Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Φοιτητές, στελέχη ΚΝΕ, για το 35ώρο

Φοιτητές, στελέχη ΚΝΕ, για το 35ώρο

9


35ΩΡΟ. ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ


Η πολιτική των εργασιακών σχέσεων που κυριάρχησε μεταπολεμικά στην Ευρώπη στηρίχθηκε στην λανθασμένη περί αύξησης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας αντίληψη, με άξονα τη διατήρηση του περιεχομένου των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων σε χαμηλά επίπεδα στα πλαίσια της αναζήτησης της μείωσης και συμπίεσης του εργασιακού κόστους. Η κατάσταση αυτή διατηρείται ακόμη και σήμερα, αφού η βασική πρακτική των επιχειρήσεων, σε συνδυασμό και με την ασκούμενη κρατική οικονομική και κοινωνική πολιτική των συνεχιζόμενων πολιτικών λιτότητας, συγκρατεί τους μισθούς σε χαμηλά επίπεδα, περιορίζοντας το άμεσο και έμμεσο εργασιακό κόστος, ενώ περιστέλλονται ταυτόχρονα και οι δημόσιες δαπάνες. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς μεγάλων Ευρωπαίων ηγετών, το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής οικονομίας εστιάζεται στο υψηλό εργατικό και  κοινωνικό κόστος. Φυσικά ο ισχυρισμός αυτός λογικά δεν ευσταθεί, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη χώρες, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα, όπου οι χαμηλές επιδόσεις της οικονομίας συνδυάστηκαν με πολιτικές χαμηλού εργασιακού κόστους αλλά και με την έλλειψη ποιοτικών παρεμβάσεων σε τομείς όπως οι κρατικές υποδομές, η υψηλή τεχνολογία κτλ. Παρατηρούμε λοιπόν ότι μεταπολεμικά, και ιδιαίτερα την δεκαετία του ’90, όπου ανατράπηκαν τα σοσιαλιστικά καθεστώτα στην ανατολική Ευρώπη και προχωρήσαμε στην οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης, παρατηρείται μια επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου στις εργασιακές σχέσεις, που κορυφώθηκε με τη Λευκή Βίβλο για τις εργασιακές συνθήκες και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που υπερψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ και που οδήγησε τους εργάτες να γυρίσουν δεκαετίες πίσω, σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα.
Ο εργάσιμος χρόνος στην Ευρώπη και σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου είχε καθιερωθεί στις 48 ώρες εβδομαδιαίως, και τις 8 ημερησίως, με εξαίρεση ορισμένους κλάδους ή επιχειρήσεις όπου εφαρμοζόταν και μειωμένο ωράριο. Ύστερα από την εφαρμογή της Λευκής Βίβλου, καθιερώθηκε η μεγαλύτερη ευελιξία («ελαστικότητα») στην οργάνωση του χρόνου εργασίας. Με την ευελιξία του χρόνου εργασίας,  μειώθηκε το εβδομαδιαίο ωράριο στις περισσότερες επιχειρήσεις (κυρίως σε ιδιωτικές), με ταυτόχρονη μείωση αποδοχών.
Το ημερήσιο ωράριο δεν καθορίζεται πλέον (ένας εργάτης μπορεί να εξαναγκαστεί να δουλέψει μέχρι και 12 ώρες τη μέρα χωρίς να αμείβεται υπερωριακά), κάτι που σημαίνει κατάργηση του 8ώρου, ενώ θεσμοθετήθηκαν και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου εργασίας. Χαρακτηριστική είναι η αποκάλυψη της επιτρόπου μας στην Ε.Ε. Α. Διαμαντοπούλου ότι «πλήρης απασχόληση για την Ε.Ε. δε σημαίνει 8ωρο και σταθερή εργασία- όπως όλοι γνωρίζαμε -, αλλά δουλειά για όλους», ακόμα και μιας ώρας την ημέρα! Ουσιαστικά ενώ παραμένει το ανώτατο όριο των 48 ωρών εργασίας την εβδομάδα, το ημερήσιο ωράριο μπορεί να φτάνει μέχρι τις 12 ώρες (χωρίς φυσικά να υπολογίζουμε τη «μαύρη» εργασία ή τυχόν περιπτώσεις εργοδοτών όπου εντείνεται η εκμετάλλευση).
Με την υιοθέτηση, λοιπόν, του όρου «ευελιξία του χρόνου εργασίας» επιδιώκεται η μείωση του ωραρίου απασχόλησης των ήδη εργαζόμενων έτσι ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για την δημιουργία νέων θέσεων, κυρίως μερικής απασχόλησης. Ουσιαστικά επιδιώκεται μοίρασμα της ανεργίας ανάμεσα σε εργαζόμενους και άνεργους, με την γενίκευση της μερικής απασχόλησης και την μετατροπή όλων σε ημιαπασχολούμενους, ημιαμοιβόμενους, ημιασφαλισμένους.
Σήμερα, λόγω της μεγάλης αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας έχει μειωθεί ο αναγκαίος χρόνος εργασίας και υπάρχει δυνατότητα μείωσης του ωραρίου, όχι μόνο χωρίς τη μείωση, αλλά και με αύξηση των αμοιβών. Η μείωση του εργάσιμου χρόνου και η καθιέρωση του 35ωρου με αύξηση των μισθών και βελτίωση των κοινωνικών – ασφαλιστικών δικαιωμάτων αποτελεί ένα πάγιο, δίκαιο και ρεαλιστικό αίτημα των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που παράγουν τον πλούτο και έχουν δικαίωμα στην πλήρη σταθερή εργασία, με μειωμένο εργάσιμο χρόνο και ουσιαστικά εργασιακά, μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους.
Θα πρέπει να καθιερωθεί πλέον 7ωρη εργασία την ημέρα, 35 ώρες εργασία την εβδομάδα και πενθήμερο από τη Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή. Για τους εργαζόμενους στα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα, καθιέρωση 6ωρης εργασίας την ημέρα, 5ήμερο και 30ωρο την εβδομάδα. Η ρύθμιση αυτή προτείνεται να έχει καθολική ισχύ για όλες τις επιχειρήσεις και για όλους τους εργαζόμενους. Η εφαρμογή του 35ωρου και του 30ωρου πρέπει και μπορεί να συνοδευτεί από την αύξηση των μισθών, ικανοποιώντας το αίτημα των εργαζομένων για κατώτερο μισθό 1.100 ευρώ. Η νομοθέτηση του 35ωρου και 30ωρου αποσκοπεί στη μείωση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, στον περιορισμό της εντατικοποίησης της εργασίας και την αύξηση του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων. Η μείωση του εργάσιμου χρόνου μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα και να λειτουργήσει προς όφελος των εργαζομένων, εφόσον συνοδεύεται από τις εξής προϋποθέσεις:
* Κατάργηση των αντεργατικών μέτρων που προώθησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, που δίνουν τη δυνατότητα στην εργοδοσία να αυξάνει τον ημερήσιο χρόνο εργασίας, να παραβιάζει το πενθήμερο και να αυξάνει την απλήρωτη εργασία, όπως προκύπτει και από την εμπειρία της Γαλλίας, όπου οι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν σε πολλές περιπτώσεις να υποστούν χειροτέρευση της θέσης τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αύξηση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου μέχρι και 10-11 ώρες την ημέρα, χωρίς την καταβολή υπερωριών.
* Κατάργηση των αντεργατικών μέτρων που προώθησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που αφορούν τις ελαστικές μορφές απασχόλησης
Οι ισχυρισμοί που χρησιμοποιούνται για την άρνηση της καθιέρωσης του 35ωρου και του 30ωρου, στο όνομα της προστασίας της οικονομίας, έχουν ως αφετηριακό σημείο τη διατήρηση και αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, τον υψηλό βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και τη χειροτέρευση της κατάστασής της. Αυτό ακριβώς εννοούν οι πολιτικές δυνάμεις που μιλούν για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και των επιχειρήσεων και την ευελιξία στην αγορά εργασίας. Η αναφορά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και η κινδυνολογία που αναπτύσσεται για τα προβλήματα, που θα αντιμετωπίσουν με την υιοθέτηση του 35ωρου και του 30ωρου, αποκρύπτει τις βασικές αιτίες που δημιουργούν και οξύνουν τα προβλήματά τους. Αιτίες που εκπορεύονται από τα αντιλαϊκά μέτρα που πήραν κατά καιρούς οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όπως η απελευθέρωση των αγορών, τα προνόμια προς το μεγάλο κεφάλαιο και τις μεγάλες επιχειρήσεις, η πολύχρονη φορομπηχτική πολιτική που χτυπάει τα εισοδήματα των μικρομεσαίων στρωμάτων, τα τοκογλυφικά επιτόκια των τραπεζών, η χαμηλή αγοραστική δύναμη των εργαζομένων ως αποτέλεσμα της πολιτικής της λιτότητας, που όλα αυτά τα χρόνια εφάρμοσαν και εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Στις συνθήκες κυριαρχίας του κεφαλαίου, τα επιτεύγματα της επιστήμης, των νέων τεχνολογιών, των σύγχρονων συστημάτων οργάνωσης της εργασίας και των σχέσεων της μισθωτής εργασίας, αντί να μπαίνουν στην υπηρεσία της αναβάθμισης των συνθηκών εργασίας και ζωής της εργατικής τάξης,, υποτάσσονται και θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους.
Γι’ αυτό, καλούμε τον κόσμο να τους δώσει σ’ αυτές τις εκλογές ένα ισχυρό χαστούκι. Η κόκκινη ψήφος, η ψήφος στο ΚΚΕ, θα δυναμώσει την ισχύ του λαϊκού κινήματος και θα ισχυροποιήσει τις λαϊκές αντιδράσεις. Η ψήφος στο ΚΚΕ δεν είναι χαμένη. Την ώρα που θα πας να ψηφίσεις θυμήσου μόνο ποιος ήταν δίπλα σου, στους καθημερινούς σου αγώνες, και ποιοι σε κοροϊδεύουν τόσα χρόνια. Γι’ αυτό, ρίξε την ψήφο σου στο κόμμα που υπερασπίζει τα συμφέροντά σου και όχι τα συμφέροντα του κεφαλαίου.
 
Κοτέας Αλέξανδρος
Γιώτης Γιάννης
Φοιτητές του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Αιγαίου