Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Αγορά εναντίον αγορών, από το Ιστολόγιο του Ερυθρού Καγκουρώ – Red Kangaroo’s...

Αγορά εναντίον αγορών, από το Ιστολόγιο του Ερυθρού Καγκουρώ – Red Kangaroo’s Blog

6

 Αγορά εναντίον Αγορών

 

 

Καπάνι, Θεσσαλονίκη

Αγαπώ τις αγορές. Τις λατρεύω. Ανοιχτές και κλειστές. Σκεπαστές και υπαίθριες. Με πάγκους ή με μικρομάγαζα. Με προϊόντα και ανθρώπους. Αγαπώ τις αγορές. Σημεία συνάντησης, συναλλαγής, επικοινωνίας, διαφωνίας, αντιθέσεων, ανταλλαγών, συνθέσεων. Αγαπώ τις αγορές. Ακόμα κι όταν βρίσκομαι μακριά από την πόλη μου πάντα τις αναζητώ. Τις περιδιαβαίνω και τις παρατηρώ. Πάντα έχουν κάτι να πουν.

La Boqueria, Βαρκελώνη

Οι αγορές δεν είναι μόνο εμπόριο και τοπικός πολιτισμός. Είναι άνθρωποι, είναι πρόσωπα. Είναι διαθέσεις. Ευδαιμονία. Είναι οι λαϊκοί άνθρωποι που έρχονται ψάχνοντας τις καλύτερες τιμές. Είναι οι μερακλήδες που ψάχνουν κελεπούρια. Είναι εκείνοι που παζαρεύουν. Είναι οι σπιρτόζοι έμποροι που διαλαλούν με περηφάνια το εμπόρευμα. Είναι οι μικροκομπιναδόροι που προσπαθούν να σου πασάρουν κάνα λαθραίο, δήθεν ευκαιρία. Είναι οι χασομέρηδες που πίνουν καφέδες και ούζα σε στριμωγμένα καφενεία.

Οι αγορές είναι προϊόντα. Όχι επώνυμα και παραταγμένα στο ράφι. Άλλα προϊόντα, που έχουν πρόσωπο και καταγωγή. Που τη δηλώνουν καμαρωτά την προέλευσή τους. Δηλωτική της αγροτικής ενδοχώρας ή της κοντινής θάλασσας που τα γέννησε. Προϊόντα με ιδιαιτερότητα και βαρύτητα. Ξεχωριστά αν και ταπεινά.

Misir carsisi, Κωνσταντινούπολη

Μ’ αρέσουν και οι αγορεύοντες στις αγορές. Ακόμα και αν διαφωνώ με ό,τι λένε. Ίσως επειδή ξέρω ότι μπορώ να πω κι εγώ τα δικά μου. Χωρίς να φοβάμαι. Χωρίς να τους αναγορεύω σε αυθεντίες που δεν δέχονται αμφισβήτηση, όπως κάτι αυθεντίες των τηλεοράσεων.

Ravintola Fish Market, Ελσίνκι

Η καθημερινότητα μας σπρώχνει δυστυχώς στα βιαστικά ψώνια του σούπερ μάρκετ. Εκτυφλωτικά φωτισμένα ράφια με στρατιές προϊόντων, χρήσιμων και άχρηστων. Γεμίζουμε καλάθια και καρότσια και στηνόμαστε στην ουρά να πληρώσουμε. Ανώνυμοι και μόνοι στη μονότονη επωδό της ταμειακής μηχανής. Η αγορά που εννοώ, είναι κάτι διαφορετικό: χρόνος και διάθεση, βόλτα από μαγαζί σε μαγαζί, αναζήτηση του καλύτερου. Κουβέντες με μαγαζάτορες, εξυπηρέτηση. Γκρίνια αν ο άλλος σε γέλασε και μπορείς να πας να τον βρεις και να του την πεις. Άλλο πράγμα. Εκεί που παύεις να είσαι το καταναλωτικό κοινό και γίνεσαι, όπως πρέπει, ο μερακλής πελάτης.

Τα τελευταία χρόνια μας έχουν κάτσει για τα καλά στο σβέρκο άλλου είδους αγορές. Οι διεθνείς, αυτές που καθορίζουν εν πολλοίς τη μοίρα μας.  Δεν έχουν πρόσωπο αυτές, είναι πολυπλόκαμες και αόρατες. Δεν έχουν πάγκους και εμπόρους. Δεν εμπορεύονται προϊόντα, άυλους τίτλους και ομόλογα, και χρήμα για το χρήμα εμπορεύονται.  Έχουν οίκους αξιολόγησης, brokers, τράπεζες, οικονομικές εφημερίδες, γεράκια και  σκοτεινούς κερδοσκόπους. Τις ακούω. «Αντέδρασαν οι αγορές». «Τη Δευτέρα ξύπνησαν οι αγορές». «Αποφάσισαν υπό την πίεση των αγορών». Τις φέρνω στο μυαλό μου σαν αδηφάγες Λάμιες, σαν  Άρπυιες που κλέβουν το φαγητό του δύστυχου Φινέα. Σκέτος εφιάλτης. Κάτι τέτοιο μας συμβαίνει δυστυχώς.

Αλλά εμένα το θέμα μου είναι η πραγματική, η όμορφη αγορά*. Αυτή που σας είπα, και τη ζω όποτε μπορέσω. Κάποιοι φωτισμένοι και «στο πνεύμα των καιρών» θα πουν αυτές τις σκέψεις οπισθοδρομικές και παρωχημένες. Δε βαριέσαι, άστους να ψωνίζουν από το διαδίκτυο. Καμιά φορά όταν μιλώ για τον κόσμο που ονειρεύομαι τον φαντάζομαι σαν μια φασαριόζικη, πολύχρωμη, μερακλίδικη, στολισμένη Αγορά, όπου ο καθένας έχει τη θέση του. Περάστε κόσμε!

* στο τραγούδι Jamina του Fabrizio De Andre’ στην αρχή ακούγονται οι μαγικές φωνές στην Ψαραγορά της Γένοβας.