Αρχική Απόψεις Aρθρα Ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο…. ...

Ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο…. (Πώς να ζητήσω συγνώμη)

29

  ΣΗΜΕΙΩΣΗ CHIOSNEWS.COM: Τα στοιχεία του αρθρογράφου μας είναι γνωστά, ζήτησε όμως να κρατήσει την ανωνυμία του.

       Ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο….

            (Πώς να ζητήσω συγνώμη)

 ..Διαβάζω ανάμεσα στ άλλα:

«29.11.2013

 Πέντε άνθρωποι πνίγηκαν, ενώ διασώθηκαν εννέα άτομα, σύμφωνα
 με τη διοίκηση της τουρκικής ακτοφυλακής.
Το ναυάγιο έγινε σε απόσταση πέντε
 μιλίων ανοιχτά της επαρχίας Μπαλικεσίρ και ανάμεσα στους
 νεκρούς ήταν ένα βρέφος μόλις δύο μηνών, σύμφωνα με το Reuters.
 Περίπου 700.000 Σύροι έχουν βρει καταφύγιο στην Τουρκία για να
 γλιτώσουν από τον πόλεμο στην χώρα τους και περισσότεροι από
400.000 από αυτούς  δεν ζουν σε καταυλισμούς προσφύγων.

………………………………………………………………………….

02.12.2013

Μια 13χρονη έχασε τη ζωή της στην Ξηροκρήνη Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με πληροφορίες ο θάνατός της προήλθε από αναθυμιάσεις μαγκαλιού.

Πρόκειται για υπήκοο Σερβίας, που διέμενε με την 54χρονη άνεργη μητέρα της. Κατά τις πληροφορίες, στο σπίτι δεν υπήρχε ρεύμα και χρησιμοποιούσαν για θέρμανση το μαγκάλι.

Σύμφωνα με πληροφορίες γύρω στις 22:00 την Κυριακή, η μητέρα λιποθύμησε και όταν ανέκτησε τις αισθήσεις της, είδε λιπόθυμη την κόρη της, η οποία, όμως, δεν ανταποκρινόταν στις προσπάθειες ανάνηψης.

Στο σημείο έσπευσε ιατροδικαστής, που εκ πρώτης όψεως, διαπίστωσε ότι ο θάνατος της 13χρονης οφείλεται σε δηλητηρίαση από αέρια.

Η 54χρονη μητέρα συνελήφθη.

Σε βάρος της σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία από αμέλεια.

 Σύμφωνα με την αστυνομία που επιβεβαιώνει τον θάνατο, διενεργείται προανάκριση. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι ο θάνατος προήλθε από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα, η οποία προκλήθηκε από τις αναθυμιάσεις.

……………………………………………………………………………………..

02.12.2013

Τους 126.000 «αγγίζει» ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται από τις αρχές του 2011 στη Συρία, σύμφωνα με απολογισμό που έδωσε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προειδοποιώντας ωστόσο πως ο πραγματικός φόρος αίματος είναι κατά πάσα πιθανότητα είναι πολύ μεγαλύτερος.

Περίπου το 1/3 των συνολικά 125.835 νεκρών είναι άμαχοι (44.381), μεταξύ των οποίων βρίσκονται 6.627 παιδιά και 4.454 γυναίκες.»

 Αισθάνομαι θλίψη ,θυμό ενοχή.

Για τους πελαγίσιους τάφους, για το βρέφος που δεν θα μεγαλώσει ΠΟΤΕ! για  το δεκατριάχρονο παιδάκι, για την κόλαση των  ανθρώπων στη Συρία στην Ελλάδα, στην Αφρική, …στην Κίνα. Σε όλη τη γη όπου εξευτελίζεται η ανθρώπινη ύπαρξη .Αισθάνομαι βαριά  τη ζωή που μας δόθηκε. Βαριά από τόση αδικία.

Κι ακόμη περισσότερο  από την αδιαφορία μας, από την αβάσταχτη σαχλαμάρα της TV με την οποία ταΐζουμε τις ψυχές και τα μυαλά μας, από τις συμβατικότητες, την κανονικότητα των ωραρίων, από την υποταγή στο άδικο, από το πεπερασμένο της φωνής μου!

Θυμάμαι την ρήση «Με καρδιά ζεστή με μυαλό ψυχρό ,να δώσεις το είναι σου να καείς αποτελεσματικά για έναν κόσμο καλύτερο» Προσπαθώ να ακολουθώ…

Την ίδια ώρα η βαρβαρότητα μας καταβάλει, απειλεί να μας κάνει όλους αδιάφορους. Σφίγγω την ψυχή μου και πορεύομαι ελπίζοντας όταν πεθάνω να έχω προλάβει να κάνω  «ένα κάτι» κόντρα σε αυτή τη φρίκη. Να κερδίσω τον θάνατο μου. Να έχω συμβάλλει να σωθεί έστω ένας άνθρωπος, να έχω βοηθήσει  να ξαναχτίσει η ανθρωπότητα το όραμα το όνειρο, το αίτημα ενός κόσμου  δίκαιου. Και να αγωνίζεται να γίνει το βάθος του Ουρανού κόκκινο από ΖΩΗ. Να πεθάνω σε έναν κόσμο λιγότερο άσχημο από αυτόν που γεννήθηκα .

 Υ.Γ. Ο νόμος της αδικίας ο νόμος της ντροπής: Το Ελληνικό κράτος Αντί να ντρέπεται που ήταν απόν, από συνανθρώπους μας  που λόγω φτώχειας και ανεργίας, χωρίς φως αναζήτησαν λίγη ζεστασιά σε αυτοσχέδιο μαγκάλι, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της η 13χρονη μαθήτρια, κινητοποιήθηκε η Εισαγγελία της Θεσσαλονίκης για να ασκήσει δίωξη στην τραγική μητέρα για ανθρωποκτονία από αμέλεια, αλλά και η Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης, η οποία διέταξε την αποχώρηση της από την χώρα σε 30 ημέρες, γιατί είχε λήξει η άδεια παραμονής της, από το 2010.

Μετανάστρια, άνεργη,  φτωχή και χωρίς χαρτιά, σε μια χώρα που η ανθρώπινη ζωή και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν αξίζουν καμιάς προστασίας, από καμία αρχή και καμία εξουσία, ούτε για τους Έλληνες φτωχούς και άνεργους,…

 

Πώς να ζητήσω συγνώμη…..