Αρχική Green Life Ζώα & Περιβάλλον Παρέμβαση για τα πηγάδια του Παρθενη από το Παρ. Βορείου Αιγαίου της...

Παρέμβαση για τα πηγάδια του Παρθενη από το Παρ. Βορείου Αιγαίου της Ενωσης Ελλήνων Χημικών

22



Μετά όμως την ξεκάθαρη θέση του Διευθυντή Επιχειρηματικής Ανάπτυξης και υπεύθυνου του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΝΑ Χίου Γιώργου Στεφανίδη πως δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε το νερό από τα πηγάδια αφού πάντα υπάρχει ο κίνδυνος λόγω της γειτνίασης με τον Παρθένη, έρχεται να συνηγορήσει σε αυτό και η άποψη του Περιφερειακού Τμήματος Βορείου Αιγαίου της Ένωσης Ελλήνων Χημικών.
Μάλιστα ο Πρόεδρος της Ηλίας Πολυχνιάτης γνωρίζει πολύ καλά τα νερά της Χϊου, αφού ήταν ο χημικός του Γενικού Χημείου Λέσβου που πρώτος επιστημονικά εξήγησε από που προέρχεται ο υδράργυρος στο νερό του Κορακάρη.
Απαντώντας στο Σύλλογο Αγίου Σπυρίδωνα Νερόμυλων η Ένωση τονίζει:
“Η άποψή μας είναι ότι εφ’ όσον τα πηγάδια ευρίσκονται στην κοίτη ή πολύ κοντά στην κοίτη του ποταμού, πρέπει να θεωρηθεί ότι τα νερά τους επηρεάζονται ποιοτικά από το νερό του Παρθένη και μάλιστα κατά άμεσο τρόπο…
“Στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν είναι δυνατό να διασφαλιστεί ότι το νερό του Παρθένη είναι ασφαλές, αφού στην κοίτη του καταλήγουν λύματα και στραγγίσματα ή απορροές της χωματερής. Τα υγρά αυτά είναι επικίνδυνα απόβλητα, γιατί από τη φύση τους πέραν του μικροβιακού φορτίου, περιέχουν σωρεία ουσιών που προέρχονται από την αποικοδόμηση και εκχύλιση των σκουπιδιών. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο φάσμα χημικών ουσιών…οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν καρκινογόνο δράση και το κυριότερο είναι ότι δεν απομακρύνονται αλλά ούτε και αποικοδομούνται εύκολα.
“Ένα άλλο στοιχείο, συνεχίζει η ΕΕΧ, που συνιστά “κρίσιμο σημείο επικινδυνότητα” για την ασφάλεια του νερού του Παρθένη, σχετίζεται με το βαθμό προστασίας της κοίτης του από επιμολύνσεις που προκαλεί, είτε η αλληλεπίδραση με το εγγύς περιβάλλον, είτε η κακή -κοινή- συνήθεια κάποιων να χρησιμοποιούν τα προσπελάσιμα σ’ αυτούς ρέματα και ποτάμια ως αποδέκτες παντός είδους απορριμμάτων…Δηλαδή μπορεί να μιλούμε για ποιότητα των δειγμάτων, που ενδεχομένως έχουμε πάρει και εξετάσει, αλλά όχι για ποιότητα του νερού του ποταμού, αφού στο μεταξύ μπορεί να έχει αλλάξει”.
Και αφού κάνει αυτή την πολύ σοβαρή επισήμανση η ΕΕΧ σημειώνει:
“Κατά την άποψη μας, πρέπει να θεωρείται εν δυνάμει μολυσμένο με χημικούς ρυπαντές και ισχυρό μικροβιακό φορτίο και να αποκλειστεί η, έστω και μετά από συμβατική επεξεργασία, χρήση του για ανθρώπινη κατανάλωση. Η πιθανή μεταβίβαση Δε αυτών των χαρακτηριστικών στα νερά των πηγαδιών, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου με επιστημονικό τρόπο, καθιστά επίσης επικίνδυνη και ανασφαλή τη χρήση των τελευταίων για τον ίδιο σκοπό, ειδικά για τα πηγάδια που είναι επί της κοίτης”.
Η Ένωση σημειώνει ότι σωστά η ΔΕΥΑΧ επέλεξε να στραφεί στα επιφανειακά νερά, δεν σημαίνει όμως ότι η διαχείριση αυτών των νερών είναι απαλλαγμένη από κινδύνους.
“Ασφαλώς η αναπόφευκτη αιφνίδια πίεση που ωθεί σε λύσεις ανάγκης και που προέκυψε με το πρόβλημα του υδραργύρου και τα υψηλά οικονομικά κόστη των κατασκευών, έχουμε την άποψη, ότι μπορεί να εκτονωθεί σημαντικά με την κατανόηση των πολιτών για περιορισμό της κατανάλωσης νερού. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στις αρμόδιες αρχές να διαχειριστούν με περισσότερη άνεση το ζήτημα και να προβούν σε διορθωτικές ενέργειες, που ούτως ή άλλως πάντα και για διάφορες ή αστάθμητες αιτίες θα γίνονται”, καταλήγει η απάντηση της ΕΕΧ που σημειώνει ότι με την ισχύουσα νομοθεσία (ΚΥΑ Υ2/2600/2001, ΦΕΚ 892/Β/2001) καθορίζεται πλήρως τόσο οι τρόποι ελέγχου του πόσιμου νερού, όσο και οι συναρμόδιες αρχές για την εφαρμογή της νομοθεσίας.