Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος “Σχέδιο Ανάν, γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ” γράφει ο Καθηγητής κ. Μάριος...

“Σχέδιο Ανάν, γιατί πρέπει να πούμε ΟΧΙ” γράφει ο Καθηγητής κ. Μάριος Ευρυβιάδης

32


Το σχέδιο Ανάν πρέπει να καταψηφισθεί διότι:


1. Δεν προσφέρει λύση αλλά διάλυση. Καταλύει το υφιστάμενο κράτος το οποίο με τα όποια προβλήματά του διεκπεραίωσε με υποδειγματικό τρόπο δεκαετείς συνομιλίες εναρμονισμού της νομοθεσίας του μ’ αυτή της E.E., δηλαδή με το πιο ανεπτυγμένο σύστημα δικαίου που υφίσταται στον κόσμο και το οποίο διασφαλίζει ισονομία και ισοτιμία πολιτών και εξασφαλίζει εσαεί την πολιτισμική διαφορετικότητα. Αντ’ αυτού ιδρύεται ένα πολιτικό μόρφωμα με σημαντικές πρόνοιες εκτός ευρωπαϊκού κεκτημένου, το οποίο εσωτερικά θα το διαφεντεύουν δικαστές, δηλαδή μη αιρετοί άρχοντες, που θα λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν.


2. Δεν προσφέρει ασφάλεια, αλλά ανασφάλεια. Μια χώρα – μέλος της E.E. εφεξής και στο διηνεκές θα κηδεμονεύεται πολιτικο-στρατιωτικά από τρίτες χώρες, μία εκ των οποίων δεν ανήκει σήμερα και πιθανόν να μην ανήκει ποτέ στην E.E. H χώρα αυτή, η Τουρκία, θεωρεί «αφορμή πολέμου» ακόμη και την άσκηση δικαιωμάτων κατοχυρωμένων από διεθνείς συνθήκες και δεν παραλείπει να απειλεί με χρήση βίας τους γείτονές της. Στην τελετή παράδοσης του σχεδίου Ανάν στη Λουκέρνη, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν δήλωσε ευθαρσώς ότι θα απειληθεί η «ειρήνη στην περιοχή» εάν τα τουρκικά αιτήματα δεν ικανοποιηθούν.


3. Καταστρατηγεί θεμελιώδη δικαιώματα πάνω στα οποία οικοδομήθηκε η αστική δημοκρατία και η φιλελεύθερη οικονομία. Δεν νοείται δυτικός πολιτισμός χωρίς το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης. H Ευρώπη δεν είναι ασιατική δεσποτεία.


4. H πρόσφατη εμπειρία της Λουκέρνης απέδειξε περίτρανα ότι πολιτικές σκοπιμότητες μπορούν να ιεραρχηθούν υπεράνω του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ότι τα συμφέροντα κυριαρχούν. Επιβάλλεται λοιπόν η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην E.E. ώστε ως ισότιμο πλέον κράτος στην E.E. να δύναται να διεκδικήσει σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο τα δικαιώματα όλων των πολιτών του και όχι να επαφίεται αυτό στην καλή πίστη αξιωματούχων και γραφειοκρατών της E.E.


5. Ο χρόνος δεν εργάζεται κατ’ ανάγκην εναντίον μας. Εάν αυτό ίσχυε, η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε προ πολλού καταλυθεί. Αντίθετα, μετά την 7η Μαΐου άλλοι θα τρέχουν για να προλάβουν τον χρόνο, ενώ η Κύπρος θα έχει λόγο στα χρονοδιαγράμματά τους.


6. Είναι τότε που θα παγιωθεί η ήδη υφιστάμενη ντε φάκτο διχοτόμηση, διότι το «ναι» του δημοψηφίσματος θα σημαίνει νομιμοποίηση της εθνοκάθαρσης, της υφαρπαγής των περιουσιών και του εξαγνισμού της Τουρκίας.


7. Θα ακυρώσει το υφιστάμενο κεκτημένο στην υπόθεση Λοϊζίδου, το οποίο κερδήθηκε μέσω των θεσμών της Ευρώπης και με εργαλείο τη νομιμότητα και το οποίο δικαιώνει τα θύματα και καταδικάζει τον θύτη, παρά τη δύναμή του και παρά τις προσπάθειες καλοθελητών να ακυρώσουν την απόφαση.


8. Είτε το θέλει είτε όχι η E.E. (και γι’ αυτό δεν πρέπει να απολογούμεθα σε κανέναν), θα πρέπει να εγκύψει στο πρόβλημα της Κύπρου. H E.E. δεν είναι πανάκεια. Αλλά η δυναμική του συστήματος έχει μέχρι τώρα αποδείξει ότι μπορεί να διαχειρισθεί και να επιλύσει προβλήματα. Επιπλέον το σύστημα δεν ανέχεται πολιτικούς τραμπουκισμούς, που αποτελούν προσφιλή μέθοδο της ?γκυρας. Τι έπραξε η ?γκυρα στη Χάγη τον Δεκέμβριο του 2002 παρά τις απειλές της να μην παρθεί απόφαση για ένταξη της Κύπρου; Τίποτα.


9. Κανένα σοβαρό κράτος και κανένας γραφειοκράτης δεν μπορεί να απειλήσει ένα κράτος-μέλος της E.E., πόσο δε μάλλον να του επιβάλει κυρώσεις και να το περιθωριοποιήσει. H Κύπρος από την 7η Μαΐου θα ανήκει στον πιο σημαντικό διακρατικό οργανισμό του κόσμου. H Κύπρος της E.E. δεν θα είναι ούτε κράτος παρίας ούτε Ιράκ ούτε Ιράν ούτε B. Κορέα.


10. Σκοπός της άρνησης δεν είναι η επίτευξη μαξιμαλιστικών στόχων μέσω πολέμου ή το πολιτικό και οικονομικό «βόλεμα» με την υφιστάμενη κατάσταση. Σκοπός και στόχος είναι, ήταν και παραμένει η διασφάλιση προοπτικής για το μέλλον όλων των κατοίκων της Κύπρου, που μπορεί να επιτευχθεί μέσω δοκιμασμένων θεσμών και όχι διά της καλής θελήσεως ατόμων ή κρατών. H ελληνοκυπριακή πλευρά έχει αποδεχθεί από το 1977 ομοσπονδιακή λύση και έχει καταθέσει εδαφικό χάρτη, δείγμα από τότε της καλής της θέλησης για συμβιβασμό. Όχι όμως για εξευτελισμό και για μετατροπή της Κύπρου σε εσαεί σατραπεία της ?γκυρας.


Ο Μάριος Λ. Ευρυβιάδης διδάσκει διεθνείς σχέσεις στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ (3 Απριλίου 2004)