Αρχική Απόψεις Aρθρα Ηλίας Πολυχνιάτης: όταν αναζητείται το αυτονόητο

Ηλίας Πολυχνιάτης: όταν αναζητείται το αυτονόητο

43


Το παρακάτω άρθρο μας κοινοποίησε ο Πρόεδρος του Παραρτήματος Β. Αιγαίου της Ενωσης Ελλήνων Χημικών Ηλίας Πολυχνιάτης, εναντίον του οποίου κατέθεσε μήνυση η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση επειδή θεωρήθηκε ότι δυσφημεί το νησί ας στο θέμα του νερού αν και είχαν παραποιηθεί οι δηλώσεις του, με αφορμή το χαρακτηρισμό ως «ανακόλουθο» που του αποδόθηκε κατά τη συνέντευξη τύπου Νομάρχη και Δημάρχου Χίου:


Είναι αξιοπρόσεκτο το ότι παρ’ όλο που βιώνουμε την εποχή της ταχείας πληροφόρησης και της επικοινωνίας, εντούτοις η κατανόηση των μηνυμάτων και ειδικά το αυτονόητο εξακολουθεί να περνά κρίση. Είναι βέβαιο ότι τα δεδομένα παρέχονται, ή τουλάχιστον τα περισσότερα. Πάντως η αναζήτησή τους είναι προσιτή. Η συσχέτισή τους όμως που οδηγεί στο αυτονόητο, το κατά τεκμήριο λογικά αποδεκτό και σεβαστό, είναι που για διαφόρους λόγους αποτυγχάνει. Ίσως γιατί το αυτονόητο δεν είναι πάντα επιθυμητό…
Ο ισχυρισμός δεν είναι παράλογος. Παράδειγμα φωτεινό (!) η περίπτωση του γράφοντα.
Είναι ή όχι αυτονόητο ότι η ιστορία μου καθ’ όσον αφορά στη Χίο, είτε ως Χημικός ΓΧΚ, είτε ως ερευνητής, είτε ως Πρόεδρος του Π. Τ. Β. Αιγαίου της Ε.Ε.Χ., δεν συμβιβάζεται με την ελεεινή μικροπρέπεια, που κάποιοι πολύ εύκολα μου απόδωσαν, της δυσφήμισης του τόπου για τον οποίο εργάστηκα;
Αυτονόητο επίσης, που αγνοήθηκε, είναι ότι ο Πρόεδρος του Π. Τ. Β. Αιγαίου της Ε.Ε.Χ. δεν είναι συνδικαλιστής, ούτε η Ε.Ε.Χ., ο Εθνικός φορέας σε θέματα της επιστήμης της Χημείας, είναι συνδικαλιστικός φορέας. Η Ένωση Ελλήνων Χημικών είναι Ν.Π.Δ.Δ. που εποπτευόμενη από τον Υπουργό Ανάπτυξης ασκεί πολιτική έκφρασης της τεκμηριωμένης επιστημονικής της άποψης, μετά από κατάλληλη διαχείριση των δεδομένων.
Έτσι το αυτονόητο διέφυγε άλλη μια φορά, όταν ο γράφων χαρακτηρίστηκε «ανακόλουθος» από τους ίδιους, επειδή θεώρησαν ότι «άλλα λέω ως χημικός ΓΧΚ και άλλα ως συνδικαλιστής». Είναι φανερό ότι δεν έγινε αντιληπτό, ότι ως χημικός ΓΧΚ ασκώ το αναλυτικό μου έργο σε δείγματα και υπογράφω τις εκθέσεις μου γι’ αυτά, ενώ ως εκπρόσωπος της Ε.Ε.Χ. – και όχι συνδικαλιστής – εκφράζω την αξιολόγηση αυτών των εκθέσεων και των ευρημάτων μετά από συσχέτισή των με άλλα δεδομένα, μέσα στα πλαίσια διαδικασιών του φορέα. Η αξιολόγηση αυτή, που εκφεύγει από τα όρια των «δειγμάτων», είναι που οδηγεί σε συμπεράσματα και εκτιμήσεις για τη κατανόηση του ζητουμένου. Δεν πρόκειται λοιπόν για «ανακολουθία», ούτε ασφαλώς για αντιπολίτευση, αλλά για περίεργη μεν, καταφανή δε, άρνηση του αυτονοήτου.
Τέλος, αυτονόητο είναι ότι οι οργανωμένες κοινωνίες, που δεν έχουν λύσει όλα τα προβλήματά τους, πρέπει να συσπειρώνουν τις δυνάμεις τους με την καθοδήγηση των ηγετών τους. Έτσι η πολιτική των διώξεων κατά φίλα διακείμενων τοπικών φορέων, εξ ορισμού (ή κατά νόμο) συνεργατών, είναι ή μήπως όχι πολιτική απώλειας του αυτονοήτου; Για να μην πούμε κάτι άλλο. Και πόσο θα ωφεληθεί από αυτή η κοινωνία;
Τέλος οφείλω να ευχαριστήσω θερμά εκείνους που κατανοώντας το αυτονόητο σε τούτη την περίπτωση, το διακήρυξαν ή μου το διαμήνυσαν.

Ηλίας Πολυχνιάτης
Πρόεδρος ΕΕΧ/ΠΤΒ Αιγαίου