Αρχική Απόψεις Aρθρα Γιάννης Μακριδάκης: Το εθνικό παραλήρημα και τα μηνύματά του

Γιάννης Μακριδάκης: Το εθνικό παραλήρημα και τα μηνύματά του

12

Αναμφισβήτητη ήταν η χαρά και η συγκίνηση όλων μας μετά τη μεγάλη επιτυχία της Εθνικής Ελλάδας κι αναπόφευκτα και θεμιτά ήταν τα πρωτοφανή πανηγύρια σε όλες της πόλεις της χώρας, ακόμα και στη δική μας μικρή και συγκρατημένη συναισθημάτων Χίο.
Κανένας δεν θα μπορούσε να συγκρίνει αυτό το γλέντι του λαού με εκείνα τα ξενέρωτα κι ενοχλητικά γλέντια, που έκαναν κατά καιρούς οι οπαδοί των μεμονωμένων ομάδων, γιατί αν και η αφορμή ήταν παρόμοια δεν ήταν ίδιο το κλίμα, η ψυχή και το αίσθημα. Δεν υπήρχαν γύρω από τους εκφραστές της χαράς άνθρωποι που ενοχλούνταν με το γεγονός, απλά υπήρχαν άνθρωποι χαρούμενοι αλλά πιο συγκρατημένοι σε αντίθεση με τις προηγούμενες περιπτώσεις.
Όλοι αυτοί οι χαρούμενοι άνθρωποι, που ξεχύθηκαν στους δρόμους νοιώθοντας για μια φορά στη ζωή τους τόσο υπερήφανοι που γεννήθηκαν σε αυτή τη χώρα, είχαν στο πλάι τους κι άλλους τόσους το ίδιο χαρούμενους και το ίδιο συμμετέχοντες στη χαρά, που δεν έτυχε να γεννηθούν εδώ μα έτυχε να φιλοξενούνται, να δουλεύουν και να ζουν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους.
Αλβανοί, Πακιστανοί, Μαροκινοί, πρώην ανατολικοευρωπαίοι, όλοι είχαν γίνει εκείνο το βράδυ Έλληνες και έβαλαν τη δική τους πινελιά σε αυτή την πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα.. Αυτοί οι άνθρωποι που δεν μεγάλωσαν και δεν γαλουχήθηκαν με την ιδέα αυτής της χώρας είναι άξιοι μέγιστης τιμής διότι το μόνο που τους έκανε να νιώσουν τόση χαρά είναι η εκτίμηση και η αγάπη που γεννήθηκε και ωρίμασε σιγά σιγά μέσα τους για τον τόπο που τους φιλοξενεί.
Ταυτόχρονα όλος ο ελληνισμός της υφηλίου, σε κάθε πόλη από την Αμερική μέχρι την Αυστραλία, ξεχύθηκε στους δρόμους δημιουργώντας πρωτόγνωρη μεσογειακή και ελληνική ατμόσφαιρα και σκορπίζοντας έκπληξη και χαρά στους γηγενείς κατοίκους των πόλεων αυτών.
Όλα αυτά τα φαινόμενα που ακολούθησαν την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος από την εθνική Ελλάδας δίνουν την ευκαιρία στους έλληνες του γεωγραφικού χώρου της χώρας μας να βρεθούν μπροστά σε μια πραγματικότητα, που δεν έχουν πλήρως συνειδητοποιήσει ως προς τη σχέση τους με τους μετανάστες.
Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις χρυσαυγίτες και εθνικιστές βρήκαν την ευκαιρία να επιτεθούν, να προπιλακίσουν και να σκίσουν τις άδειες παραμονής των μεταναστών που είχαν βγει κι εκείνοι να πανηγυρίσουν τον εθνικό μας άθλο στις πλατείες. Οι πολιτικοί εκφραστές όλων αυτών των κρετίνων φασιστών έδωσαν και πήραν με δηλώσεις απαράδεκτες και μια εξύψωση της ελληνικής φυλής και των ιδανικών της, την οποία μόνο το τρίτο ράιχ είχε σαν φιλοσοφία μέσα στον αιώνα που πέρασε. Βέβαια η πλειονότητα του λαού στάθηκε στο ύψος της αλλά πρέπει να σιγουρευτούμε ότι όλα τα παραπάνω συμβάντα έχουν ληφθεί από τις κεραίες μας κι έχουν γίνει πεδίο προσωπικής δουλειάς για τον καθένα, ώστε να επανακαθορίσει τη συμπεριφορά και τη στάση του απέναντι στον συνάνθρωπο. Γιατί η ωριμότητά μας σαν κοινωνία και το αν αξίζουμε σαν άνθρωποι ή όχι θα δοκιμαστεί σε μερικά χρόνια, όταν το πανευρωπαϊκό ή άλλο τίτλο τιμής θα κερδίσει η Αλβανία ή κάποια άλλη χώρα που άνθρωποί της μένουν στις πόλεις μας. Η στάση μας τότε απέναντί τους θα δείξει αν μας αξίζουν τίτλοι τιμής ως ευγενική φυλή του πλανήτη.

Το Άρθρο του Γιάννη Μακριδάκη έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ, στην στήλη “Φτου Ξελεφτερεία”