Αρχική Απόψεις Συνεντεύξεις Συνέντευξη με την αργυρή Ολυμπιονίκη στο πόλο Αγγελική Καραπατάκη

Συνέντευξη με την αργυρή Ολυμπιονίκη στο πόλο Αγγελική Καραπατάκη

172



Για λίγες ώρες βρέθηκε στη Χίο, για να δει τους συγγενείς και φίλους και να εκπληρώσει τάμα στην Αγία Μαρκέλλα που της έδωσε δύναμη να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και να πάρει μαζί με τις συμπαίκτριες της αργυρό μετάλλιο η Αγγελική Καραπατάκη.
Την αργυρή Ολυμπιονίκη μας με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης τη συναντήσαμε το Σάββατο το πρωί στα γραφεία της εφημερίδας του θείου της Τάκη Δηράκη (αδερφός της μητέρας της) ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ.
Οι πρώτες της διακρίσεις θυμάται ότι ήταν σε ηλικία 9-10 ετών όταν με το Ναυτικό Όμιλο είχε πάει στη Μυτιλήνη για κολυμβητικούς αγώνες. Τότε την φιλοξενούσε ο θείος της Τάκης Δηράκης. «Μου είχε πει, να μην έρθω πίσω χωρίς χρυσό μετάλλιο γιατί δεν θα μου άνοιγε την πόρτα. Το σκεφτόμουν συνέχεια στο ταξίδι, σαν παιδάκι φοβόμουν τι θα κάνω αν γυρίσω χωρίς μετάλλιο. Τελικά γύρισα με 4 χρυσά!». Τώρα γύρισε με ένα αργυρό στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας!


ΕΡ.: Ήταν αναμενόμενη αυτή η κατάκτηση;
Απ. είχαμε όλα τα κορίτσια ένα κρυφό όνειρο, αλλά δεν θέλαμε να το βγάλουμε προς τα έξω. Και αυτό γιατί αυτή η ομάδα αν και ήταν παρούσα στις μεγάλες διοργανώσεις, στις λεπτομέρειες δεν μπορούσε να πάρει ένα μετάλλιο.


ΕΡ.: Ο κόσμος πόσο βοήθησε στην κατάκτηση του μεταλλίου;
ΑΠ. Είναι σίγουρο ότι θα βοηθούσε, αλλά δεν μπορούσαμε να διανοηθούνε αυτό που ζήσαμε. Έδωσε κουράγιο πάρα πολύ. Μας έδωσε απίστευτη ενέργεια, είναι απίστευτος ο κόσμος μας. Η Ιταλία είναι μια πάρα πολύ καλή ομάδα, το παλέψαμε μέχρι την τελευταία στιγμή. 
Ελπίζω να ακολουθήσει και το ανδρικό πόλο με ένα μετάλλιο.


ΕΡ.: Υπήρξαν κάποιοι αθλητές, ολυμπιονίκες που δεν περιμέναμε να πάρουν μετάλλιο.
ΑΠ.: Υπήρξαν. Πολλά από τα μετάλλια που ήρθαν φέτος δεν τα περιμέναμε. Μετά τα άσχημα γεγονότα του ντόπινγκ ευτυχώς ήρθαν αυτά τα μετάλλια και άλλαξαν αυτές τις εντυπώσεις.


ΕΡ.: Μετά το περιστατικό με τους Κεντέρη- Θάνου συζητήθηκε αν τελικά μπορούμε να έχουμε «καθαρούς» ολυμπιακούς αγώνες. Είσαι από τους ανθρώπους που ζουν τα πράγματα από τα μέσα, ποια είναι η γνώμη σου.
ΑΠ.:  Ο χώρος του ντόπινγκ είναι πάρα πολύ κρυφός. Σίγουρα ο πρωταθλητισμός στο στίβο και φαντάζομαι και σε άλλα αθλήματα έχει μπει πολύ βαθιά μέσα του το ντόπινγκ.


ΕΡ.: Σας ενόχλησε αυτό το περιστατικό;
ΑΠ.: Σίγουρα μας ενόχλησε. Από την άλλη αισθάνομαι πως θα ένιωθαν ο Κεντέρης και η Θάνου και πραγματικά στενοχωριέμαι παρά πολύ. Δεν θέλω να κατηγορήσω κάποιον, ούτε να πω τίποτε.


ΕΡ.: Να δούμε τι θα μείνει μετά τους Ολυμπιακούς. Πέρα από τα μετάλλια και την αγάπη του κόσμου που τη θεωρούμε δεδομένη, νομίζω ότι θα πρέπει να δούμε πως αυτές οι επιδόσεις των αθλητών θα «σπείρουν» την αγάπη για τον αθλητισμό σε νέα παιδιά. Αυτό είναι εύκολο να γίνει;
ΑΠ. Φαντάζομαι ότι οι επιτυχίες σε κάποια αθλήματα θα φέρουν παιδιά στα γήπεδα, στις πισίνες.


ΕΡ.: Υπάρχει υποδομή και κυρίως σε μικρούς τόπους;
ΑΠ.: Θα μπορούσαν να είναι και καλύτερες αυτές οι υποδομές. Αν οι έλληνες αθλητές είχαν τις εγκαταστάσεις που έχουν στην Αμερική ή σε χώρες όπως στη Γιουγκοσλαβία και στη Ρωσία θα είχαν πετύχει περισσότερα. Για αυτό και έχουν τόσους καλούς αθλητές και τόσα χρόνια πριν από εμάς. Αλλά εντάξει ποτέ δεν είναι αργά.
Ας ξεκινήσουμε από τώρα, η Πολιτεία να είναι πιο κοντά στους αθλητές, στους μαθητές- αθλητές, φοιτητές- αθλητές γιατί είναι τρομερά δύσκολο ένας που κάνει αθλητισμό, με 10 ώρες την ημέρα προπόνηση, να μπορεί να είναι και στο σχολείο του ή να κερδίζει κάποια χρήματα. Εγώ έχω την τύχη, και ευχαριστώ πάρα πολύ, να είμαι στο Λιμενικό Σώμα όπως και άλλες κοπέλες από την εθνική ομάδα και έχω από εκεί μια εξασφάλιση για να μπορώ να κάνω την προπόνηση μου πιο εύκολα.
Κάποιες άλλες όμως κοπέλες προσπαθούν χρόνια να μπουν και δεν τα έχουν καταφέρει.
Στο εξωτερικό λειτουργούν διαφορετικά τα πράγματα. Σπουδάζεις και κάνεις και τον αθλητισμό σου.


ΕΡ.: Έχετε γίνει ινδάλματα για πάρα πολύ κόσμο, ειδικά για τα παιδιά.
ΑΠ.: Θα πρέπει ο αθλητισμός να μπαίνει στη ζωή των παιδιών. Όχι για τον πρωταθλητισμό. Δεν μπορούν να γίνουν όλοι πρωταθλητές αλλά ο αθλητισμός είναι πραγματικά ένας στόχος ζωής πολύ σημαντικός. Μπορείς να μάθεις την αυτοπειθαρχία, να πλάσεις τον χαρακτήρα σου πολύ καλύτερα από το να ασχοληθείς με κάτι άλλο.


ΕΡ.: Πως δουλεύατε στην Εθνική ομάδα;
ΑΠ.: Το κλίμα ήταν καταπληκτικό. Υπήρχε μια πολύ καλή χημεία- ήμασταν και από τα ίδια σωματεία Βουλιαγμένη, Γλυφάδα, Ολυμπιακός- και ήμασταν συνειδητοποιημένες τι πάμε να κάνουμε.
Η προετοιμασία ήταν πάρα πολύ σκληρή. Ειδικά στην αρχή που ξεκινήσαμε στις 9 Μαρτίου. Έκανα μια από τις σκληρότερες προετοιμασίες που έχω κάνει στη ζωή μου. Έφθασα πάρα πολλές φορές στα όρια μου, είχα ένα τραυματισμό και έκανα ούτε ξέρω πόσες ενέσεις να βγάλω την προπόνηση. Και αυτό δεν συνέβηκε μόνο σε μένα.
Γενικά η φετινή χρονιά για μένα που ασχολούμαι χρόνια με τον αθλητισμό, φαντάζει σαν ένα τεράστιο βουνό. Ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου.


Το μόνο πράγμα που με κρατούσε εκεί και μου έδινε δύναμη, ήταν όταν σκεφτόμουνα αυτόν τον κόσμο που θα ήταν στο κολυμβητήριο και θα φώναζε για εμάς. Ήταν το μόνο πράγμα που μου έδινε δύναμη να συνεχίσω.
Να σταθώ και λίγο στο γεγονός ότι ήμασταν με μια μπάλα συνέχεια στο χέρι. Για 6 μήνες ήμασταν αποκομμένοι από οποιονδήποτε. Δεν βλέπαμε κανέναν, τους γονείς, μας τα αγαπημένα πρόσωπα. Αλλά σε όλα τα μέρη της Ελλάδας που πήγαμε οι άνθρωποι έκαναν τα πάντα για εμάς.
Πρόσφατα πριν πάμε στο ολυμπιακό Χωριό, στο Ναύπλιο , είχα ένα ατύχημα σε ένα φιλικό με τις αμερικανίδες όπου με χτύπησε μία κατά λάθος. Έκανα 7 ράμματα μέσα στο μάτι. Το πως κάνανε οι γιατροί στο Ναύπλιο αλλά και όλο το προσωπικό δεν μπορείτε να φανταστείτε. Ένιωσα τρομερά υποχρεωμένη. Ήταν συγκλονιστική η βοήθειά τους.
Δηλαδή έβαλε όλος ο κόσμος από ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την επιτυχία.


ΕΡ.: Για χρυσό θα τολμήσετε;
ΑΠ.: Στην Κίνα; Εγώ θα σταματήσω την Εθνική ομάδα. Θα είμαστε πιο μεγάλες. Είναι καιρός να έρθουν πιο μικρές, να προετοιμαστούν όλα αυτά τα χρόνια για μια καλή θέση στο Πεκίνο.

Συνέντευξη στην Αγγελική ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, δημοσιεύεται παράλληλα και στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ.