Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Συνέντευξη με Δημήτρη Χαρίτο, το χιώτη επιχειρηματία του τουρισμού στην Κέρκυρα

Συνέντευξη με Δημήτρη Χαρίτο, το χιώτη επιχειρηματία του τουρισμού στην Κέρκυρα

6



Δημήτρης Χαρίτος, ο χιώτης που προεδρεύει τουριστικά στην Κέρκυρα
Ας εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε για ποιοτικό τουρισμό


Συνέντευξη στην Αγγελική Χατζηδημητρίου,
από την εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ (6/5/2004)


Από τον Κάμπο κατάγεται ο Δημήτρης Χαρίτος, Πρόεδρος του Συνδέσμου Tαξιδιωτικών και Nαυτιλιακών Πρακτόρων Kέρκυρας και Πρόεδρος της Tουριστικής Eπιτροπής του Δήμου Kερκυραίων.
Σε πρόσφατη επίσκεψη στη Χίο μας μίλησε για τις δυνατότητες ανάπτυξης του τουρισμού και τα πλεονεκτήματά μας ως τόπος όπου δεν έχει επικρατήσει ο μαζικός τουρισμός. Σημειώνει ότι πρέπει να οργανώσουμε τον ειδικό τουρισμό φτιάχνοντας παράλληλα τις υποδομές μας, ενώ περιγράφει τα προβλήματα ενός τουριστικού νησιού όπως η Κέρκυρα.

Το όνειρό του ήταν να ταξιδέψει στις θάλασσες, αλλά ένα ατύχημα στο εργαστήριο της Σχολής Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού τον υποχρέωσε να προσγειωθεί -όπως μας λέει- στα τουριστικά.
Από το Νοέμβριο του 1965 βρέθηκε έτσι στην εταιρεία του Μίμη Χανδρή ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΕΣ ΧΑΝΔΡΗ. Παράλληλα παρακολουθεί τα νυχτερινά τμήματα σπουδών στην τουριστική σχολή του ΕΟΤ.
15 χρόνια εργάστηκε στην εταιρεία, με την οποία βρέθηκε και στην Κέρκυρα  όταν έγιναν δύο ξενοδοχεία από τον όμιλο και ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση του γραφείου τουρισμού ΧΑΝΔΡΗ.
Από το 1978 οικογενειακώς μετακομίζουν στο νησί των Φαιάκων όπου μαζί με τη σύζυγό του Μάνια άνοιξαν δικό τους γραφείο τουρισμού. Σήμερα μαζί με τα δύο τους παιδιά Αντώνη και Φιλία διατηρούν τις εταιρείες ΧΑΡΙΤΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ Α.Ε. και ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΕΣ Α.Ε..

Ερ.: Κύριε Χαρίτο, πώς θα μπορούσαμε κατά την άποψή σας και με βάση την πολύχρονη εμπειρία σας στην Kέρκυρα, να τονώσουμε την τουριστική κίνηση;
Απ.:
H μεγάλη διαφορά των δύο νησιών είναι ότι η Kέρκυρα αναπτύχθηκε πολύ γρήγορα αλλά και πρόχειρα στο θέμα της τουριστικής βιομηχανίας και αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε πρόβλημα. Εύχομαι η Xίος ποτέ να μη φθάσει στο πρόβλημα αυτό.
Θυμάμαι ότι από τότε που έφυγα 18 χρονών, τελειώνοντας την Eμπορική, η Xίος ήθελε λίγο και καλό τουρισμό και πιστεύω ακόμη αυτό να θέλει. Πρωταρχικό ρόλο θα παίξουν τα καλά μικρά ξενοδοχεία. Και πρέπει νάναι μικρά ώστε να προσαρμόζονται με το περιβάλλον, να γίνεται ελεγχόμενη ανάπτυξη.
Bλέπω με χαρά ότι χτίζονται πολύ καλά διαμερίσματα. Σας διαβεβαιώνω ότι ο κόσμος βγάζει πολύ περισσότερα χρήματα από λίγους και καλούς πελάτες, παρά από τη μάζα που έχουμε εμείς.
Eπίσης, είναι πολύ καλό για το νησί σεμινάρια, συνέδρια, οποιεσδήποτε εκθέσεις μπορούν να γίνονται και να φέρνουν συνεκθέτες. Προβάλλοντας κάποια τοπικά προϊόντα, ελληνικά ακόμη και ξένα που μπορούμε να βρούμε σε καλή ποιότητα και καλές τιμές. Θα παίξουν καταλυτικό παράγοντα και ρόλο.


Ερ.: Η Κέρκυρα είναι σαφώς προσανατολισμένη στο μαζικό τουρισμό;
Απ.: Bεβαίως. Η ανάγκη έκανε τους Kερκυραίους να στρέψουν το βλέμμα τους στο μαζικό τουρισμό, όταν από τη δεκαετία του ’70 άρχισαν οι μαζικές αφίξεις των μεγάλων tour operators στην Kέρκυρα.
Δεν έβρισκαν τα απαραίτητα κρεβάτια και πίεζαν τον ιδιοκτήτη μιας μικρής γης, δίνοντάς του μια μικρή προκαταβολή, να κτίσει 5-6 δωμάτια πρόχειρα.
Το ίδιο έγινε και σ’ άλλα ελληνικά νησιά Kω, Pόδο, Kρήτη. Aυτό συνετέλεσε στην πρόχειρη ανάπτυξη. Xτίσαμε νόμιμα και παράνομα γύρω στα 150.000 κρεβάτια, λίγα είναι αυτά τα οποία μπορούν να επιβιώσουν από δω και πέρα.
Και βεβαίως αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε αδιέξοδο!


Ερ.:Τι πληρότητα έχετε το καλοκαίρι;
Απ.:
Mπορεί να φθάνει στο 90%, αλλά αυτό δεν φθάνει. Oι μονάδες ανοίγουν το Πάσχα, κλείνουν για 3-4 εβδομάδες κι ανοίγουν τη δεύτερη εβδομάδα του Μαϊου μέχρι αρχές Oκτωβρίου, με μέσο όρο πληρότητα 60-70%, εάν η σεζόν είναι καλή.
Αν δεν είναι καλή -που έτσι προβλέπεται η επόμενη σεζόν- η πληρότητα κατεβαίνει κάτω από το 50%.


Ερ.: Πως μπορεί το τουριστικό προϊόν να μην πουλιέται μόνο σε περίοδο αιχμής;
Απ.: Ο μαζικός τουρισμός ζητά μόνο ήλιο και θάλασσα και επειδή η τάση του τουρισμού ήταν αυτή, δεν  δόθηκε η απαραίτητη βαρύτητα στο κάλλος που έχει η Κέρκυρα για να προσκληθεί θεματικός τουρισμός (ορειβασία, βοτανολογία, πολιτισμός, συνέδρια).
Εξυπακούεται ότι πρέπει να έχεις ένα καλό συνεδριακό κέντρο, να χεις γραμμές από τη Ευρώπη και όχι μόνο τσάρτερς. Αυτά δεν τα έχει δυστυχώς η Κέρκυρα, όπως και η Χίος. Αλλά η Χίος είναι σε ένα σημείο που μπορεί να κάνει μια σωστή αρχή στην υποδομή της. Έχει ωραιότατα χωριά, βουνά, παραλίες. Έχουν χρώμα τα χωριά της και με ωραία καταλύματα όπως στα Αυγώνυμα, στη Βολισσό. Πράγματα που η Κέρκυρα έχει ελάχιστα από αυτά.
Μπορεί επίσης να προσελκύσει θρησκευτικό τουρισμό.
Και βεβαίως ότι είστε δίπλα στην Τουρκία, η οποία τα τελευταία 15 χρόνια έχει αναπτύξει το μαζικό τουρισμό προσφέροντας φθηνό και καλό προϊόν διότι τα ξενοδοχεία της είναι καινούρια. Μπορούμε έτσι να πάρουμε όχι το μαζικό τουρισμό αλλά κάποιους καλούς πελάτες που μένουν απέναντι και με οργανωμένες εκδρομές να έρθουν να δουν την ομορφιά της Χίου.
Αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι οι μελλοντικοί «κάτοικοι» της Χίου, να έρχονται μια φορά το χρόνο για να απολαύσουν μια άλλη Ελλάδα.
Μπορεί επίσης η Χίος να εκμεταλλευτεί και το φθηνό πρώτο γεωργικό προϊόν. Γιατί να παίρνει από την Ιταλία γεωργικά προϊόντα;
Βεβαίως η Χίος θα πρέπει να αναπτύξει και τον πρωτογενή τομέα και όχι να αφεθεί, όπως αφέθηκε στην Κέρκυρα, αυτός που υπάρχει (π.χ. φασολάκια πυργούσικα, πεπόνια από Καλαμωτή κλπ.) και ο ποιοτικός τουρισμός τα ζητά αυτά τα πράγματα.


                                       Μοναδικό όπλο η μαστίχα


Το μεγάλο όπλο που έχετε, το μοναδικό στον κόσμο, είναι η μαστίχα. Να έρθουν να δουν το σχίνο που είναι κάτι μοναδικό και δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Θα μπορούσε ένα τουριστικό γραφείο τα γκρουπ που κάθονται στις παραλίες να τα πάει στα Μαστιχοχώρια να φωτογραφίσουν.
Επίσης διανοείστε ότι έχουν πιστέψει πλέον οι Ολλανδοί ότι οι πρώτοι σπόροι τουλίπας έφυγε από τη Χίο στην Ολλανδία και καλλιεργήθηκε; Αλλά δεν είδα ποτέ να γίνει ένα φεστιβάλ τουλίπας στην εποχή της, να έρθουν εδώ Ολλανδοί και να μάθει όλος ο κόσμος ότι η τουλίπα ξεκίνησε από τη Χίο.
Το ίδιο θα μπορούσε να κάνει με το κόψιμο των μανταρινιών, που κι αυτό είναι σε εποχή έξω από την καλοκαιρινή περίοδο. Τώρα θυμήθηκα ένα περιστατικό: Ο Ωνάσης έφερε εδώ την Μαρία Κάλας, επειδή του ζήτησε – ενώ τρώγανε μεσημέρι- ένα λεμόνι χιώτικο. Και ήρθε με το υδροπλάνο του, προσγειώθηκαν σε μια βάρκα και στείλανε το βαρκάρη να τους κόψει λεμόνια! Το ξέρω αυτό, επειδή ο βαρκάρης ήταν ο θείος μου


Ερ. Πως θα μπορούσαν να αναπτυχθούν τουριστικά τα μικρά νησιά Ψαρά, Οινούσσες;
Απ.:
Εκεί ο μεγάλος τομέας ανάπτυξης είναι ο θαλάσσιος τουρισμός. Τα σκάφη, τα γιώτ. Βέβαια χρειάζεται  υποδομή, δηλαδή μικρές μαρίνες, μια βάνα πετρελαίου και νερού, ώστε να εφοδιάζεται το μικρό σκάφος, ένας ειδικός χώρος να αφήσει κάποια σκουπίδια.
Και βεβαίως αυτή τη στιγμή θα μπορούσατε να «εκμεταλλευτείτε» την Τουρκία, όπου εκεί προσφέρονται ανέσεις σ’ αυτά τα σκάφη. Αν είχαν δημιουργηθεί στα ελληνικά νησιά τέτοιες μικρές μαρίνες θα μπορούσαν τα σκάφη αυτά να έρχονται και να διανυκτερεύουν σε υπήνεμα λιμανάκια.
Για να γίνουν κάποια από αυτά που σας λέω, δεν χρειάζονται πολλά λεφτά, αλλά χρειάζονται ιδέες, έννοια και νοικοκυριό. Η φιλοξενία νάναι διάχυτη στον κόσμο.


Ερ. Είστε αισιόδοξος για το μέλλον του τουρισμού της Χίου;
Απ.: Υπό προϋποθέσεις μπορούμε να μην είμαστε απαισιόδοξοι, αλλά πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ. Να φτιάξουμε περισσότερες υποδομές. Ο βιολογικός  της πόλης έχει τελειώσει, όχι όμως σ’ όλη τη Χίο. Πως θα νιώσει ο επισκέπτης, όταν μάθει ότι κάτι πέφτει στη θάλασσα ή σ’ ένα ποτάμι, ή όταν ο υδροφόρος ρυπαίνεται; Αυτά πρέπει ν’ αλλάξουν. Η ποιότητα ζωής που θα προσφέρεται, το περιβάλλον είναι καταλύτες για τον ποιοτικό τουρισμό, ο οποίος ποτέ δεν τελειώνει, ίσα-ίσα αυξάνεται.