Αρχική Πολιτισμός Μια ιστορία για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο…του Δήμου

Μια ιστορία για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο…του Δήμου

22



Οι σκηνές στο παιδικό μυαλό είναι που μένουν για πάντα στη θύμησή μας. Θεριεύουν αλλάζουν διαστάσεις και γίνονται τεράστιες όταν είναι αγαπητές.
Μία τέτοια μπαίνω στον πειρασμό να παρουσιάσω, κάνοντας κατάχρηση του χώρου.
Ορεινό το χωριό, μεταφέρθηκε το ’74 σε πεδινό μέρος και τα σπίτια ερήμωσαν, εκεί στα χρόνια της δικτατορίας είχε βγάλει ο δρόμος ένα δάσκαλο με πολύ μεράκι και μεγάλη αγάπη για τη δουλειά του. Γιώργος Ασκοξυλάκης λεγόταν από κάποιο χωριό των Χανίων. Πεύκα και έλατα δεν έχει το χωριό. Διέθετε όμως πολλά κυπαρίσσια. Έτσι λίγες μέρες πριν κλείσει το σχολείο για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές ο δάσκαλος μαζί με τους μαθητές της ΣΤ τάξης που τότε ήταν καμιά δεκαριά, αφού το σχολείο ξεπερνούσε τους 50- 60 μαθητές πήγαιναν στο δάσος και έκοβαν ένα κυπαρίσσι τόσο ύψος όσο να ακουμπά το ψηλοτάβανο σχολείο.
Φρόντιζε ο ίδιος με προσωπικά κυρίως έξοδα, που να τα βρουν οι αγρότες γονείς να δώσουν, να στολίζει το δέντρο τοποθετώντας πάνω διάφορα μικροδωράκια, θεόρατα στα μάτια των παιδιών που στο καφενείο- μπακάλικο έβρισκες δυο λογιών μολύβια (το ακριβό είχε και γόμα με αεροπλανάκια, αυτοκινητάκια και καράβια πάνω)- σοκολάτες, μπαλόνια, καραμέλες…
Εννοείται ότι ηλεκτρικό δεν είχε στο χωριό και την παραμονή πριν κλείσει το σχολείο μαζευόταν όλο το χωριό αργά το απόγευμα για να παρακολουθήσει το εορταστικό πρόγραμμα που παρουσίαζαν τα παιδιά και που σαν αντίδωρο από το δάσκαλο στο τέλος ήταν να μοιραστούν τα κρεμασμένα στο κυπαρίσσι δώρα!
Η χαρά η δική μου διπλή ότι ο παππούς, ας περνά καλά εκεί ψηλά που βρίσκεται, με τη μαγκούρα του κατέβαζε πράγματα από τα ψηλά κλαδιά!
Με αυτή τη ζεστασιά στην ψυχή ετοιμαζόμασταν για τις γιορτές.
Τελευταία εικόνα το κυπαρίσσι, ευθυτενές και στολισμένο με τις μπάλες!
Και το όνειρο διακόπτεται από τις φωνές των εργατών, που στη μέση της πλατείας, στη μέση του σιντριβανιού (!) προσπαθούν να σηκώσουν ψηλά τις σιδηροκατασκευές.
Αυτές ντε που θα βαφτίσουμε δέντρο ακριβώς απέναντι από το μιναρέ που ποιος ξέρει μπορεί να τον ξεπερνά σε ύψος.
Και εμείς οι γονείς θα το δείχνουμε στα παιδιά μας και πρέπει να τα πείσουμε ότι βλέπουν δέντρο, όμορφο, με πολλά φωτάκια και μάλιστα από τα πιο ψηλά της Ελλάδας! Γιατί έτσι πρέπει να είναι μια νέα Δημοτική Αρχή, πρωτοπόρα….
Και του χρόνου!
Σ.σ.: Φέτος ο Δήμος Αθηναίων στόλισε φυσικό δέντρο στην πλατεία Συντάγματος”

του Θοδωρή Πυλιώτη
ανασημοσίευση από τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ