Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Μακριδάκης: Λωβοκομείο- Ένας ιδανικός τόπος για οικοκοινότητα

Γιάννης Μακριδάκης: Λωβοκομείο- Ένας ιδανικός τόπος για οικοκοινότητα

121

30/12/2013

 Το πρωί, ανταποκρινόμενος στην επιθυμία μιας φοιτήτριας που κάνει κάποια εργασία και ήθελε να την βοηθήσω πήγα στο Λεπροκομείο Χίου, το γνωστό και ως Λωβοκομείο.


Ένα θεραπευτήριο λεπρών και όχι απομονωτήριο όπως η Σπιναλόγκα, εντός του οποίου ζούσαν οι ασθενείς με όλες τις ανέσεις και με πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Ακόμα και σήμερα στον οικίσκο όπου στεγαζόταν το ιατρείο μυρίζουν τα φάρμακα και τα χάπια είναι χυμένα στο περβάζι λες και κάποιος τα χρησιμοποίησε χτες.
Το συγκρότημα είναι εξαιρετικής αισθητικής. Τα τεκμήρια απίστευτης σπουδαιότητας.
Ακόμα υπάρχουν όλα τα αντικείμενα που εξυπηρετούσαν τους λεπρούς. Κρεβάτια, στρώματα, σεντόνια, κουβέρτες, σόμπες, λάμπες, τα πάντα. Ένα παγκόσμιο μνημείο Λέπρας
Πολλά έχουν κατά καιρούς γραφτεί για το Λεπροκομείο της Χίου, το μόνο νοσηλευτικό ίδρυμα για την λέπρα στην Ελλάδα και όχι απομονωτήριο, πολλά και για την ζωή των τροφίμων του
Σήμερα όμως ήταν η πρώτη φορά που δεν το ένιωσα ως μνημείο που ερειπώνεται το Λωβοκομείο αλλά ως προορισμό του άμεσου μέλλοντος
Σπιτάκια και υποδομές έτοιμα. Γη εύφορη, νερό καλό, ο χείμαρρος περνάει από μέσα του και τα πηγάδια φίσκα. Το Λωβοκομείο της Χίου αποτελεί τον απόλυτο, τον ιδανικό τόπο για την ανάπτυξη μιας οικοκοινότητας και παρακαλεί έτσι που στέκει και αντιστέκεται στον χρόνο και στους βάνδαλους, κάποιους ανθρώπους σύγχρονους να το επανακατοικήσουν. Ανήκει στον Δήμο Χίου, γεγονός που κάνει ευκολότερη ίσως μια κατάληψή του από ομάδα ανθρώπων που θα ζήσει εκεί, θα επισκευάσει με προσωπική εργασία κάποια σπιτάκια, θα αναπτύξει καλλιέργειες στη γη και θα ξεκινήσει μια νέα ζωή μέσα στην υπέροχη φύση, μια νέα αρχή, έναν νέο ιστορικό κύκλο για το εν λόγω οικοδόμημα
Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ κοντά η στιγμή που το Λωβοκομείο της Χίου θα επανακατοικηθεί
Για την Ιστορία θα αναφέρω ότι προσωπικά, με μεγάλη επιμονή και δυσκολίες κατάφερα να εντοπίσω την τελευταία πια πρώην ασθενή που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής της εντός αυτού του Ιδρύματος και της έκανα μια συνέντευξη. Είχα σκοπό να γράψω ένα βιβλίο αλλά με πρόλαβε το σήριαλ στην τηλεόραση πριν μερικά χρόνια και ξενέρωσα. Το έχω όμως μέσα μου όλο το βιβλίο και όλη την ατμόσφαιρα της ζωής στο Λεπροκομείο της Χίου.
Ίσως ευτυχήσω να την ζήσω κιόλας μιας και θα είμαι συμμέτοχος, αρωγός και συγκάτοικος σε μια ενδεχόμενη προσπάθεια κατάληψης και επανακατοίκησής του

Αμήν

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: http://yiannismakridakis.gr