Αρχική Πολιτισμός Βιβλία Εκδόσεις ΑΙΓΕΑΣ: “Μπίλη ο Τίγρης” του Μιχάλη Σπέγγου

Εκδόσεις ΑΙΓΕΑΣ: “Μπίλη ο Τίγρης” του Μιχάλη Σπέγγου

28

Με το βιβλίο του Μιχάλη Σπέγγου “Μπίλη ο Τίγρης” κάνει την πρώτη παρουσία του στην πανελλαδική εκδδοτική προσπάθεια το βιβλιοπωλείο ΠΑΠΥΡΟΣ, με τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΙΓΕΑΣ.
Ο Μιχάλης Σπέγγος γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1963. Σπύδασε πυρηνική φυσική και έχουν εκδοθεί τα παρακάτω έργα του: “Περί αισθημάτων”- Νέα Σύνορα Λιβάνης 2001, “Η τελευταία συγγνώμη”- Ελληνικά Γράμματα 2002.
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στα Γιάννενα την Τετάρτη 23 Ιουνίου στις 9.00 μ.μ. στη Στοά Λούλη, Ανεξαρτησίας 78.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Τέσσερις ιστορίες για την ανθρώπινη ψυχή, για την ελευθερία και το τίμημα της, για το δράμα του διαφορετικού.
Πέντε πίνακες του ζωγράφου Στάθη Βατανίδη εμπνευσμένοι απ τις ιστορίες.   


Μπίλη ο Τίγρης, η ιστορία μιας τίγρης και ενός ανθρώπου, για όσους τόλμησαν το ταξίδι στο άγνωστο:
“Ετοιμάζεται να επιστρέψει στο σπίτι του όταν ακούει το θόρυβο γυρίζει το κεφάλι του και παγώνει. Διακρίνει στην απόσταση κάτι να κινείται μέσα στα χόρτα. Ο Λάκης βλέπει τον σκούρο όγκο να πλησιάζει.  Κάτω το κεφάλι, τα αυτιά σηκωμένα η καμπούρα της ράχης να προβάλει πάνω απ τα χόρτα σαν πτερύγιο καρχαρία. Το θηρίο περπατάει αργά , με χάρη, σαν σε αργή κίνηση. Μια μεγάλη γάτα, μόνο που η γάτες δεν σκοτώνουν ανθρώπους. Ο άνεμος αλλάζει, στον άνθρωπο φτάνει η έντονη μυρωδιά του ζώου. Κάνει μερικά βήματα πίσω, η τίγρη αντιλαμβάνεται την κίνηση και σταματάει. Η ουρά κατεβαίνει προς τα κάτω, το θηρίο προχωράει αργά και αποφασιστικά προς τα μπρος και ο άνθρωπος στέκει ακίνητος και κοιτάζει. 
Τώρα μπορεί να τον φτάσει με τρεις δρασκελιές. Η ουρά ξαφνικά ανεβαίνει προς τα πάνω με έπαρση, ένα σιντριβάνι εκτοξεύεται και ψεκάζει τα χόρτα, τα πισινά πόδια σκάβουν το χώμα”. 


Η πράσινη κάψουλα μια ιστορία που εκτυλίσσεται στη διάρκεια ενός ταξιδιού, για όσους πάλεψαν με τους δράκοντες της ψυχής:
“Με παρότρυνε να μην φοβάμαι. Τα νερά ήταν βαθιά , τα κύματα θεόρατα. Με έσφιγγε απ το χέρι και με πέταγε πάνω να τα αποφύγω και γέλαγε και εμένα με πόναγε και φοβόμουν και ήθελα να βγω.  “Κοίτα την αδελφή σου”, μου έλεγε. “Ντροπή σου, σε βάζει κάτω ένα κορίτσι”. 
Άκουσα τη φωνούλα της, την άκουσα να φωνάζει βοήθεια. Όλοι πετάχτηκαν επάνω, η μητέρα έκανε σαν υστερική. Βούτηξαν δυο τρεις ανάμεσα τους κι εκείνος και την έβγαλαν. Είδα το στρώμα της να χάνεται στα βαθιά. 
Θυμάμαι την τεχνητή αναπνοή, θυμάμαι τα κλάματα, την μητέρα μου να χτυπάει με γροθιές το στήθος του, θυμάμαι τον φίλο τους να με κρατάει απ τα χέρια, την κυρία Ελένη να με φιλάει και να μου λέει να μη φοβάμαι”. 
 
Η Μπαμπούσκα μια ιστορία του κοντινού μέλλοντος για όσους είδαν τους θεούς τους να τους προδίδουν:
“Η ώρα είναι περασμένη οι κρατούμενοι βρίσκονται στα κελιά τους, οι περισσότεροι κοιμούνται. Καμία δεκαριά αυνανίζονται, οι συγκάτοικοι του κελιού 34 το κάνουν μεταξύ τους, οι υπόλοιποι βλέπουν το Big Brother. Κάνω ζουμ στο κελί 27 τα σχόλια τους με ενδιαφέρουν είναι και οι δύο τους κάτω από μεσαία ακτινοβολία υπερήχων διαφέρουν όμως διαμετρικά ως προς τη χημική σύσταση των ουσιών που τους έχουν χορηγηθεί την προηγούμενη εβδομάδα.  Και οι δυο βρίσκονται εδώ γιατί έχουν σκοτώσει συγγενείς τους”.


Τέλος, Το συνέδριο του σύμπαντος μια μικρή αυτοβιογραφική εμπειρία του συγγραφέα, για όσους βρήκαν το κουράγιο να αλλάξουν:
“Στην αίθουσα του συνεδρίου του σύμπαντος βρίσκονται ισότιμα μια παιδική ζωγραφιά και η μεγάλη και μοιραία εξίσωση της μάζας με την ενέργεια”.