Αρχική Απόψεις Aρθρα Αρθρο Γιάννη Χαλλιορή για τους συμβασιούχους της εκπαίδευσης

Αρθρο Γιάννη Χαλλιορή για τους συμβασιούχους της εκπαίδευσης

18



ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Του Γιάννη Χαλλιορή*


(Από την εφημερίδα ο Κόσμος του Επενδυτή (17/4/04))


Κατά κόρο συζητείται το τελευταίο διάστημα το χρονίζον πρόβλημα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων. Η Κυβέρνηση οφείλει να τηρήσει ευλαβικά, και στο ακέραιο, τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, ώστε στο πεδίο της αξιοπιστίας να αποκτήσει θετικές εγγραφές που θα της επιτρέψουν χειρισμούς στα μεγάλα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει.
Οι υποχρεώσεις της χώρας, που απορρέουν από την κοινοτική οδηγία 70/99, υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της τυπικότητας αγγίζοντας τη σφαίρα του σεβασμού πολιτών και εργαζομένων, καταλήγουν δε στη θεμελιακή έννοια του κράτος δικαίου.
Οι αναπληρωτές-ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, με αφορμή την υιοθέτηση του επιβεβλημένου μέτρου της κατάργησης της επετηρίδας, άρθρωσαν πειστικό λόγο ζητώντας από την Πολιτεία να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της. Υπήρξαν αυτοί που άνοιξαν το χορό των αιτημάτων της μονιμοποίησης στην Ελλάδα, εισάγοντας τη βαρύτητα του κριτηρίου της προϋπηρεσίας στη δημόσια εκπαίδευση.
Η Κυβέρνηση έχοντας τότε χάσει το παιχνίδι της ουσιαστικής αποτίμησης στον κοινωνικό στίβο αναγκάστηκε σε αλλαγές αναγνωρίζοντας τα δίκαια των αναπληρωτών. Προχώρησε, αργότερα, στην εφαρμογή διπλού συστήματος διορισμών (διαγωνισμός-αναπληρωτές) παραχωρώντας στην κατηγορία των συμβασιούχων της εκπαίδευσης το 25% των ετήσιων διορισμών.
Σήμερα η Γ.Σ.Ε.Ε, κατά τρόπο απόλυτο, αξιοποιώντας τη συσσωρευμένη επιστημονική της γνώση για το θέμα των αναπληρωτών και ωρομισθίων-καταγράφεται ως ο μοναδικός φορέας που μέσω του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ παρουσίασε ολοκληρωμένη μελέτη για την ένταξη των κατηγοριών αυτών στο μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό- απαιτεί από την Κυβέρνηση τη συμπερίληψή τους στις υπό μονιμοποίηση κατηγορίες.
Αντίθετα, από την πλευρά της ΑΔΕΔΥ και της ΟΛΜΕ η εικόνα δεν είναι εξίσου σαφής. Έχουν, όμως, την υποχρέωση να εκμεταλλευθούν θετικά τις δυνατότητες που προσφέρονται από την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα ομηρίας χιλιάδων εκπαιδευτικών.
Η σχεδιαζόμενη υλοποίηση, από την Κυβέρνηση της Ν.Δ, προεκλογικής δέσμευσης για αύξηση του ποσοστού διορισμών στο 40% έρχεται να απαντήσει στην ανάγκη επιτάχυνσης του ρυθμού απορρόφησης των αναπληρωτών που λειτουργούν ήδη στα δημόσια σχολεία. Όμως δε μπορεί, σε καμιά περίπτωση, να αποτελεί το αντίβαρο ή το “άλλοθι” για την εξαίρεση του χώρου της εκπαίδευσης από την όποια ρύθμιση για τη μονιμοποίηση συμβασιούχων.
Αν, παρ΄ ελπίδα, αυτό συμβεί το κυβερνών κόμμα θα αναζητεί, ματαίως, τη νομιμοποιητική βάση της εξαίρεσης σε αμφίβολης ποιότητας τεχνάσματα μακριά από κάθε ηθική και λογική συνέπεια.
Άραγε, με ποιο τρόπο θα δικαιολογείται η μονιμοποίηση συμβασιούχων άλλων χώρων με 24μηνη προϋπηρεσία τη στιγμή που θα συνεχίζεται η ομηρία λειτουργών της εκπαίδευσης με 60 ή και 70 μήνες προϋπηρεσίας η οποία, μάλιστα, έχει αποκτηθεί με πολλαπλές διαδοχικές συμβάσεις στην ίδια σχολική μονάδα ή Διεύθυνση Εκπαίδευσης;


* Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χίου