Αρχική Απόψεις Aρθρα Αρθρο Σιδερή Αμέντα: Χίος- Ανάπτυξη- Εκσυγχρονισμός

Αρθρο Σιδερή Αμέντα: Χίος- Ανάπτυξη- Εκσυγχρονισμός

15

ΧΙΟΣ-ΑΝΑΠΤΥΞΗ-ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ
Ή ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ “ΕΜΦΥΛΙΟΥ” ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ;


   Καιρό τώρα παρακολουθώ τους δημόσιους τσακωμούς στο νησί μας  και ομολογώ ότι έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και γούστο.
    Πικρό γούστο, όμως που κανέναν δεν κολακεύει και το μόνο που γίνεται να παραμένει η Χίος μόνο σε λόγια,σε μελέτες και τίποτα σε έργα ουσίας. Και  με το σκοπό που έχουμε,έτσι κατά τη ταπεινή μου γνώμη θα παραμείνει.
   Εχω αρχίσει  να αναρωτιέμαι, μήπως και δημιουργούνται όλα αυτά για λόγους σκοπιμότητας. Είναι οπωσδήποτε ουσιώδη και μεγάλα τα προβλήματα με το νερό,
το αεροδρόμιο,το λιμάνι,την κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση της πόλης κ.α.
    Γράφω μόνο για εκείνα που παίζουν το πρώτο βιολί στους καυγάδες όχι ότι δεν υπάρχουν και άλλα.
    Τα λόγια είναι εύκολα αλλά δυσκολότατη η πράξη. Ακόμα και αν θέλουμε κάτι πραγματικά, για διαφόρους λόγους που πολλές φορές δε τολμούμε ούτε να τους αναφέρουμε,δεν γίνεται. Ένα απλό παράδειγμα είναι η εξεύρεση χρημάτων.
Υπολογίζω ότι θα κάνω κάποιο έργο αλλά στο τέλος βλέπω ότι δε μου φτάνουν τα χρήματα. Ένα δεύτερο παράδειγμα και μάλιστα ίσως και η πηγή του κακού είναι οι μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Εξηγώ γιατί τα δύο είναι άμεσα συνδεδεμένα. Η μία πλευρά σκέφτεται πως δεν είναι δυνατόν να κάνω έργο που υπάρχει περίπτωση να το εκμεταλλευτεί πολιτικά η άλλη,έτσι και το έργο δε γίνεται αλλά και η άλλη πλευρά σκεπτόμενη το ίδιο κάνει περικοπές οικονομικού ή άλλου τύπου,διότι κάποιος μπορεί τελικά κάτι να κάνει κάτι επί προσωπικού.αλλά ανήκει σε άλλο χώρο.
    Για να αποσπάσουμε λοιπόν το πολίτη και να πάμε αλώβητοι στις κάλπες θα του διοχετεύσουμε το ενδιαφέρον του αλλού. Η ένταση,η έντονη αντιπαλότητα,και τα καυγαδάκια τον κάνουν να χάνει την ουσία και να πηγαίνει στις κάλπες ακούγοντας μόνιμα το προσπαθήσαμε αλλά… θα ξαναπροσπαθήσουμε. Και ξανά τα ίδια χρόνια τώρα. Εργα με το σταγονόμετρο.
     Τώρα μάλιστα που έχει γίνει θεσμός και η νοοτροπία του τσαμπουκά,του
ρεβανσισμού (όποιος δε ταυτίζεται μαζί μας=εχθρός) και άλλων συναφών, τα πράγματα είναι ακόμα ευκολότερα..
Είμαι υπέρ του  τσαμπουκά αρκεί να χρησιμοποιείται όπου χρειάζεται και όπως  πρέπει. Για να υλοποιηθούν κάποια πράγματα πρέπει να χρησιμοποιηθεί,εφόσον έχω αποδεδειγμένα το δίκιο με το μέρος μου,διότι ουδέποτε θα είναι όλοι ευχαριστημένοι,αλλά όχι να προσφέρουμε το θέαμα διαφόρων κοινοβουλίων τριτοκοσμικών χωρών,ούτε αποφασίζουμε και διατάσσουμε διότι εγώ είμαι και κανένας άλλος.
    Αρκετά το φιλοσόφησα όμως, ας μιλήσουμε και επί της ουσίας.
    Ξεκινώ με βάση τα τελευταία γεγονότα.
  Ο περιφερειακός του Κάστρου.
Το Κάστρο το γράφω με κεφαλαία,διότι θα έπρεπε να είναι το πρώτο κόσμημα που βλέπει ο κάθε επισκέπτης του νησιού μας.
Ο περιφερειακός θα έδινε την ευκαιρία να το βλέπουμε όλοι σε όλο του το μέγεθος
και το μεγαλείο και θα έδινε την ευκαιρία της ανάπλασης. Μη το αφήσουμε στο τέλος να γκρεμιστεί , όπως έχουμε αφήσει άλλα ιστορικά μνημεία. Ταυτόχρονα θα εξυπηρετήσει στην κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση της πόλης.
Μια αφελή σκέψη που κάνω είναι η δημιουργία υπερυψωμένου δρόμου στη θάλασσα
σε κάποια απόσταση,ώστε να διατηρηθεί και η εναλιότητα  του Κάστρου. Είναι οπωσδήποτε δαπανηρότερο, αλλά ας σχεδιάσουμε για το αύριο, δεν είναι ανάγκη
να το κάνουμε βιαστικά ή καθόλου,αρκεί βέβαια να το κάνουμε ορίζοντας ένα χρονοδιάγραμμα. Διότι πολλά μένουν στα χαρτιά.
   Όλες μου οι σκέψεις είναι μακροπρόθεσμου χαρακτήρα,διότι για να πάρεις καρπούς πρέπει διαρκώς να εργάζεσαι μεθοδικά και να σκέπτεσαι ότι αυτό που φυτεύεις και περιποιείσαι θα το βρούν και τα παιδιά σου και θα θυμούνται ποιός το φύτεψε.
   Το αεροδρόμιο, ιδανικό θα ήταν να μεταφερθεί. Εκτός των άλλων θα έδινε πνοή και ανάπτυξη και σε άλλο μέρος του νησιού μας,καθώς και αποσυμφόρηση αφού θα υπήρχε κάποια αποκέντρωση.
   Αμεσα όμως υπάρχει η ανάγκη να μεγαλώσει ο αεροδιάδρομος.Εφ’ όσον όλα
είναι σύμφωνα με τους νόμους,ίσως πρέπει να γίνουν κάποιες προσωρινές υποχωρήσεις-μέχρι να γίνει κάτι καινούργιο-από τους εμπλεκόμενους.Να δουν το θέμα με νηφαλιότητα,να παραμερίσουν τυχόν προσωπικές αντιπαραθέσεις και να σκεφτούν ότι όσο καθυστερεί ένα έργο τόσο αυξάνεται και το κόστος του,πράγμα που κανέναν δεν ωφελεί.
    Το λιμάνι. Ένα μόνο θα πω.Τα περισσότερα νησιά δεν έχουν στην ουσία λιμάνι
αλλά προβλήτες.Εμείς ίσως θα μπορούσαμε να έχουμε και τα δύο τουλάχιστον προσωρινά.
    Για να μη μακρηγορώ, διότι υπάρχουν θέματα που θα μπορούσα να γράψω βιβλίο
έρχομαι στο πρωτεύον για εμένα θέμα που είναι το νερό.Ολοι θα έπρεπε να ρίξουμε το βάρος εκεί,διότι είναι η πηγή της ζωής και της υγείας.Αν δεν υπάρχουν αυτά,όλα
τα υπόλοιπα είναι περιττά.
   Στο θέμα νερό πιστεύω ότι θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε ό,τι υπάρχει στο νησί και θα μπορούσε να λύση το πρόβλημα.Ιδιαίτερο βάρος ρίχνω στη Β.Χίο,όπου υπάρχουν επιφανειακά και μη,νερά.Χωρίς να είμαι ειδικός-ούτε κανείς είναι ειδικός σε όλα,βεβαίως, ίσως θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν(δε μπαίνω σε λεπτομέρειες) και να υδροδοτήσουν το νησί με καθαρό,πόσιμο νερό.Συχνά ακούω ότι είναι μεγάλες οι αποστάσεις.Δε το δέχομαι,τη στιγμή που η Αθήνα υδροδοτείται από τη λίμνη του Μαραθώνα και το Μόρνο,όπου οι αποστάσεις είναι ασύγκριτα μεγαλύτερες.
    Σταματώ εδώ χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες και άλλα ζητήματα,αν και υπάρχουν.
Επαναλαμβάνω ότι αυτά δεν υλοποιούνται από τη μια μέρα στην άλλη,αλλά ας τα
βάλλουμε στο πρόγραμμα με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.Τα οικονομικά μας είναι ισχνά(υπάρχουν όμως τρόποι βελτίωσης,χωρίς την επιβάρυνση του πολίτη και μόνο).
  Εύχομαι να καθήσουμε όλοι κάτω μονιασμένοι,να αλλάξουμε νοοτροπία,να σκύψουμε πραγματικά πάνω στα προβλήματά μας,χωρίς οικονομικές,πολιτικές και
πελατειακές σκοπιμότητες και να σκεφτούμε το μέλλον του τόπου μας και των παιδιών μας..
   Είναι κρίμα ένα νησί-πηγή πλούτου από μόνο του,από όποια πλευρά και αν το κοιτάξεις,με μια αξιοζήλευτη ιστορία,να μη μπορούμε να το κάνουμε από τα πρώτα στην Ελλάδα,αλλά να στεκόμαστε θεατές και μόνο στην ανάπτυξη άλλων τόπων που δεν έχουν τίποτε στη κυριολεξία.
   Ας ψάξει ο καθένας μόνος του να βρει τι φταίει.
  
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία


Σιδερής Ιωαν. Αμέντας