σαλεντίνα και της Καλαβρίας στη Νότια Ιταλία μέχρι σήμερα. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα “γκρίκο” υποχωρούν στα απομονωμένα και ρημαγμένα από τη μετανάστευση, ελληνόφωνα χωριά, που εντάσσονται στην μεταπολεμική Ιταλική πραγματικότητα.

 Η χρήση της γλώσσας σήμερα περιορίζεται στους ηλικιωμένους και τείνει να εξαφανιστεί, παρά τις προσπάθειες για διάσωση και διδασκαλία στους νεότερους. Ότι, όμως δεν καταφέρνει η εκπαίδευση, το καταφέρνουν οι ντόπιοι μουσικοί μέσα από τα τραγούδια και την ποίηση. Οι στιγμές της ζωής τους συνοδευόταν  με τραγούδια ερωτικά, εργατικά, μοναδικής αξίας μοιρολόγια, νανουρίσματα αλλά και την ταραντέλα πίτσικα.

 Μια ντόπια παραλλαγή του γνωστού ιταλικού χορού, που στην περιοχή απέκτησε μαγικοθρησκευτικές και θεραπευτικές διαστάσεις και ήταν ένας πολιτισμικά κατασκευασμένος εξορκισμός των προβλημάτων που απέρρεαν από τη φτώχια, τη μιζέρια και την εγκατάλειψη της περιοχής του απομονωμένου ιταλικού νότου, μια από τις πιο φτωχές περιοχές της Ευρώπης.

 Τα λόγια των τραγουδιών  κεντρίζουν το θυμικό, τα νοιώθεις βαθιά μέσα σου, σ’ αγγίζουν  και σε γεμίζουν μουσική ενέργεια. Σε παρασύρουν στα βήματα του εκστατικού χορού της Μεσογείου και σε ταξιδεύουν μουσικά στα απόμακρα χωριά της Καλαβρίας, στις όμορφες περιοχές  που μιλιούνται ακόμη  τα Γκρεκάνικα.  

 Αυτό το χαμένο πολιτισμό ξαναφέρνουν οι Encardia μπροστά μας, συντελώντας έτσι στη διάσωσή του.



Η εργασία των μαθητών

H A΄Λυκείου του «Διονυσίειου» Μουσικού Σχολείου Χίου στα πλαίσια του μαθήματος «Ερευνητική Εργασία» (Project) μελέτησαν παραδόσεις και χορούς από όλο τον κόσμο. Ήρθαν σε επαφή με τους «Encardia»,  πήραν τις γνώσεις  και τις εμπειρίες τους πάνω στο θέμα, μελέτησαν αυτό το ιδιαίτερο είδος μουσικής, έπαιξαν και χόρεψαν μαζί τους σε εκδήλωση που πραγματοποίησαν στο «Ομήρειο» Πνευματικό Κέντρο την περασμένη Άνοιξη.
Το
Σάββατο 10 Αυγούστου
στο θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης»  Καστρομηνά, οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Χίου θα ανοίξουν τη συναυλία που διοργανώνει η Κεντρική Ιστορική Βιβλιοθήκη Χίου «Κοραής», εκτελώντας τραγούδια του συγκροτήματος encardia που θα ακολουθήσουν στη σκηνή, και χορεύοντας στους μοναδικούς ρυθμούς, πέρα από καλούπια και στερεότυπα, με αυτοσχεδιασμό και δημιουργία, σε μια αληθινή σχέση επικοινωνίας με το κοινό, ιδιαίτερα αυτή την εποχή που παντού θέλει  να κυβερνά η αποξένωση.