Αρχική Νέα Ελλάδα - Κόσμος Μάριος Ευρυβιάδης: Κύπρος – Ασφάλεια μέσω ΝΑΤΟ

Μάριος Ευρυβιάδης: Κύπρος – Ασφάλεια μέσω ΝΑΤΟ

25

Αυτό που καταδεικνύεται από την τοποθέτηση των Ελληνοκυπρίων στο δημοψήφισμα είναι ότι αρνούνται ν’ αφήσουν την ασφάλειά τους και των γενιών που ακολουθούν υπό την ηγεμονία της Τουρκίας, η οποία ηγεμονία κάθε άλλο παρά ευμενής υπήρξε τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.


H Τουρκία συναίνεσε στο σχέδιο Ανάν της Λουκέρνης ακριβώς διότι την αναγάγει σε απόλυτο πολιτικό – στρατιωτικό ηγεμόνα της Κύπρου στο διηνεκές διασφαλίζοντας έτσι τα στρατηγικά της συμφέροντα.


Θα πρέπει συνεπώς η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα» να διασκεδάσει το αίσθημα ανασφάλειας που δημιουργεί το σχέδιο Ανάν της Λουκέρνης, όχι με λεκτικές διατυπώσεις και διαβεβαιώσεις ή ψηφίσματα αλλά με πρακτικό τρόπο και λύσεις που να γίνονται αισθητές από τους αποδέκτες τους.


Πρακτικά και άμεσα, δηλαδή στο κρίσιμο διάστημα που ακολουθεί, μόνο το ΝΑΤΟ και κάποιος άλλος οργανισμός (ΟΗΕ, E.E.) μπορεί να παράγει ασφάλεια (produce security) στην Κύπρο έτσι ώστε να διασφαλίζονται τόσο οι Ελληνοκύπριοι όσο και οι Τουρκοκύπριοι.


Είναι αυτό εφικτό; Μπορεί το ΝΑΤΟ να λειτουργήσει ως φορέας ασφάλειας στο νησί εδώ και τώρα; Βεβαίως και μπορεί εφόσον τεθούν υπό κοινή ΝΑΤΟϊκή διοίκηση οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται σήμερα στην Κύπρο και συγκεκριμένα οι ελληνικές και οι τουρκικές δυνάμεις.


Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί ευχολόγιο ούτε και είναι ανεδαφικό. Υπάρχει ήδη επεξεργασμένο σχέδιο με την κωδική ονομασία Operation Joint Protection: ΝΑΤΟ-led Operation in Cyprus. Το σχέδιο έτυχε επεξεργασίας από αφυπηρετούντα υψηλόβαθμο αξιωματούχο του αμερικανικού Πενταγώνου (με υπηρεσία στην Κύπρο, την Τουρκία και την Ελλάδα). Βασικός στόχος του σχεδίου ήταν ακριβώς το σημερινό ζητούμενο: να ανταποκριθεί και να διασκεδάσει το κρίσιμο ζήτημα της ασφάλειας. Κλειδί του σχεδίου (που προϋπήρχε του σχεδίου Ανάν) ήταν η υπαγωγή των τουρκικών και των ελληνικών δυνάμεων υπό ενιαία ΝΑΤΟϊκή διοίκηση, στόχος της οποίας ήταν να παράγει ασφάλεια για όλη την Κύπρο. Πρώτη πράξη της ΝΑΤΟϊκής διοίκησης θα ήταν να περιορίσει τις επιθετικές δυνατότητες των τουρκικών και των ελληνικών δυνάμεων. Ο στρατηγικός στόχος της όμως ήταν να υποβοηθήσει τον πολιτικό διάλογο για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων.


Το ΝΑΤΟϊκό σχέδιο που έχει και τις ευλογίες του αμερικανικού Πενταγώνου δεν κατατέθηκε επίσημα σε κανένα από τα επηρεαζόμενα μέλη. Ωστόσο, συζητήθηκε ανεπίσημα σε κλειστά σεμινάρια και συνέδρια. Εκπρόσωποι της ʼγκυρας αντιδρούσαν αρνητικά διότι πάντοτε επεδίωκαν οι στρατιωτικές τους δυνάμεις στην Κύπρο να παραμένουν υπό τον δικό τους απόλυτο έλεγχο και να μη λογοδοτούν σε καμία μη τουρκική αρχή. Αυτό ουσιαστικά το πέτυχαν με το σχέδιο Ανάν. Ακριβώς αυτή η απόλυτη αυτονομία τους και η εσαεί τους στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο είναι που τροφοδοτεί το αίσθημα της ανασφάλειας που θα ναρκοθετεί την όποια πολιτική λύση. Αυτό είναι το μήνυμα του «όχι» της 24ης Απριλίου. Και αυτοί που με καλή πίστη επιδιώκουν λύση αλλά και αυτοί που δεν τους ενδιαφέρει ποσώς η μορφή της λύσης παρά μόνο ο τερματισμός ενός «μπελά» και η υλοποίηση των ανομολόγητων σχεδίων τους, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το κεφαλαιώδες αυτό ζήτημα.


Ανεξάρτητα όμως από τον διεθνή παράγοντα, η δική μας πλευρά θα πρέπει ν’ αναγάγει το ζήτημα της ασφάλειας μέσω ΝΑΤΟ ως κυρίαρχο και ως εκ των ων ουκ άνευ. Με μια σωστή διαχείριση το λιγότερο που μπορούμε να πετύχουμε είναι να φέρουμε την Τουρκία σε αδιέξοδο.


Και γιατί όχι. Υπάρχουν ήδη σήμερα, πέραν των δυνάμεων του ΟΗΕ, πέντε χώρες του ΝΑΤΟ με στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο. Αυτές είναι (1) Μεγάλη Βρετανία, (2) Ελλάδα, (3) Τουρκία, (4) ΗΠΑ (σε συνεργασία με τους Βρετανούς για σκοπούς ηλεκτρονικών υποκλοπών και παρακολούθησης), (5) Γαλλία (για σκοπούς ηλεκτρονικών υποκλοπών και παρακολούθησης). Κοντολογίς, η Κύπρος ΝΑΤΟκρατείται έτσι και αλλιώς. Εξάλλου, το μεταψυχροπολεμικό ΝΑΤΟ είναι παγκόσμιας εμβέλειας με παρουσία ακόμη και στο Αφγανιστάν. Πρόσφατα μάλιστα, ο γερουσιαστής Richard Lugar, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων ΗΠΑ στο Κογκρέσο, μιλώντας στο ίδρυμα Brookings στην αμερικανική πρωτεύουσα, εισηγήθηκε την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή μέσω προγράμματος Συνεργασίας για την Ειρήνη (Cooperation for Peace). Κατά τον Lugar, το ΝΑΤΟ μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας σταθεροποίησης, εκδημοκρατισμού και εμπέδωσης της ειρήνης στην ευρύτερη Μέση Ανατολή (Greater Middle East).


Εδώ λοιπόν το ΝΑΤΟ, εκεί το ΝΑΤΟ, παντού το ΝΑΤΟ, εκτός βέβαια από την Κύπρο η οποία ελέγχεται από ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις αλλά το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να δράσει ως φορέας σταθεροποίησης και ασφάλειας διότι το απαγορεύει η ΝΑΤΟϊκή Τουρκία που τη δική της ασφάλεια την εμπιστεύεται στο ΝΑΤΟ.


Εάν η δική μας πλευρά τοποθετηθεί απόλυτα με σαφήνεια και θέσει το ΝΑΤΟϊκό ρόλο ως απαράβατο όρο για τη νομιμοποίηση του όποιου σχεδίου λύσης, η πίεση θα μετατοπιστεί στην Τουρκία η οποία θα πρέπει να εξηγήσει γιατί αρνείται ρόλο ασφάλειας του ΝΑΤΟ στην Κύπρο.


ΥΓ.: Ένας τρόπος να τεθεί το ζήτημα επί τάπητος είναι να καταθέσει πάραυτα η Κύπρος αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ.


Ο Μάριος Λ. Ευρυβιάδης διδάσκει διεθνείς σχέσεις στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ο Καθηγητής κύριος Ευρυβιάδης είχε υποστηρίξει, πριν το δημοψήφισμα στην Κύπρο, με άρθρο του στα ΝΕΑ, τα θετικά του ΟΧΙ. Το άρθρο του είχε φιλιξενηθεί και στο Chiosnews.com

Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ